Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 37 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van vier en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 55 uur 'instrument tijd' en ook het praktijkgedeelte heb ik dit najaar succesvol afgesloten. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR en IFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.








zaterdag 23 juni 2018

Vergeet Y niet in het vliegplan en IR les VII

Y

Tja en toen kreeg ik een brief van ILenT. Zoals je hebt kunnen lezen, hebben we geïnvesteerd in 8.33 MHz radio's in de Mooney. Voor de IFR certificering is dat een vereiste, maar ook voor VFR vluchten is zo'n radio verplicht. De Mooney voldoet ruimschoots aan de vereisten voor VFR en IFR vluchten in Nederland, maar dat weet luchtverkeersleiding Nederland (LVNL) en ILenT natuurlijk niet. Je moet dus vermelden in het vliegplan dat je beschikt over een 8.33 MHz radio en dat doe je met de letter 'Y'. Meestal vulde ik daar voor VFR vluchten S/S in, dat zoveel betekent als standaard uitrusting aanwezig met een Mode S transponder. De letter Y vermeld ik daar - onterecht, zoals nu blijkt - niet bij. ILenT gaat er dan vanuit, dat je niet over de verplichte radio beschikt en dan ben je strafbaar. Ik kreeg een brief met de strekking dat ze uitgaan van overtreding, tenzij ik kan aantonen wel over de noodzakelijke radio te beschikken. Ik heb ze een component list gemaild, die werd geaccepteerd. Ik kreeg slechts een formele 'waarschuwing'. Op het forum van airwork is hierover een kleine discussie geweest, maar je kan er lang en kort over praten, m'n vliegplan was niet in orde en dat moet natuurlijk wel.

ILenT handhaaft dus...


IR Les VII

Twee weken geleden heb ik voor het eerst sinds het overlijden van m'n pa weer gevlogen, eerst een vlucht met Mirella bij de SAS en vervolgens nog even op de Mooney. Met Mirella heb ik een progressietest gedaan, dus gewoon de basics afstrepen voordat we door kunnen naar het praktische werk. Dit was in orde, afgezien van de oenige fout dat ik fijn 180 graden de verkeerde kant op vloog langs een radiaal. Dat is zo fraai met radio navigatie. Als je het verkloot dan ga je vaak exact de verkeerde kant op, was er met m'n hoofd nog niet helemaal bij... Het is dus belangrijk om te blijven oefenen met de sim en iPhone.
De volgende les gaan we naar Groningen om approaches te doen. Wanneer dat dan wordt, is even de vraag, want ze hebben het rete druk bij de SAS en Mirella is op dit moment de enige die IR instructie kan geven en dat beperkt enigszins.
Na de les ben ik nog even de Mooney gaan uitlaten, ze is helemaal klaar met onderhoud! Dat had ik al gezien op de uitvaart van papa, een vriend van de vliegclub heeft de Mooney langs het uitvaartcentrum gevlogen waar we net klaar stonden om papa mee te nemen naar het crematorium. Kippenvel als ik er weer aan denk.
Mijn eigen vluchtje met de Mooney was wel een emotionele. Al moet ik zeggen dat tijdens het vliegen je gewoon helemaal in de 'vliegvibe' zit en redelijk gefocust bezig bent, maar eenmaal retour voor de hangaar heb ik nog wel even een potje zitten janken. Ik vulde het journaal in wat vol staat met herinneringen van kort en langer geleden, genoteerd in het kenmerkende handschrift van m'n vader. Op deze momenten is het gemis echt tastbaar, dat zal ik nog lang meenemen.

Het onderhoud is overigens klaar en de Mooney is in lange tijd niet zó fit geweest. Het olieverbruik was te wijten aan versleten seals van de klepstelen, waardoor er dus olie de verbrandingskamer in kon en waardoor het dus olie door de turbo naar buiten werd geblazen. Op Mooneyspace heb ik daarover een nuttige discussie gehad. Alle maatregelen daarvoor hebben het probleem hooguit gemaskeerd. Alle seals van in inlaatkleppen waren kapot. Na de vlucht werd ik getrakteerd op een mooi schoon wieldeurtje! M'n vader had dit geweldig gevonden.

Versleten 'valvestem seals', een klassieke oorzaak voor olieverbruik, eigenlijk...



Geen opmerkingen:

Een reactie posten