Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 37 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van vier en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 55 uur 'instrument tijd' en ook het praktijkgedeelte heb ik dit najaar succesvol afgesloten. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR en IFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.








dinsdag 4 augustus 2015

Vliegen verhuizen en studeren...

Alweer even geleden sinds de laatste blogpost, ik was druk met de theorie van de EIR. Kort daarna zijn we verhuisd en sindsdien is daar veel tijd in gaan zitten. De studie stond op een laag pitje, helaas. Mijn progressie op dat vlak is nog niet om over naar huis te schrijven. Verder is er nog wel gevlogen, vooral veel heen en weer naar de waddeneilanden.
Ik ben met beide dochters naar mijn ouders gevlogen op Ameland, die zaten daar een paar dagen. Het was de bedoeling om een nachtje te blijven, maar vanwege het weer werden het er twee. Als je vliegt met van die kleine vliegtuigen moet je daar rekening mee houden, maar we hebben het fantastisch leuk gehad.
Afgelopen weekeinde ben ik met mijn oudste dochter naar Autun (LFQF), in de Bourgogne gevlogen. Mijn schoonouders hebben daar in de buurt een huis gekocht. Het was mijn verste vlucht toe nu toe die ik zelfstandig en VFR heb gevlogen, maar het verliep allemaal prima. Het weer was geen enkele factor! Vooraf maakte ik me wat zorgen over alle verkeersgebieden die moesten worden doorkruisd. Om die reden heb ik de vlucht om België heen gepland door Duitsland, waar het altijd prettig VFR vliegen is. Toch moesten we door Frankrijk en de kaart zag er intimiderend uit. In de praktijk werd je door de luchtverkeersleiding netjes geholpen en door de betreffende gebieden heen geklaard.
Een paar weken terug zijn we met de auto naar Autun geweest en reden we er een kleine tien uur op. Nu waren we er in twee en een half uur en dat op zwarte zaterdag.



Het motorvliegen wordt op deze manier nog leuker en interessant, ik gebruik het vliegtuig graag als vervoermiddel en niet enkel en alleen 'om mee te vliegen', daarvoor blijft zweefvliegen toch het mooiste. Deze trip was zonder vliegtuig onmogelijk geweest en iedereen was gelukkig. Ik had een heerlijke tijd met m'n dochter en bovendien vliegend m'n grenzen verlegd; m'n dochter heeft heerlijk gespeeld en gezwommen bij opa en oma; en opa en oma vonden het heerlijk om hun kleindochter te zien.



Het vliegen gaat mijns inziens pas lonen voor afstanden waar je een uurtje of vier voor in de auto zit. Vliegen wordt sneller interessant als er ook nog een boot moet worden gepakt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten