Welkom

Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.

Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!

zondag 22 december 2019

De prop zit er weer op!

Tijdens de kerstborrel op kantoor kreeg ik de bevrijdende app van Maurice dat de prop weer op z´n plek zat, drie maanden en een week na m´n laatste vluchtje naar Stadtlohn. In de tussentijd is mijn IR rating verlopen, helaas. Ik heb dan ook niet gevlogen, wel een poging gedaan eind november om met een Cessna van de vliegclub m´n profcheck te doen, maar daar dacht het weer anders over.
Het weer was me gisteren wel goed gezind toen ik na die lange periode van vliegloosheid eindelijk weer op de motor naar Teuge kon. Maar even een rondje Groningen gedaan en op een VFR vliegplan drie instrumentnaderingen gevlogen. Twee op Groningen en een op Teuge, waar ik bij DEVUT een met een paralel entry de holding in ging. Even het stof er weer afkloppen. Ik ben ook naar het laagvlieggebied geweest voor een tweetal ´motorstoringen´ ook goed om dat weer even te doen. Die circuitplanning blijft altijd een uitdaging. Nog wat steile bochten gedaan tot ik weer netjes door mijn eigen propwash vloog.

Mooi onderweg op de kortste dag van het jaar

Wat voelde het goed om weer even te vliegen! De landing op Teuge liep bijna mis omdat ik de parkeerrem op de hoofdwielen ergen tussen Groningen en Teuge had aangetrokken, waardoor de Mooney vrij snel na de landing behoorlijk remde en naar links trok. Met angst zag ik het gras naast de baan langzaam dichterbij komen, gelukkig kon ik met het neuswiel de kist op het asfalt houden. Pas nadat ik compleet stil stond en terug naar de hangaar wilde taxiën kwam ik tot mijn schrik en schaamte tot de ontdekking dat mijn parkeerrem aangetrokken was. Gelukkig maakte ik geen touch and go, dat was ik eigenlijk van plan. Gelukkig was de baan nat, gelukkig stond ik mooi op de centreline, gelukkig was de rem niet volledig aangetrokken. Het had maar zo kunnen zijn dat de nieuwe prop met nog maar 1 uur en 38 minuten vliegervaring ook meteen z´n eerste meters als ploeg had gemaakt. Vandaag lijnde niet alle gaten in de kaas op en liep het met een rul bandje en een nieuwe onderbroek goed af.

De schuif voor de parkeerrem zit iets links boven de schuif van de verwarming en laat ik nu de verwarming hebben aangezet, ik weet bijna zeker dat ik op enig moment in plaats van de verwarming de parkeerrem heb aangetrokken. Een mooi lesje human factors dit.

Tot nu toe nog geen gegadigden om met me mee te doen aan mijn fijne kistje, tot mijn spijt. Wel belde er iemand uit Zwitserland die de Mooney in zijn geheel wel wilde kopen. Het belletje waar ik bang voor was dat zou gaan komen, maar waar ik wel serieus mee aan de slag moet.

maandag 4 november 2019

Geen prop...

Uiteraard ben ik het slachtoffer van een uniek ongelukje bij de 'electroplating' van mijn prop. In plaats van een mailtje dat de kist weer klaar stond kreeg ik een mailtje dat ik nog zes weken mag wachten. Helaas is de propeller onherstelbaar beschadigd. Nu moeten er nieuwe propellerbladen worden besteld. Deze bladen liggen natuurlijk niet ergens op een schap en zullen - denk ik - door Hartzell op bestelling moeten worden gemaakt in de VS. Dikke pech voor Hoffman die hier aardig voor gaat bloeden, dikke pech voor mij, want de bladen komen pas medio december. Dat wordt nog een vervelende bijkomstigheid met het verlengen van mijn IR, dat moét deze maand. Ik ben lekker los op de Mooney en niet zo op de alternatieven. De laatste IR vlucht die ik deed was overigens alweer in Augustus naar Staatsburg. Hoezo current?
Ik ben met verschillende partijen in conclaaf over de beste manier om dit probleem het hoofd te bieden, alternatieven genoeg! Niks zo fijn als de Mooney, hoe vaak ik nog denk aan die geweldige trip naar de Provence...

Mooi man, zo'n prop...


Als deze episode voorbij is staat de kist zo'n 10 weken aan de grond. Ik heb serieuze ontwenningsverschijnselen, raar hoe dat vliegen een soort behoefte met fysiologische klachten als het niet kan. Zal wel tussen m'n oren zitten, maar toch. Over 'first world problems' gesproken...

donderdag 31 oktober 2019

Profcheck om de hoek, prop nog niet...

Pfff... voor het geld mag je wel wat vlottere service verwachten van Hoffman: een kleine € 8.000,00 met de BTW. Ik heb me overigens laten vertellen dat dit voor mijn type prop een 'fair' bedrag is. Medio September voor het laatst gevlogen, maar de prop is dinsdag aanstaande dan echt terug in NL, maar dan moet hij er nog op. Ik baal er wel van, 'gelukkig' is het weer - met de laatste dagen uitgezonderd - erg slecht geweest, anders was de kwelling nog groter geweest. Voor mijn IR moet ik eind november weer een profcheck hebben gedaan. Het is alweer een jaar geleden dat ik mijn examen deed. Ik heb een paar prachtige IR trips gemaakt afgelopen jaar zoals Billund, Carpentras, Autun, Oostende en recent nog Straatsburg!

Gerard, mijn examinator van vorig jaar, heb ik bereid gevonden om ook de profcheck af te nemen volgend weekeinde. Ik hoop voordien nog wel even wat te kunnen oefenen, want deze vaardigheden slijten wel.  De tweede helft van volgende week kan er weer gevlogen worden. Tot die tijd moet ik me een beetje behelpen met kijken naar anderen die vliegen.

Video's zoals deze inspireren!
Komende maand nog maar even vliegen wat ik kan, traditiegetrouw is December erg druk met regen en werk.

Dit is trouwens blogpost 200 sinds de aanvang van dit blog in 2011.

zondag 29 september 2019

Overhaul propeller

Waar de motor wel 'on condition' door mag, mag de propeller dat helaas niet. Elke zes jaar moet hij helemaal worden gedemonteerd, afgeschuurd, geïnspecteerd en weer opnieuw worden gelakt. Een van de weinige bedrijven die dit nog doen is de firma Hofmann in Rosenheim (D). Ze maken daar ook onderdelen van windturbines en doen dit er naast.

De Mooney ondergaat haar 'nose job' geduldig...

Ze controleren de bladen van de prop op haarscheurtjes en andere beschadigingen. Hopelijk is er niks aan de hand en blijft het bij een overhaul, die op zich al kostbaar genoeg is! Het duurt een paar weken tot er weer kan worden gevlogen. Balen...

donderdag 26 september 2019

Melding Airprox

Voor het eerst in mijn vlieg carrière heb ik een incident gemeld bij de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV).

Het betrof een voorval op het circuit van Teuge. Een toestel (Cessna Caravan) maakte een 'go around' en voegde - na een klimmende bocht - halverwege downwind nogal onorthodox in, zo ongeveer op de plek waar ik net uitrolde om in te voegen op dat zelfde downwind, komende vanaf Sierra. Gelukkig zag ik het toestel tijdig naderen, maar op radio calls mijnerzijds werd niet gereageerd. Ik kon niet anders dan mijn circuit aanpassen, pas toen we in een rechterbocht naar base in draaide geloof ik dat de andere vlieger mij ook zag, rechts naast hem. Hij brak daarna zijn circuit af om het nog een keer te proberen. De circuitplanning viel wat in duigen en ik maakte daarom een wat lange landing. Achter mij draaide een collega van de vlieger die mij even tevoren bijna aanvloog de baan op. Hij vond het nodig om mij op zijn 'ludieke' manier erop te wijzen dat het toch wel onhandig was dat ik pas op de laatste intersectie baan 08 verliet. Ik was bepaald niet gelukkig met deze gang van zaken. De betreffende vlieger van de eerste caravan was dat overigens ook niet en hij belde me later die week om zijn excuses te maken, wat ik wel kan waarderen. Desalniettemin heb ik het voorval diezelfde dag gemeld bij de OVV. Zij belde in de avond al terug met de mededeling dat zij niet verder gaan onderzoeken en hebben dat ook toegelicht, ik kon me daar wel in vinden. De melding sturen zij echter wel door naar ILenT, de handhavende autoriteit. Ik ben benieuwd wat daar verder van komt.

De betreffende Caravan gedurende de bewuste go around (foto Roy Wassink)

De exploitant van deze Caravans op Teuge houdt er mijns inziens toch wel een bedenkelijke track record op na waar het de veiligheid in het algemeen en de naleving van bestaande wet en regelgeving in bijzonder betreft. De medewerker van de OVV gaf ook aan dat zij zich van de huidige situatie op Teuge bewust zijn, maar dat het niet aan hen is om maatregelen te nemen. Daar heeft hij een punt. ILenT heeft die bevoegdheid wel en wellicht dat deze melding concrete stappen dichter bij brengt.

Dat een ongeluk in een klein hoekje zit, onderstreept dit voorval maar weer eens. Hoe het daadwerkelijk mis kan gaan, werd deze week pijnlijk duidelijk door een vreselijk ongeluk in Italië. Dit ongeluk grijpt mij bijzonder aan, omdat het exact dezelfde Mooney betrof als de mijne en het hier (ook) om een vader ging die met z'n dochters onderweg was.

Mooney delen

Inmiddels heb ik ook wel wat reacties gehad van geïnteresseerden voor een aandeel in de Mooney, maar mensen deinzen toch terug vanwege de kosten. Mijn oog viel recent op een wat ouder bericht op de website van PiperPilots, waarin wordt gesteld dat het exploiteren van een vliegtuig duurder is dan vooraf begroot. Ik herken dit 1:1. Het exploiteren van een vliegtuig gaat niet om begroten, maar om de werkelijke kosten.
Echt geïntresseerden stuur ik een excelsheet met de kosten van één jaar vliegen, als zij die naast hun eigen begroting leggen is dat schrikken. Doe mee met de Mooney voor de zalige autonomie van het vliegen met je eigen toestel en de échte vrijheid die daar bij hoort, maar doe het niet om kosten te besparen. Huren is altijd goedkoper. Zo, heb ik dat ook uit de weg.

maandag 26 augustus 2019

IFR retour Strasbourg (LFST)

Gisteren met een goede vriend een retour Strasbourg gedaan, we hadden al even geleden gepland dat we zouden gaan vliegen, maar de bestemming komt dan altijd wat later wel. De voorwaarden zijn - in de regel - dat het een leuke stad moet zijn die vanaf een gecontroleerde luchthaven goed bereikbaar moet zijn, maximaal zo'n twee uur vliegen van ons vandaan. Dan hebben we ook nog wat tijd om de stad te verkennen. Al snel kwamen Hamburg en Strasbourg (of Straatsburg) in de kijker. Na wat googelen en andere online verkenning viel de keuze op Strasbourg.

Onderweg! FL170 boven Zuid-Limburg

Het onvolprezen autorouter had een route gegenereerd via Pampus, bepaald niet de goede kant op dus. Maar al snel kregen we een direct die ons mooi in de buurt van de bestemming bracht. Na de klim naar FL170 hadden we weinig wind en een grondsnelheid van 180 knopen. Schiet lekker op zo! Tijd om de landing eens wat nauwkeuriger te bestuderen, de arrivals zagen er niet zo overzichtelijk uit, maar verdiende wel aandacht, want er zaten toch wel wat aardige bergen rondom de luchthaven. Onderweg was het prachtig weer, echte hoge druk met een strakke inversie en in het oosten het en der een cumuluswolkje die daar dan doorheen prikte.

ILS Baan 23 en het Europees Parlement

Vanwege de hoogte moesten we tijdig gaan zakken, maar ATC was ons verzoek al voor en klaarde ons stapsgewijs naar 3.500 ft, waar de ILS begon. Daarbij kregen we ook al vectors richting de ILS, al vroeg hij nog of we een visual approach wilde doen. Thomas wilde de ILS doen, om weer even wat te oefenen. Dat ging met dat mooie weer natuurlijk goed. Na de landing konden we meteen tanken bij de fueltruck. Met een Uber ging het vervolgens richting de stad. Ideaal!

Terrassen en vakwerkhuizen. Straatsburg ten voeten uit.

We hebben een uitvoerige stadswandeling gemaakt door het oude centrum en de leuke wijk Petit France. Daarna zochten we een restaurant uit om een late lunch te gebruiken en dat was nog niet eenvoudig, want na 14:00 uur waren een hoop zaken al dicht.

Een bijzonder sfeervolle stad

Na de copieuze klassieke Elzasser lunch moesten we rustig aan weer terug naar het vliegveld voor de thuisreis. Wederom ging dat met Uber prima. Ik ken Uber niet zo goed, maar het is wel een ideale manier van taxirijden. De terugweg had autorouter beduidend lager bedacht. Dat heeft te maken met het systeem van Eurocontrol waar onze vliegplannen in moeten worden verwerkt. De route ging via de Elzas, over het prachtige Saarland, langs Luxemburg met de Ardennen en de Eifel naar het noorden. Ik ken deze route inmiddels wel, maar het is een prachtig stuk Europa.

Inmiddels op de terugweg op FL080. De rijn glinstert in de zon

De departure vanaf Strasbourg verliep goed, al snel na de take-off kregen we al vectors zodat - wederom - een hoop geschroef aan de GPS onnodig bleek. We werden voor de start gebeld door de havendienst van Teuge, zij waren weer door Amsterdam ATC gebeld dat we laat zouden zijn. Beetje vreemd allemaal, maar André op de havendienst is de beroerdste niet en belde even om te vragen hoe het zat. Een klassiek geval van UTC tijd verwarren met lokale tijd denk ik. Wij hadden de landing op Teuge namelijk ruim voor sluitingstijd gepland.
De vlucht terug verliep uitstekend, wel klommen we nog even door naar FL100 vanwege een aantal cumuli die in de avond nog niet klaar waren om te gaan slapen.

Tevreden bemanning

Op Teuge de vliegdag weer eens afgesloten met een klein biertje. Bijzonder dat, ondanks dat ik eigenlijk nooit meer aan de bar zit, het op zo'n avond lijkt alsof je nooit bent weg geweest.

dinsdag 20 augustus 2019

Samen delen?

Na wat nadenken heb ik besloten dat ik de Mooney het liefste wil blijven vliegen in een twee- of misschien een driemans (m/v) maatschap. Ik quote hier even mijn post op Airwork:



Ik zoek een mede eigenaar voor mijn turbo Mooney, het is een M20K 252, dus met automatische wastegate en intercooler af fabriek (ook een O2 systeem, twee alternators en speedbrakes). Het is een uitgekiend kistje dat gemaakt is om IFR mee te toeren, maar niet persé geschikt is voor grasstrips, al bezoek ik Ameland en Texel wel, maar onbekend gras vermijd ik liever.
Ik heb het toestel altijd samen met mijn vader gevlogen en nu sinds zijn overlijden doe ik het alleen.

De Mooney staat in een verwarmde carroussel hangaar op Teuge, ideaal. Ik vlieg zo'n 50 uur per jaar en het zou mooi zijn als de mede eigenaar dat ook zo ongeveer doet. Het mooiste zou het zijn als de mede eigenaar een IR bezat en al over enige ervaring beschikt.

Het toestel wordt op Teuge onderhouden bij IAS, met hen heb ik een CAMO overeenkomst en al ben ik graag betrokken bij het onderhoud, ik laat hen. Ik pomp nog geen band op. Het toestel heb ik afgelopen jaar laten voorzien van het GTS800 traffic systeem van Garmin, een ADL150 iridium satlink voor weer (TAFs, METARs, RADAR, wind en IR kaarten) en heel kort geleden ook een engine monitor met fuel totalizer. Hij is met zijn GNS530WAAS PBN gecertificeerd. Behalve wellicht nog ADS-B in en out ben ik dik tevreden met de 'steam gauges'. Het zou mooi zijn als een eventuele compagnon dat ook is, al valt overal over te praten uiteraard.

De motor is de originele waar de Mooney in 1987 de fabriek mee verliet en wordt onderhouden op basis van een 'on condition' programma dat is goedgekeurd door ILenT en heeft nu krap 1.200 uur gelopen. Ik snap dat een geïntresseerde benieuwd is naar de gezondheid van de motor en die is prima, maar gezien de leeftijd gaat hij natuurlijk niet nog eens 30 jaar mee.

Het vliegen met een eigen toestel dat relatief weinig vliegt vertaalt zich in een hoge uurprijs, eventuele huurverzoeken naar aanleiding van deze advertentie moet ik dan ook bij voorbaat afwijzen.

Over mijn ervaringen met de Mooney en het vliegen in algemene zin houd ik dit blog bij, lees het eens als je wat meer wil weten over de vluchten die ik zoal maak. Je leest ook dat het onderhoud soms wel eens wat onverwachte 'verrassingen' met zich brengt. Een eventuele compagnon moet daar niet van schrikken en weten dat lief én leed natuurlijk gedeeld worden.

Andere breukdelen zijn ook wel bespreekbaar, maar mijn voorkeur gaat naar een gelijkwaardige maat waarmee - niet onbelangrijk - ook een persoonlijk klik is. Ik ben overigens niet het type dat dan ook samen naar fly-outs/-ins wil gaan en dergelijke.

Zelf denk ik aan zo'n € 55.000,00 voor een helft, gezien de leeftijd van het toestel, motor en de stand van de avionics vind ik dat een fair bedrag. Uiteraard is elke deskundige pre-buy toegestaan.
De volgende apparatuur is aan boord:


COM 1: Garmin GNS 530W
COM 2: Garmin GNC 255A
NAV 1: Garmin GNS 530W
NAV 2: Garmin GNC 255A
Audio panel: Bendix/King KMA-24
Intercom: Isocom SCI-4
ADF: Bendix/King KR-87
DME: Bendix/King KN-64
Stormscope: 3M WX-950
ADL150 Satellite weather receiver (2018)
HSI: Bendix/King KCS-55A
Autopilot: Bendix/King KAP-150 with yaw damper
Transponder: Garmin GTX-330
GPS: Garmin GNS 530W
Garmin GTS800 Traffic Info System (2018)
JPI-EDM 700 Engine monitor (2019)
ELT: Artex ME-406
Hot prop
LED landing lights
Dual alternators
Built in oxygen
Speedbrakes