Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







maandag 25 juli 2016

Praktijk in Duitsland?

Dit weekeinde kwamen we terug van onze vakantie in Frankrijk en ik wilde natuurlijk graag even vliegen. Gisteravond ben ik om die reden naar Teuge toe gegaan. De tanks van de Mooney waren al aardig leeg, dus ben ik naar onze vaste AVGAS basis in Duitsland gevlogen, Stadtlohn. Ze bieden daar - zo blijkt - ook een IFR praktijkopleiding aan, die je - in tegenstelling tot in Nederland - voor een groot deel op je eigen kist kan vliegen. Van de vliegschool op Teuge hoor ik enkel wat, als ik er zelf achteraan bel en daar ben ik nu wel klaar mee, bovendien trekt het me wel om te lessen op de Mooney. Zonde om een kist te huren terwijl er een in de hangaar staat die uitstekend geschikt is.

Eind augustus heb ik een afspraak gemaakt met de instructeur in Duitsland - die overigens Nederlander is - om te kijken of ik daar mijn opleiding kan doen. Lijkt mij een prima plan, afwachten of het daadwerkelijk zo mooi is als het lijkt. Hij raadde me overigens aan de volledige CB-IR te doen in plaats van enkel de EIR, dus niet alleen en-route, maar ook approaches en departures vliegen. Hiervoor zijn wel aardig wat extra praktijk uren nodig, maar hij is lang niet de enige die dit mij dit advies gaf.

Stadtlohn Airport (EDLS)
 
 
Nog even op een rijtje waar het ook al weer over ging:
 
EIR En-route Instrument Rating
De EIR staat toe om IFR te vliegen in het en-route gedeelte van de vlucht en vereist van de piloot dat start- en landing kunnen worden uitgevoerd onder VFR. De regelgeving geeft hierbij aan dat de meteorologische voorspellingen een uur voor geplande tijd van aankomst alsmede een uur daarna VMC condities moeten bedragen. De privileges:
  • IFR vluchten toegestaan in klasse A, B of C luchtruim in de en-route fase
  • Special VFR vluchten toegestaan in condities lager dan VMC voor vertrek
  • Special VFR alleen toegestaan in VMC condities voor landing
Om deze privileges te mogen uitoefenen gedurende de nacht, moet men beschikken over een ‘night rating’. Dit is echter geen verplichting; m.a.w. men kan dan alleen de EIR privileges overdag uitoefenen.
Een kandidaat voor een EIR dient in bezit te zijn van een PPL met minimaal 20 vlieguren overland (cross country). Tevens dient een kandidaat een goedgekeurde theorie opleiding te volgen bij een daartoe bevoegde ATO. Deze theorie opleiding behelst 7 vakken waarvan het merendeel beduidend minder leerstof bevat dan voorheen bij ATPL of de traditionele IR opleiding en duurt 80 studie uren waarvan 8 uur klassikale examentraining. De vliegtraining is 15 uur onder instructie voor eenmotorig.
Omdat de EIR een bredere operatie op medium niveau mogelijk maakt, is dit wellicht een zeer welkome attractieve optie. Een bijkomend voordeel is dat de EIR een opstap kan zijn naar de CB-IR.

CB-IR Competency Based Instrument Rating
De houder van een IR aantekening middels de CB-IR methode heeft exact dezelfde privileges als een volledige traditionele IR houder met die verstande dat hij/zij toegestaan wordt in alle luchtruim classificaties en instrument naderingen mag maken tot 200ft decision height. Het principe van competentie is hier van toepassing waarbij de kandidaat wordt beoordeelt op competentie in plaats van een syllabus volgens vaste trainingsuren. Helaas heeft EASA doen besluiten toch een vaste minimum trainingsuren eis in te voeren. De minimum uren eis is 40 uur training voor een eenmotorig vliegtuig maar, deze uren mogen tot een minimum van 10 uur worden gereduceerd als kandidaat relevante instrument vliegtijd heeft gelogd. Uren getraind voor, alsmede gebaseerd op de privileges van de EIR tellen mee voor deze reductie. De reductie is onderhevig aan een vliegtest.
De theorie opleiding en examens benodigd voor het CB-IR traject zijn exact hetzelfde als deze voor de EIR. Met andere woorden: er is geen verschil, men moet de EIR theorie examens hebben behaald. Er bestaat geen CB-IR theorie of iets dergelijks. Een kandidaat die reeds de volledige theorie examens voor ATPL, traditionele IR of EIR heeft gehaald wordt van enige theorie vereisten vrijgesteld.

De cursieve tekst is geleend van de website van Cycloon Holland

 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten