IFR naar Teuge?

Innoveren of verdwijnen zal de directie van mijn thuisbasis Teuge gedacht hebben. Na de baanverlenging is er nu ook baanverlichting en een heuse IFR nadering aangelegd. Met andere woorden Teuge is nu ook aan te vliegen bij nacht en ontij. Dat is best groot nieuws voor zo'n klein veldje. De IFR landingen zijn sterk aan banden gelegd, omdat deze alleen 's-ochtends heel vroeg, of 's-avonds laat mogen worden uitgevoerd. Men wil de klagers van overlast bijvoorbaat al tegemoet komen. Je moet 24 uur van te voren vragen dat je een dergelijke landing wil maken en toestemming krijg je dan ook niet zomaar. Eigenlijk is deze faciliteit er alleen voor commerciële operaties en niet voor hobbyvliegers zoals ik dat maar ben. Eigenlijk is dat jammer want samen met de benodigde papieren en certificering voor vlieger en vliegtuig maakt dit systeem Teuge een veel bruikbaarder en veiliger veld dan voorheen. Toch wordt gebruik van dit veilige systeem ontmoedigd om de milieulobby tegemoet te komen.

autogyro's op Stadtlohn

Samen met mijn vader heb ik deze GPS nadering eens uitgeprobeerd, helaas moesten we de poging op 1.000 voet staken, omdat de gewone circuitprocedures in gebruik zijn, het was immers overdag. De Mooney is eigenlijk voor dit soort werk gemaakt. We vlogen van Stadtlohn terug naar Teuge. Stadtlohn (EDLS) is een prima veld, waar je voordelig kan tanken en landingen kan oefenen. Voor vertrek heb ik de GPS aan boord van de Mooney geprogrammeerd op deze nieuwe nadering die begint op 3.000 voet achter Deventer. Het is een "straight-in" nadering op baan 26. Na het eerste punt te hebben aangevlogen nam de automatische piloot het werk over, en vloog ons richting de baan. Na passage van een tweede punt in het verlengde van de baan kon er worden gezakt. De Mooney deed dit vol automatisch, alleen moest de snelheid wel in de gaten worden gehouden door de vliegers zelf. dus gas dicht en neusje iets omhoog en nog steeds vlogen we met een flinke vaart van 110 KIAS richting de drempel van de baan. Alles werkte feiloos, erg luxe. Naast Twello, maar netjes voor de baan dreigden we de minimum hoogte van 1.000 voet te breken, dus automaat eraf, gas erbij en richting Siera voor een standaard VFR nadering die m.i. voor meer overlast zorgt dan de GPS nadering. Je zakt immers met weinig motorvermogen over licht tot onbebouwd gebied naar de baan, komend van 1.000 meter hoogte. Terwijl de VFR nadering je dwingt een circuit te vliegen op 700 voet (200 meter) met vermogen (en dus herrie), want je moet de voorgeschreven hoogte handhaven. Al met al weer een stapje voorwaarts en in de kleine luchtvaart is dat iets groots!

Duitsland omarmt de kleine luchtvaart, maar in IFR nadering heeft Stadtlohn nog niet!

Tijd vliegt

Sinds de geboorte van mijn tweede dochter vliegt te tijd zo snel, dat vandaag alweer de laatste mooie zomerdag van het vliegseizoen kan zijn geweest, op zich niet slecht voor medio oktober. Vandaag een uurtje gevlogen met de Mooney, weer even wat oefeningen gedaan: stalls in verschillende configuraties, noodlandingen en wat manoevres, zoals steile wisselbochten. Ik had alweer even niet gevlogen, dus weer even terug naar de basis, je moet dat echt een paar keer per jaar oefenen. Er stond een lekker windje op Teuge en beneden zo'n 500 meter deed de thermiek (voor niet-zweefvliegers: turbulentie) nog aardig zijn werk. dus hard aan de slag in de start en landing, maar het liep redelijk soepel.

Heb ik verder niet gevlogen sinds mijn laatste post? Jazeker wel, alleen geen epische reizen die onmiddellijk het vermelden waard zijn, al ben ik bijvoorbeeld met mijn oudste dochter van 22 maanden naar Ameland gevlogen en hebben we daar heerlijk op het strand gespeeld en bitterballen gegeten bij Nobel, Ameland is echt een prima bestemming voor jong en oud. Verder heb ik voor het eerst sinds de geboorte van mijn kinderen weer eens op een eenzitter zweefvliegtuig gevlogen! Zelf nog even wat thermiek gevonden en vanaf 700 meter met wat amateur aerobatics weer naar beneden, wat blijft zweefvliegen toch heerlijk...

Retour Damme

De geboorte van mijn tweede dochter laat niet lang meer op zich wachten, dus het vliegen is even op een laag pitje, maar afgelopen vrijdag vonden we nog even tijd voor een kort vluchtje naar Damme, daarna wilde ik nog door naar Langeoog, maar dat bleek, gezien de beschikbare tijd, wat te ver weg. Het was heerlijk weer en de bedoeling was om op Damme even te tanken, zowel m'n vader als ik waren er nog nooit geweest. We hadden voor twee uur brandstof aan boord, maar onderweg gaven de meters toch wel weinig aan. De brandstofmeters in de kleine luchtvaart zijn notoir onbetrouwbaar en we wisten dat er ruim voldoende in de tanks zat, maar als die lampjes gaan knipperen, dan zit je toch niet lekker. Volgende keer gooien we er op Teuge wat meer peut in. De brandstof op Damme is trouwens 50 cent goedkoper dan in Nederland! Da's de moeite waard als je een dikke 200 liter tankt...Ter plaatse getankt en even een biefstukje gegeten op het terras. Er vloog van alles rond, maar een prachtige originele piper Cub stal toch wel de show.

Cloudbusting

Gisterenmiddag heb ik een tweetal examens mogen afnemen bij m´n zweefvliegclub. Het was aardig weer en het werd hoog tijd dat ik weer eens in een zweefkist zat. Dat blijft toch het echte vliegen. Daarnaast worden met de invoering van de EASA brevetten komend voorjaar de eisen voor het verlengen van de bevoegdheden wat strenger, zodat ik er wel voor moet zorgen dat ik dit seizoen de benodigde vliegervaring heb opgedaan.
Het eerste examen betrof een examen voor de sleepbevoegdheid. De betreffende kandidaat had dertig jaar geleden z'n brevet al eens gehaald, dus die kon wel vliegen. De tweede kandidaat was de kleinzoon van de oude bekende in de zweefvliegwereld en eentje die ik al ken sinds ik me kan herinneren. Wel leuk om z'n kleinzoon dan voorin de ASK-21 te hebben. Het examen ging bovendien prima, dus hij kan zijn GPL aanvragen bij het KEI. Dat kan nu nog, volgend jaar mag dat niet meer en moeten alle brevetten waarschijnlijk bij het KIWA worden aangevraagd, zoals dat nu ook voor het PPL en alle andere (motor)brevetten moet. De kosten bij het KEI bedragen € 75,00 en voor mijn PPL bij het KIWA mocht ik meer dan € 500,00 overmaken. Niet echt vooruitgang als je het mij vraagt.

Op een of andere manier wil deze foto niet horizontaal opgelijnd worden

Na de examens ben ik met de Mooney nog even gaan genieten van het uitzicht boven de cumulus bewolking op FL065. Op de weg naar beneden heb ik nog een aantal steile bochten, stalls en noodlandingen geoefend. Uit het verslag van de onderzoeksraad wordt de noodzaak van voldoende training nog eens onderstreept. Als ik ga vliegen dan is de verleiding altijd groot om dat duurbetaalde AVGAS om te zetten in afstand, maar ja veiligheid mag ook wat kosten hé?

De eerste overland van Marie-Sophie

Vandaag met mijn dochtertje van 1,5 naar Ameland geweest. Heerlijk gespeeld op het strand in de zon! Opa was ook mee en we hebben lekkere bitterballen gegeten in de strandtent. Het voorjaar is echt begonnen. Natuurlijk konden we niet terug zonder een Nobeltje die toch altijd net wat beter smaakt als hij gevlogen heeft. Gebruik hem eens in de Tiramisu in plaats van Amaretto of Marsala, ontzettend lekker!

Archiefplaatje, maar de Waddeneilanden blijven magisch en lekker dichtbij!

Retour Karlovy Vary

Afgelopen maandag ben ik met Thomas naar Karlovy Vary gevlogen. De voorbereiding voor mij begon afgelopen zondag al. Ik was met mijn dochter op Teuge om naar de zweefvliegwedstrijd te kijken, ik wilde daarna de Mooney even tanken, maar de stilstand van drie weken maakte dat hij (net) niet wilde starten. Ik moest weer gebruik maken van de 'Powerbunny' da's een sort accu op wielen die je met een plug in de romp van het vliegtuig kan aansluiten. Normaal gesproken vijf minuten werk, maar met een meisje van anderhalf duurde het allemaal wat langer...

Toen de kist liep ben ik voor het tanken eerst even gaan vliegen met m´n meiske, dan kan de accu even opladen, anders start hij bij de pomp natuurlijk weer niet, bovendien kan m´n dochter dan weer even wennen aan het vliegen. We waren nog geen tien minuten in de lucht en ze sliep al...

De vluchtplannen had Thomas al gemaakt en zondagavond belde ik nog even met de meteo. Dat was een kort gesprek. Hoge druk gebied boven de route en mooi weer all the way. Yessss.

Maandag om 10,30 gingen we wheels/up en onderweg naar FL090 kregen we onze IFR klaring. Het was inderdaad prachtig weer, we vlogen over een mooie undercast van cumuluswolken en daaronder lag het prachtige Duitsland, zeker het Teutoburger Woud en de Harz zijn prachtig. Na anderhalf uur vrij ontspannen vliegen konden de voorbereidingen voor de landing beginnen. We hadden berekend wanneer we moesten gaan zakken, en we kregen ongevraagd al toestemming om te gaan zakken op ons eigen initiatief.

Vliegen wordt niet veel mooier....

We werden keurig voor de ILS gepraat en de baan konden we al ruim zien liggen in de prachtige omgeving en de landing was probleemloos. De Tsjechische controller vroeg ons in de lucht al of we brandstof nodig hadden na de landing, zodat de truck al netjes op ons stond te wachten toen we parkeerde. Alles op het veld van Karlovy Vary was gericht op de kleine luchtvaart, wat een verademing. Alles ging vlot, vriendelijk en voordelig.

Karlovy Vary is een stadje dat je prima een weekendje kan bezoeken, je moet alleen geen hekel hebben aan barok.

Rondje Texel met pa

Vandaag een snel retourtje Texel gedaan. Het was prachtig thermisch (turbulent voor de niet-zweefvliegers) weer en ik had een paar uurtjes om te vliegen. M'n pa vliegt graag mee en Texel hadden we een tijdje niet aangedaan. Het is een route die we beiden goed kennen en de baan is zo glad als een biljartlaken: gaan. Het leuke van een stop is dat we kunnen wisselen, ik heen hij terug. Op Texel stond een aardig crosswindje, maar vergeleken met Sylt viel het reuze mee.