Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







zondag 30 september 2012

Missie Texel

Dit weekeinde was het toneel van de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering van de Koninklijke N.V. Texels Eigen Stoomboot Onderneming (TESO). Nu ben ik geen aandeelhouder, maar een vriendin hier in Nijmegen is dat wel. Zij zag zich genoodzaakt wegens een vervelende enkelbreuk de vergadering over te slaan, en dat viel deze geboren Texelse zwaar. Een plan was snel bedacht: maar dan vliegen we er toch heen? Vrijdagavond vertrokken we vanaf Teuge met de krukken achterin de Archer naar Texel. Prachtig om in het strijklicht van de avond via Lelystad, Enkhuizen en Den Oever naar Texel te vliegen. Het zicht was prachtig, zodat bij Medemblik Texel al te zien was aan de horizon. Mooi optijd stonden we aan de grond waar we werden opgepikt en naar Den Burg werden gebracht waar de zaal net open ging. Ïk kon vanwege mijn werk een volmacht krijgen en mocht dus als "overkanter" de vergadering van deze unieke onderneming bijwonen. Prachtig om te zien hoe betrokken de aandeelhouders zijn bij de onderneming. Daar kunnen menige beursgenoteerde vennootschappen een puntje aan zuigen. De vergadering werd afgesloten met een nachtelijke vismaaltijd. Vis moet zwemmen, daarom werd voor een borrel gezorgd op ons overnachtingsadres.

Zaterdag ochtend hebben we nog wat inkopen gedaan. Op Texel worden heerlijke bieren gebrouwen, dus daar hebben we aardig van ingeslagen voordat de terugvlucht werd gepland. Het was heerlijk weer en met een forse westenwind van een knoopje of 20 ging het terug naar Teuge onder prachtige wolkenstraten.
Als we het bier hadden achtergelaten dan hadden we de terugvlucht ook met een zweefvliegtuig kunnen maken. Het was enorm thermisch, of voor de niet zweefvliegers: turbulent. Mijn passagiere had er geen moeite mee en na een rondje om het eiland stonden we binnen het uur weer op Teuge. Binnen 24 uur uit en thuis in Nijmegen. Geweldig!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten