Welkom

Met veel plezier lees ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij en ik, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark, ik ben 36 jaar, getrouwd en vader van twee dochters van drie en vijf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Hoofdzakelijk vlieg ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat is best wel luxe, want de Mooney is aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessna's waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen biedt een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien is het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt, al eens op de Duitse Waddeneilanden geweest, bijvoorbeeld? Tijdens mijn opleiding ben ik zowel alleen, als met instructeur al op verschillende velden in Nederland en Duitsland geweest en daarin zit het plezier, het reizen met een vliegtuig. Echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik ben nog niet uitgeleerd, want ik wil ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Op dit moment mag ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkt de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney biedt volledig uitnutten. Ik heb inmiddels het theoretisch gedeelte klaar, mijn laatste vak heb ik in juni van 2017 afgerond. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (D). Ook mijn praktijk radiotelefonie heb ik in de tas. Ik heb nu ongeveer 35 uur 'instrument tijd'. Je leest op dit blog over mijn lessen voor de instrument bevoegdheid, maar ook over VFR vluchten en mijn ervaringen met de Mooney.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.







zaterdag 17 januari 2015

Allendorf

De eerste vlucht van 2015 is een feit! Het werd prachtig weer, dus keek ik vanochtend op de kaart van Duitsland, het moest maar weer eens een overlandje worden. Het Sauerland is altijd een favoriet van me, en na Siegen en Meschede werd het nu tijd voor Arnsberg. Thuis de notams even bekeken en onderweg de Meteo even gebeld. Het weer zou prachtig worden, maar er lag wel wat lage bewolking over het Sauerland, maar dat was inmiddels aan het oplossen, maar zo vroeg in het voorjaar kan dat wel eens lang duren, áls het al gebeurt. Het was een kwestie van kijken hoever we zouden komen. Bovendien zou het nog even duren voor we onderweg konden, want we moesten we nog even tanken en dat doen we altijd op Stadtlohn. Na de meteo heb ik met ATC Amsterdam gebeld en een vluchtplannetje klaar gezet. De vlucht naar Stadtlohn verliep zonder al te veel problemen en in no-time zat de kist weer vol met AVGAS. In de briefingroom van Stadtlohn bogen we ons eens over de kaart en er was wel ruimte voor een wat langere vlucht het Sauerland in, dus viel het oog op Allendorf (EDFQ). Vanaf Stadtlohn konden we in een lijn richting het veld, als we maar op FL055 of hoger zouden vliegen, dan ging het mooi over de CTR van Düsseldorf heen. Geen vluchtplan was nodig, dus we konden zo vertrekken. Zo makkelijk is VFR! Van te voren heb ik wel even gebeld met het veld, maar de 'wetterbedingungen' waren 'güt.

Wát een mooi weer en een prachtige  omgeving
'

 We vlogen over Düsseldort, Arnsberg en Meschede en na drie kwartier stonden we midden tussen de bossen op Allendorf. Op een aantal pistes van Winterberg lag een beetje sneeuw, waarschijnlijk van de sneeuwkanonnen, maar een aantal toppen van de bergen daar had een laagje poedersuiker. De sommige cumulus sneeuwde leeg, dus daar moesten we omheen toen we weer onder de wolken moesten zakken op zoek naar onze bestemming. Allendorf is een mooi, modern veld, maar rustig. De flugleitung zat met een handheld in het restaurant zoals wel vaker in Duitsland. Ontspannen en best voordelig, Een landing kostte maar € 9,00.

Prima veldje met een zelfde GPS nadering als op Teuge.


Omdat het al zo vroeg donker wordt hadden we tijd voor een snel bakkie koffie, maar daarna moesten we weer snel terug. Dit maal op FL065 ging het met een beetje tegenwind terug. Boven de cumuls was de lucht zo stabiel en glad als een biljartlaken, het was een probleemloze vlucht met fantastisch uitzicht. In de zomer heb je dit licht niet zo mooi als 's-winters.

Sunset.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten