Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







woensdag 31 augustus 2016

Theorie, praktijk en vliegen!

Theorie
Helaas was ik nog niet helemaal klaar voor mijn examen Radio Navigatie, dus heb ik dat een maandje uitgesteld naar september. Ik vind het toch een beste studie en ik wil niet nodeloos examenkansen verspelen. Je mag zes keer op voor examen, dus ik wil het allemaal wel zeker gaan halen.

Praktijk
Afgelopen vrijdag ben ik naar Stadtlohn gevlogen om eens te praten bij Air Stadtlohn met de heer Henk Ooink. M'n pa was uit nieuwsgierigheid mee gevlogen. Het was een goed gesprek over IFR vliegen en de opleiding die me daar klaar voor moet maken. We bespraken de voors en tegens van de EIR en - zoals zo velen - raadde ook de heer Ooink me aan om toch voor de CB-IR te gaan, dus óók departures en approaches. Ik ga daar dan ook maar in mee, ik kan switchen als ik het toch niet zie zitten. Ik kan bij Air Stadlohn worden klaargestoomd voor het examen, dit examen nemen zij niet af, maar moet bij een andere vliegschool in Nederland. Daar zal ik bovendien minimaal tien uur moeten vliegen om verder voorbereid te worden. Een van de weinige vliegscholen in Nederland die de CB-IR opleiding aanbiedt is Singles & Twins en zij willen mee werken aan mijn plan, maar verlangen wel de afname van 20 uur instructie bij hun. In het beste (voordeligste...) geval ziet het er voor mij dan dus alsvolgt uit: 20 uur in Duitsland op de PH-DGY en vervolgens nog eens 20 uur op Lelystad. Aan beide kanten kunnen dat meer uren worden, mocht ik toch geen natuurtalent blijken te zijn. Mijn eerste échte praktijkles staat voor vrijdag 9 september aanstaande.

Vliegen
De Mooner beschikt over twee nagelnieuwe-vers-uit-Amerika-geïmporteerde magneten! Eindelijk ben ik maandag met mijn meiden naar Texel geweest. Voor Marie-Sophie de derde overlandbestemming na Ameland (EHAL) en Autun (LFQF) en voor Julie de tweede na Ameland. We zijn naar het strand geweest en ook naar Ecomare, allemaal mede mogelijk gemaakt door Ed en Mike de Bruijn van het gastvrije vliegveld op Texel. We konden een auto lenen en hebben daarmee aardig wat van het eiland gezien, al met al een perfecte middag!

Komend weekeinde heb ik een reis naar Autun in de planning, zoals ik die vorig jaar ook al eens maakte. Mijn oudste dochter, schoonzus en nichtje vliegen mee. Op dit moment ziet het er naar uit dat het weer nog wel eens roet in het eten kan gooien.

Het vliegveld van Autun, bestemming voor komend weekeinde

Geen opmerkingen:

Een reactie posten