Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 37 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van vier en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 55 uur 'instrument tijd' en ook het praktijkgedeelte heb ik dit najaar succesvol afgesloten. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR en IFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.








dinsdag 28 maart 2017

IR Les 9 Münster en Paderborn

Wat een heerlijke mooie lentedagen hebben we nu. Hoog tijd om een middagje vrij te maken voor een retourtje Stadtlohn om een lesje te doen met Henk. Afgelopen zaterdag was het - eindelijk! - weer eens zo ver. M'n pa vliegt ons dan heen en terug naar Stadtlohn en met Henk vlieg ik dan een lesje, iedereen blij! De weerscondities waren overigens een dikke CAVOK, wel een wat harde Noord-Oosten wind, maar daar klagen we niet over. Gezien de laatste les waar zelfs een ILS te veel gevraagd was, was het deze zaterdag een verademing. We maakten het mijzelf overigens niet te moeilijk met drie 'legs' en twee approaches. Samen met Henk de vliegplannen gemaakt en gefiled en dat moet ik ook vaker doen, een IFR vliegplan maken is wat lastiger dan je VFR vliegplan, pas daarna krijg je er wel weer een hoop gemak voor terug. Drie plannen in totaal dus: een keer Stadtlohn-Paderborn (met een ILS op de 06); en Paderborn-Munster (met een ILS op de 07); en vervolgens de RKN9Y departure weer naar Stadtlohn. Het ging eigenlijk gewoon goed.
Ik zou me volledig confident voelen als ik van Stadtlohn naar Münster of Paderborn zou moeten vliegen en daar (zonder Henk) een ILS nadering zou moeten doen, overigens niet op minimums... De crux is, dat je na de low approach meteen een departure moet vliegen, en vervolgens weer een hele nieuwe nadering op een ander veld moet doen. Dat is wel snel schakelen, zeker als je de kist op de hand aan het vliegen bent en de radio doet, er is dan weinig 'mental capacity' beschikbaar om ook nog eens de navsets in te stellen. Zonder auto-pilot en hulp is dat eigenlijk niet te doen voor een normaal mens, zeker als de weersomstandigheden ook nog eens uitdagend zijn. Ik geloof ook niet dat dit op het examen van je wordt verwacht. Je mag delegeren, of de auto-pilot inschakelen, indien nodig.

'En?' hoor ik je denken 'hoe zit het met FPM die je in februari zou doen?' Met een beetje mazzel wordt dat april...


Paderborn-Lippstadt (foto geleend van Martinsaeroclub.nl)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten