Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







zaterdag 11 augustus 2018

Voor het eerst sinds 2005...

...is mijn vrouw met me mee gevlogen! Ze is in 2005 eens mee geweest in de Ka-7 van de GSA in Tsjechië, dat was een kort vluchtje en voor haar geen aanleiding geweest om ooit nog eens te flirten met de kleine luchtvaart. Tot afgelopen week! Na het behalen van mijn PPL wilde ze wel weer een keer mee, maar dat moest toch zo'n zes jaar duren voordat het zover was. Eerst zijn er nog kindjes gekomen en is er verhuisd. Nu waren de omstandigheden prachtig voor een hernieuwde kennismaking met de kleine luchtvaart. We vlogen naar Ameland en beleefden daar een lekkere middag aan het strand. Of ze nog eens instapt moeten we nog zien, het zal nooit echt haar hobby worden.

Voor het eerst met het hele gezin vliegend onderweg...!

Opleiding CBIR

Ik hoor je wederom denken 'maar Mark, jouw instrument rating dan...?'. En da's geen gekke gedachte. Het schiet voor geen reet op. Deels door mijn eigen agenda en deels door de agenda van de vliegschool, die mutvol zit. Tenzij je lang van te voren lessen plant en dat is vaak weer lastig met de agenda thuis. Gisteren kwam daar bovendien de pech bij dat de DME van de PH-TGM kapot was en we daarom de les moesten cancellen. Ben daarom zelf met de Mooney op pad geweest. Ik wilde naar Groningen om wat approaches te schieten en te tanken op Leer, maar er trokken een paar fikse onweersbuien over het noorden. Daarom maar een retourtje Stadtlohn, het was lekker thermisch en met een fikse wind uit het zuidwesten was het goed om even een paar landingen te oefenen en dan zie je dat je toch weer een keer de cowlflap vergeet na een doorstart...
Na m'n bezoekje aan Stadtlohn heb ik bij het RKN VOR nog een holding geoefend, dezelfde als voor de baan 23 op Groningen en ben ik radiaal 283 afgevlogen naar Teuge. Ik kijk er zeer naar uit om die IR te halen, moet dit jaar toch lukken?! Misschien nog een uur of acht instructie en examen? Daarna lekker op FL180 naar het Zuiden! 


Wat een hemeltje, m'n pa heeft het vast mooi boven!


dinsdag 17 juli 2018

Vakantie, Groningen en de toekomst

Vakantie

Deze twee weken ben ik op vakantie met het gezin, twee weken Frankrijk om even te genieten van elkaar. We zijn met de auto op pad, al biedt het waanzinnige weer fantastische mogelijkheden om vliegend wat bestemmingen aan te doen. Weinig vliegen dus, maar met een goede reden. Met Mirella spreek ik voor na de vakantie wat lessen af om echt de laatste ‘push’ richting examen te maken.

Groningen

Natuurlijk heb ik voor de vakantie nog even wat gevlogen. Ik ben nog even bij Henk op Stadtlohn geweest, hij draait een top zomer met dit weer. Goed om te zien dat leren vliegen nog steeds in de belangstelling staat. Je kan het slechter treffen dan Air Stadtlohn voor je vlieglessen! Stadtlohn is altijd een goede stop, al was het alleen om even te tanken of wat landingen te oefenen.

Eelde

Uiteraard ook nog even op Eelde geweest om wat naderingen te oefenen, dat kan altijd lekker even na m’n werk. Eerst een ILS23 en daarna een RNAV05 met een RNAV26 landing op Teuge. Drie IFR procedures, kost wel wat om te landen in Nederland na 18:00 uur. Drie landingen: ruim € 100,00. Mind you, in het weekeinde komt daar nog eens een toeslag bovenop. De landing met mijn dochter op zondagavond 19:45 kostte een lieve € 37,25. Da’s toch wel gek...

Toekomst

De Mooney vloog ik samen met m’n pa en nu hij er niet meer is, moet ik eens op rijtje zetten hoe ik dit het beste kan blijven doen. We deelden de kosten samen, er zit nu dus een aardig gat in de begroting.
Als er lezers zijn die ervaringen hebben met maatschappen, dan hoor ik dat graag. Zou mooi zijn om de kist met een of twee vliegers te kunnen delen, al ben ik er nog niet uit hoe dit het beste kan, maar ik heb er wel wat gedachten over.




zondag 1 juli 2018

Retour Legoland (Billund, EKBI)

Ik had mijn oudste dochter al een jaar geleden beloofd dat we een keertje naar Legoland zouden vliegen en belofte maakt schuld! Gisteren was het zover. Vrijdagavond nog even naar het weer gekeken, maar de vooruitzichten waren perfect, CAVOK all the way, het is niet zo goed voor de natuur, maar we hebben wel geweldig zonnig voorjaars- en zomerweer.

Top weer!


Het grootste deel van de route voerde door Duitsland, een heerlijk VFR land met een duidelijke kaart. We vlogen over land naar de Duitse Bocht en daarna pal Noord richting onze eindbestemming in Denemarken. We vlogen het eerste stuk op FL075 om later door te klimmen naar FL095, vanwege de activering van een aantal militaire gebieden langs de kust. Na een uur en een kwartier passeerde we de Deense grens. Ik was voor het laatst in Denemarken in 2004 met mijn vader en Thomas, dus het was wel even geleden! Kopenhagen Info en later Billund Approach en Tower waren duidelijk en prettige dienstverleners in zeer helder Engels. Van Billund Approach mocht ik een ILS vliegen op baan 09, en ze vectorden me daar keurig naar toe, zelf vroeg ik (te laat) om te mogen zakken, dus moesten de speedbrakes uit om als een dolle te zakken en mijzelf netjes voor de glideslope te positioneren, dat lukte mooi en via de ILS ging het naar de drempel van 09. De toren vroeg me al waar ik wilde parkeren en ik vroeg of dat zo dicht mogelijk bij Legoland kon zijn en ik werd op mijn wenken bediend. Na de landing konden we door taxiën naar het prachtige havengebouw voor de kleine luchtvaart, dat letterlijk aan de parkeerplaats van Legoland ligt. We konden parkeren op 'stand 1' voor de deur en na een vriendelijke begroeting konden we direct door naar Legoland. Dat is 200 meter lopen, ik denk dat de Mooney dichter bij de hoofdingang stond dan de meeste auto's van de andere bezoekers. Echt top! Rond 12.00 lokale tijd stonden we tussen de Legostenen, ik vind dat echt ongelofelijk. Vliegen is gaaf.

Dan ben je ineens in Denemarken!


Legoland is een super park voor de jongere kinderen (je hebt daar geen achtbanen die over de kop gaan enzo...) en we hebben genoten met z'n tweeën. Alles is er wel heel erg duur, maar daar heb ik maar even niet op gelet vandaag... Normaal gesproken kan ik een beetje uit de voeten met de taal als ik in Engeland, Duitsland of Frankrijk ben. Italiaans is ook nog wat te volgen, maar Deens is helemaal nieuw voor me, toch gek dat je de locals niet kan verstaan. Gelukkig kan iedereen daar prima Engels. Een heel vriendelijk en prettig park met z'n eigen gecontroleerde luchthaven. What's not to like?

Even na vijven zijn we weer richting de uitgang vertrokken, de landing hebben we netjes betaald (niet duur: rond de 100 Deense Kronen en da's zo'n € 10,00 voor een ILS, landing, parkeren, prima faciliteiten en vriendelijke service. Billund (EKBI) is een uitstekend veld. We hebben eerst nog even getankt, gewoon een self service pomp die creditcards accepteert, geen gedoe met Air BP kaarten of andere moeilijkheden. Zo moet het gewoon! Waarom kan dit niet overal? Mijn dochter voelt zich al helemaal thuis op vliegvelden, ze helpt met tanken en kijkt niet op of om als er een Dassault Falcon langs taxiet op 5 meter van haar vandaan.

De terugvlucht kon helemaal op FL095 met een rugwindje nu konden we de route volgen die we heen ook vlogen en na een knappe anderhalf uur stonden we weer op Teuge waar we nog even een pannenkoek hebben gegeten. Wát een waanzinnig leuke dag!

Het gemis van m'n vader is haast tastbaar op zo'n dag, normaal had ik hem even gebeld om de planning door te nemen en te overleggen. Waarschijnlijk was hij niet mee gegaan, dat deed hij het laatste jaar eigenlijk al zo weinig, maar hij had wel mee genoten en dat versterkte de hele beleving voor mij dan ook. Dit gemis zal altijd wel blijven, denk ik.

zaterdag 23 juni 2018

Vergeet Y niet in het vliegplan en IR les VII

Y

Tja en toen kreeg ik een brief van ILenT. Zoals je hebt kunnen lezen, hebben we geïnvesteerd in 8.33 MHz radio's in de Mooney. Voor de IFR certificering is dat een vereiste, maar ook voor VFR vluchten is zo'n radio verplicht. De Mooney voldoet ruimschoots aan de vereisten voor VFR en IFR vluchten in Nederland, maar dat weet luchtverkeersleiding Nederland (LVNL) en ILenT natuurlijk niet. Je moet dus vermelden in het vliegplan dat je beschikt over een 8.33 MHz radio en dat doe je met de letter 'Y'. Meestal vulde ik daar voor VFR vluchten S/S in, dat zoveel betekent als standaard uitrusting aanwezig met een Mode S transponder. De letter Y vermeld ik daar - onterecht, zoals nu blijkt - niet bij. ILenT gaat er dan vanuit, dat je niet over de verplichte radio beschikt en dan ben je strafbaar. Ik kreeg een brief met de strekking dat ze uitgaan van overtreding, tenzij ik kan aantonen wel over de noodzakelijke radio te beschikken. Ik heb ze een component list gemaild, die werd geaccepteerd. Ik kreeg slechts een formele 'waarschuwing'. Op het forum van airwork is hierover een kleine discussie geweest, maar je kan er lang en kort over praten, m'n vliegplan was niet in orde en dat moet natuurlijk wel.

ILenT handhaaft dus...


IR Les VII

Twee weken geleden heb ik voor het eerst sinds het overlijden van m'n pa weer gevlogen, eerst een vlucht met Mirella bij de SAS en vervolgens nog even op de Mooney. Met Mirella heb ik een progressietest gedaan, dus gewoon de basics afstrepen voordat we door kunnen naar het praktische werk. Dit was in orde, afgezien van de oenige fout dat ik fijn 180 graden de verkeerde kant op vloog langs een radiaal. Dat is zo fraai met radio navigatie. Als je het verkloot dan ga je vaak exact de verkeerde kant op, was er met m'n hoofd nog niet helemaal bij... Het is dus belangrijk om te blijven oefenen met de sim en iPhone.
De volgende les gaan we naar Groningen om approaches te doen. Wanneer dat dan wordt, is even de vraag, want ze hebben het rete druk bij de SAS en Mirella is op dit moment de enige die IR instructie kan geven en dat beperkt enigszins.
Na de les ben ik nog even de Mooney gaan uitlaten, ze is helemaal klaar met onderhoud! Dat had ik al gezien op de uitvaart van papa, een vriend van de vliegclub heeft de Mooney langs het uitvaartcentrum gevlogen waar we net klaar stonden om papa mee te nemen naar het crematorium. Kippenvel als ik er weer aan denk.
Mijn eigen vluchtje met de Mooney was wel een emotionele. Al moet ik zeggen dat tijdens het vliegen je gewoon helemaal in de 'vliegvibe' zit en redelijk gefocust bezig bent, maar eenmaal retour voor de hangaar heb ik nog wel even een potje zitten janken. Ik vulde het journaal in wat vol staat met herinneringen van kort en langer geleden, genoteerd in het kenmerkende handschrift van m'n vader. Op deze momenten is het gemis echt tastbaar, dat zal ik nog lang meenemen.

Het onderhoud is overigens klaar en de Mooney is in lange tijd niet zó fit geweest. Het olieverbruik was te wijten aan versleten seals van de klepstelen, waardoor er dus olie de verbrandingskamer in kon en waardoor het dus olie door de turbo naar buiten werd geblazen. Op Mooneyspace heb ik daarover een nuttige discussie gehad. Alle maatregelen daarvoor hebben het probleem hooguit gemaskeerd. Alle seals van in inlaatkleppen waren kapot. Na de vlucht werd ik getrakteerd op een mooi schoon wieldeurtje! M'n vader had dit geweldig gevonden.

Versleten 'valvestem seals', een klassieke oorzaak voor olieverbruik, eigenlijk...



vrijdag 22 juni 2018

Blue skies lieve papa

1940-2018


Tot mijn verdriet is mijn vader op 2 juni jongstleden overleden, lezers van dit blog weten wel dat ik het vliegen met de paplepel heb ingegoten gekregen en dat ik deze hobby samen met mijn vader heb beleefd tot aan zijn overlijden. 
De passage hieronder komt uit mijn grafrede die ik uitsprak op zijn uitvaart. 
Papa, jij gaf me de eerste lessen op de ASK-21, want hier gold natuurlijk dat je vliegen het beste kon leren van je eigen vader… Ik ben verder gaan lessen op Terlet en vaak kwam je na je werk dan nog even langs op de strip om nog even een startje met me te maken, zo ook die bewuste zomeravond in augustus 1997. Ik had de hele dag gevlogen met DDI. Na kort overleg met hem kwam je terug en liet me voor het eerst alleen de lucht in! Een bijzonder moment voor elke vlieger, maar voor ons extra bijzonder omdat jij aan de tip stond. De jaren daarna waren we regelmatig samen op Terlet en later op Teuge en dat zijn dierbare herinneringen pa. 

Inmiddels had jij een belangrijke droom waargemaakt: je had een aandeel in je eigen motorkist gekocht: de Mooney. Je vond dat toestel een klein wonder, je eigen airliner. Eén horde moest je nog nemen: je instrument rating, want daar schreeuwde die Mooney om. De theorie had je al een tijdje op zak en dat was een flinke studie geweest. De praktijk zat je nog wat tegen. Heel wat maandagen heb je op Rotterdam geoefend met Willem de Kleynen, ik zat nog wel eens achterin en luisterde dan naar jullie geklets en soms was het vliegen maar bijzaak, want jij maakte ook snel vrienden pa. Wat was je nerveus voor je examen, zo nerveus dat je de eerste keer met beslagen ramen ging taxien en direct te horen kreeg dat je gezakt was. Dat vond je een klotestreek. Maar je wilde dit zo graag dat je al je zenuwen opzij schoof en het gewoon weer probeerde en toen zakte je weer. Je was er tamelijk kapot van en wilde zelfs de handdoek in de ring gooien, maar voordat je theorie verliep heb je nog één laatste examen gepland en dat haalde je met vlag en wimpel. Ik weet nog waar ik was toen je belde dat je geslaagd was  Jij moest je op je gemak voelen met vliegen en dan liep het gewoon. Jij had alles bereikt in de luchtvaart wat je wilde en je was er - terecht - trots op. Toch was je nog niet helemaal voldaan. Je had de kist, je had de papieren, de wereld lag op je te wachten en je had net effe dat duwtje in de rug nodig en dat duwtje kreeg je van Thomas. Met z'n drieën hebben we geweldige avonturen beleefd. We vlogen naar Kopenhagen, naar Sicilië, Agadir in Marokko en de Canarische eilanden en heel veel daartussen. Het overtrof letterlijk jouw stoutste dromen. ‘s-Nachts van Karlsruhe naar Bordeaux, gevlogen over een occlusie boven Spanje met kans op onweer bij Malaga als toetje. VFR laag over de Tyrreense Zee, totdat de Aeolische eilanden aan de horizon opdoemden. Een van die eilanden had een opmerkelijke gelijkenis met een vrouwelijk decolleté, waar je dan met zichtbaar plezier even tussendoor vloog.

Op het laatst durfde je niet meer zo goed. Vaak belde ik je even of je mee ging en soms deed je dat. De voorlaatste vlucht met jou knalde nog even, een retourtje Eelde op een heerlijk zonnige lenteavond in April. Was goed om je nog even te zien genieten.
Mijn vader lag de laatste dagen in het ziekenhuis op de IC waar ze probeerde te ontdekken waarom hij zo ziek was, tot het laatst toe was hij geboeid door vliegen en de Mooney. Maurice van IAS appte me daags voor mijn vaders overlijden dat ze na al die jaren de bron van de olielekkage hadden gevonden, ik schreef daar al regelmatig over in de blog. M'n pa was verheugd en ik dacht dat het een teken was, Mooney gefikst en nu jij nog pa. Helaas mocht dat niet zo zijn.

M'n vader was natuurlijk veel meer voor me dan alleen een vliegvriend en ik ga hem vreselijk missen, blue skies lieve papa!

zondag 27 mei 2018

Work in Progress

De afgelopen week is IAS begonnen aan de 100 uurs inspectie van de Mooney, dus nieuwe olie en filters en inspectie van diverse zaken zoals het landingsgestel en het smeren van het trim mechanisme. De Mooney heeft geen traditioneel trimvlakje op het hoogteroer, maar het hele kielvlak met hoogteroer kan worden vesteld. Ze hebben dat zo gedaan, omdat een kielvlakje bij de 'traditionele' toestellen een hoop weerstand oplevert en dus ten koste gaat van de efficiëntie en uiteindelijk de snelheid. Snelheid is het mantra van de bouwers van de Mooney en dat levert creatieve technische oplossingen op, het bewegende kielvlak is daar één van. Maar wat ook een typische Mooney karaktertrek is, is het korte landingsgestel met de rubberen 'donuts' in plaats van de langere en zwaardere 'struts' je bij de bouwers van onder meer Cirrus, Cessna en Piper vindt.

De vier rubberen schijfjes, of donuts in Mooneytaal zorgen voor demping

Maurice van IAS stuurt me regelmatig foto's van de voortgang. Er staat naast de 100 uurs inspectie nogal wat meer te gebeuren, zoals al aangegeven in een eerdere post. Ze installeren de GTS 800, deze techniek zorgt ervoor dat ik al het andere verkeer in de cockpit krijg weergegeven en ik krijg ook een alarm te horen als het andere verkeer een gevaar gaat vormen. Het systeem werkt niet met radar, maar maakt gebruik van de transponders van andere vliegtuigen. Vooral de installatie van de nodige antennes aan de onder en bovenzijde van het toestel neemt de nodige uren in beslag.

De plaatsing van de antenne op het dak

Verder plaatsen ze de ADL150 achter het instrumentenpaneel. Deze operatie is een stuk minder ingrijpend, maar niet minder nuttig. Want middels deze unit kan ik via de satelliet weerkaarten downloaden, deze worden dan op mijn iPad over de te vliegen route weergegeven. Ook kan ik weerberichten opvragen van vliegvelden (METAR en TAF).

Ze zijn er nog wel even mee zoet, maar ik ben benieuwd om met deze nieuwe techniek aan de slag te gaan!

maandag 21 mei 2018

Voordelig tanken

Het onderhoud van de Mooney is een week uitgesteld. Ik kreeg nog wel extensie op het onderhoud dus kon ik de afgelopen week nog wel wat vliegen. Om wat approaches te oefenen ben ik een paar keer naar Groningen geweest, ik oefen dan een ILS of een RNAV nadering (of allebei...), vandaag zelfs een missed approach, erg goed voor de routine merk ik. Als baan 05 in gebruik is kan je prima een ILS23 vliegen en dan een missed approach vliegen en door naar een RNAV05, echt klasse. Uiteraard blijven we netjes VMC en VFR.

Nabij Groningen aan de andere kant van de Dollard in Duitsland ligt het vliegveldje Leer-Papenburg en laten ze daar nu de laagste AVGAS prijs hanteren die ik recent ben tegen gekomen: € 1,78 per liter. Dat is een euro minder dan op Teuge. Dat merk je wel als je tankt! Heen en terugvliegen om enkel te tanken loont wel, maar niet zoveel. De combinatie met wat approaches op Groningen is natuurlijk zeer interessant, ik was bovendien nog nooi op Leer geweest! Dus dat werd een mooi middagje vliegen. Leer is trouwens echt zo’n veldje zoals het moet. Lap beton, paar hangaars een biergarten en een paar kleuters die onderaan het havengebouw hun ijsje eten. Een spotter die me uitlegt hoe de pomp werkt en ook nog eens vertelt dat de landing niks kost als je komt tanken: gratiesch landen 😛, het kon niet op!

Stralende zon, voordelige AVGAS en Duitse gastronomie, life is good

Morgen gaan ze echt aan de Mooney beginnen, dat is me plechtig beloofd. Ik ben hun Number I prioriteit, ik lig bovenop alle stapels, de loper ligt uit enzovoort, enzovoort. Ze hebben twee weken nodig voor al het werk. Ik reken op het dubbele, dan valt het wellicht nog mee... wel kak met dit mooie weer.