Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 37 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van vier en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 55 uur 'instrument tijd' en ook het praktijkgedeelte heb ik dit najaar succesvol afgesloten. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR en IFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.








vrijdag 27 oktober 2017

Low and slow

De afgelopen weken heb ik maar bar weinig gevlogen en al helemaal geen IFR werk gedaan. Het schiet even niet op. Wel twee bijzondere VFR vluchtjes gemaakt! Eindelijk heb ik weer eens met m'n pa gevlogen, vanwege zijn gezondheid heeft hij besloten niet meer opnieuw op te gaan voor z'n medische keuring en dat betekent de facto dat hij stopt met zelfstandig vliegen. Dat is een zware beslissing geweest, maar na veertig jaar veilig gevlogen te hebben vindt hij het mooi geweest. Uiteraard respecteer ik zijn beslissing, maar ik kan niet uitsluiten dat ik hem nog wel eens misbruik de komende jaren als deskundige co-piloot.
M'n pa heeft mij groot gebracht met vliegen, hij heeft mij het elementaire zweefvliegen bijgebracht en zelfs voor het eerst solo gelaten op de ASK-21 op Terlet. Van achterin onze Mooney heb ik hem approaches zien vliegen op Bremen, Agadir, Duxford, Rome, Geneve, Nice, Cannes, Kopenhagen, Catania, een keur aan Canarische Eilanden en nog veel meer bestemmingen daar tussenin en op een of andere manier heeft hij deze hardcore zweefvlieger toch weten te boeien voor het motorvliegen en nu ben ik nota bene zelfs bezig met m'n IR. Mijn beste vriend Thomas zei altijd: geeft je pa een stuk asfalt en hij zet die Mooney altijd keurig neer. Zeker waar.


Samen genieten, pa rechts en ik voortaan links. Toch een gek idee...

Omdat mij pa is gestopt heeft hij mij gevraagd om een aantal liefdadigheidsvluchten te doen voor zijn Rotary Club. Hij heeft een tweetal vluchten laten veilen voor het goede doel, wij vliegen voor nop en de passagiers storten het geboden bedrag bij de Rotary Club die dat vervolgens schenkt aan het goede doel. Vandaag was het eindelijk zover voor Marion en Ruud, dit echtpaar had de veiling gewonnen en we hadden al een aantal keer de afspraak moeten verzetten vanwege het weer en eindelijk waren de weergoden gunstig gestemd en ze lieten zich wel van hun beste kant zien, alsof ze wat goed te maken hadden! Marion wilde graag de herfstkleuren op de Veluwe zien en ze is op haar wenken bediend. Fantastische kleuren in een prachtig strijklicht van de ondergaande zon, regenbogen die vanuit de lucht eigenlijk 'regenhoepels' zijn, lokale regenbuien die prachtige sluiers neerleggen, felle opklaringen, optrekkende damp die het deed lijken alsof de heide fel in brand stond, we hebben werkelijk genoten met z'n drieën, we zijn zelfs even boven de wolken gaan kijken en dat ziet er bij zo'n mooie sunset altijd fenomenaal uit. Vol indrukken landden we bij een ondergaande zon weer terug op Teuge. Ik denk dat ik een goed visitekaartje heb afgegeven voor Teuge en de kleine luchtvaart.

Holy Fuck, wat een prachtige vlucht! Foto's brengen het niet goed over.

2 opmerkingen:

  1. Mark, ik vind het verhaal van jou en je vader heel mooi. Prachtig hoe je beschrijft hoe hij je de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht. Je vader heeft ondertussen zijn medical niet meer vernieuwd, maar ik ben er helemaal zeker van dat hij enorm geniet om met jou mee te vliegen. Zelf heb ik een zoontje die nu 8 jaar is en die nu graag met me meevliegt en ik kan enkel maar hopen dat we nog lang samen gaan vliegen.
    Met betrekking tot je Instrument rating heb je toch al de theorie afgewerkt, alle respect daarvoor. Met de praktijk zal het een zaak zijn van regelmatig oefenen. Echter, met de rotweer ( het lijkt wel moesson dezer dagen) in combinatie met je werk en familieleven is dat niet evident. Je zal het wel behalen, maar om het current te houden is weer een ander verhaal. Ik begrijp dat je je vragen stelt. Zelf wil ik met een IR rating beginnen, maar het ontbreekt me aan tijd. Ben daarenboven nog erg aktief bij AOPA, dat helpt me niet echt verder. Ik vlieg mijn 50 tot 60 uur per jaar, laar merk als ik,bvb in de winter minder vlieg, dat mijn vaardigheden sneller zakken. Rust roest. Misschien ontmoeten we elkaar eens in 2018 Wannneer ben je zinnens naar Carpentras te vliegen ? Ik ben daar vorig jaar gaan tanken, leuke plaats

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Pete, wederom dank voor je enthousiaste reactie! Ik geniet er erg van om te vliegen met mijn kids en ik geloof dat het voor m´n pa niet anders is.
    Ik hoop komend voorjaar een trip richting Genua te maken en dan ook Carpentras te bezoeken én dan ook een van mijn favoriete B&B`s, vlak in de buurt. Het is een prachtige streek daar, de Luberon, cultuur, wijn, gastronomie...! En al doet de kaart anders vermoeden, VFR vliegen is in Frankrijk een waar plezier.

    BeantwoordenVerwijderen