Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







zondag 25 mei 2014

Cloudbusting

Gisterenmiddag heb ik een tweetal examens mogen afnemen bij m´n zweefvliegclub. Het was aardig weer en het werd hoog tijd dat ik weer eens in een zweefkist zat. Dat blijft toch het echte vliegen. Daarnaast worden met de invoering van de EASA brevetten komend voorjaar de eisen voor het verlengen van de bevoegdheden wat strenger, zodat ik er wel voor moet zorgen dat ik dit seizoen de benodigde vliegervaring heb opgedaan.
Het eerste examen betrof een examen voor de sleepbevoegdheid. De betreffende kandidaat had dertig jaar geleden z'n brevet al eens gehaald, dus die kon wel vliegen. De tweede kandidaat was de kleinzoon van de oude bekende in de zweefvliegwereld en eentje die ik al ken sinds ik me kan herinneren. Wel leuk om z'n kleinzoon dan voorin de ASK-21 te hebben. Het examen ging bovendien prima, dus hij kan zijn GPL aanvragen bij het KEI. Dat kan nu nog, volgend jaar mag dat niet meer en moeten alle brevetten waarschijnlijk bij het KIWA worden aangevraagd, zoals dat nu ook voor het PPL en alle andere (motor)brevetten moet. De kosten bij het KEI bedragen € 75,00 en voor mijn PPL bij het KIWA mocht ik meer dan € 500,00 overmaken. Niet echt vooruitgang als je het mij vraagt.

Op een of andere manier wil deze foto niet horizontaal opgelijnd worden


Na de examens ben ik met de Mooney nog even gaan genieten van het uitzicht boven de cumulus bewolking op FL065. Op de weg naar beneden heb ik nog een aantal steile bochten, stalls en noodlandingen geoefend. Uit het verslag van de onderzoeksraad wordt de noodzaak van voldoende training nog eens onderstreept. Als ik ga vliegen dan is de verleiding altijd groot om dat duurbetaalde AVGAS om te zetten in afstand, maar ja veiligheid mag ook wat kosten hé?


Geen opmerkingen:

Een reactie posten