Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







zaterdag 1 april 2017

IR Les 10 Eelde en Bremen

Afgelopen vrijdag heb ik weer een lesje gedaan met Henk en de Mooney, het was VMC all the way, lekker hoor. Als extra opdracht heb ik zelf de boel voorbereid, dus vliegplannen (mag van Henk geen vluchtplan zeggen, 'we zitten niet in de gevangenis!') maken en filen. Dat luistert wat nauwer dan VFR vliegplannen maken, mag ik wel zeggen. Een VFR vliegplan wordt eigenlijk altijd wel geaccepteerd. Er is niemand die daar echt naar kijkt, totdat je vermist wordt. Je IFR vliegplan moet in het Eurocontrol systeem passen en dat wordt dus netjes gecontroleerd en verworpen als je ergens iets onjuist indient. Het is op zich wel leuk werk en nuttig, want ik moet Flight Planning nog steeds doen. Uiteindelijk had ik twee VFR vliegplannen en drie IFR vliegplannen klaar staan, geaccepteerd en wel. Een tip als je gaat lessen voor je IR, doe het zo snel mogelijk zelf, die vliegplannen. Het vergroot je inzicht in de vlucht enorm, en dat helpt met uitvoeren ervan. Nóg een tip: autorouter Deze site plant een hele IFR vlucht voor je en doet dat voor niks. De beheerder van dit forum heeft een IT knobbel en dat heeft geresulteerd in autorouter, probeer het eens.

De vliegdag begon een beetje matig toen we met de kist naar de baan taxiede op Teuge, toen bleek dat de geheugenkaart van de GPS niet aanwezig was. We konden weer terug naar het platform en m'n pa is het kaartje even gaan halen thuis, gelukkig was hij na een half uurtje weer terug en ik kon in de tussentijd m'n vliegplannen allemaal 'delayen'. Met wat vertraging kon het uiteindelijk richting Stadtlohn. Met Henk briefte ik de vlucht, het werd een 'localiser only' op Eelde, da's dus een ILS zonder glideslope. We vlogen uiteraard niet zoals ik gefiled had, van Rekken VOR konden we rechtstreeks naar Eelde en onze IAF (initial approach fix, daar begint onze approach dus al), erg fijn. In de buurt van Eelde kregen we keurig vectors naar de ILS 23 en die nadering ging soepel, eigenlijk.

Dat is 'em RWY 23 van Eelde...

Het moeilijkste van elke vlucht vind ik altijd de switch van approach naar departure. In de praktijk doe je dat nooit, maar met lessen alleen maar en je moet je hoofd resetten en je nav systems eigenlijk ook. Van de controller konden we ook een touch and go maken, da's dus echt landen op de 23 en weer doorstarten. Nu moet de approach eruit en de departure moet er in, hoe fijn was het ook toen ik tegen m'n piekje aanzat de controller vroeg of we een direct wilden, nou kom maar op! Richting Bremen, aldaar aangekomen kreeg ik ook vectors voor de ILS 27, lekker hoor! Langs de scheepswerven van de Elbe gingen we richting het veld met een mooie low approach als gevolg.

Onze tweede bestemming, Bremen!

Daarna was het weer racen om de departure netjes te vliegen, maar ook nu kregen we al snel directs richting ons thuisbasis. Aangekomen stond de wind met 14 knopen 90 graden cross op de baan. Ik kan met niet heugen dat ik de Mooney ooit met zoveel voeten tegen heb geland, maar het was een prachtige crosswind landing en mooier kun je zo'n geweldige vlucht niet afsluiten. 2:20 uur gevlogen en aardig wat van Noord-Nederland en Noordwest Duitsland gezien. Henk was dik tevreden na de debriefing en ik heb weer genoten. M'n pa vloog de Mooner weer terug naar de stal op Teuge. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten