Retour Texel (VFR)

Eigenlijk had ik grootse plannen voor een trip naar Karlovy Vary met mijn jongste dochter Julie, maar die had andere verplichtingen en kon niet mee. Maar dan wilde ik misschien nog een dagje naar Zell am See vliegen, zoals ik al eerder deed met de Mooney, om te genieten van het zachte nazomer weer en wellicht nog een dagje te gaan vliegvissen. Vertrek zou dan wel tijdig moeten op vrijdag én ik had die dag een congres voor mijn werk, de avond ervoor wordt er meestal stevig gedronken. Om het risico te vermijden dat ik niet fit to fly zou zijn, heb ik de vrijdag maar gecanceld en besloten met mijn oudste dochter en een nichtje naar Wangerooge te vliegen. Het weer vond daar ook nog wat van dus werd het uiteindelijk een middagje Texel. Ons grootste waddeneiland stelt nooit teleur voor zo'n soort trip. Met de PH-VTB was ik er ook nog niet geweest, bovendien. De wind was hard, maar wel te managen. Dus gingen we met z'n drietjes VFR naar Texel! Zand, strand, bitterballen en warme chocolade! Genieten hoor. De altijd vriendelijke havenmeester had al een auto klaarstaan voor ons, want als er één nadeel genoemd kan worden van Texel is dat het vliegveld wel in de middle of nowhere ligt. Een fiets of auto is noodzakelijk en daar wordt gelukkig prima in voorzien. De vlucht heen was behoorlijk turbulent, totdat we boven het IJsselmeer zaten. We hadden een stevige wind van dik 30 knopen cross tegen en ook de landing op Runway 21 werd wat interessanter door een strakke crosswind. Zonder al te veel drama rolde het biljartlaken van Texel onder onze wielen door en waren we op Het Eiland.

Texel is Top

Met de auto vertrokken we richting het strand met een tussenstop bij ijsboerderij Labora. Aan zee stond een flinke wind en na het verwoede pogingen verschillende vliegers op te laten zijn we aangeschoven voor een warme choco in de strand tent. Korte stop, maar wel mét vakantiegevoel. De meiden hebben het super gehad en dat was precies de bedoeling. Terug vlogen we een stuk hoger, niet onder de TMA van Schiphol door, maar langs de afsluitdijk naar Friesland en via de Noord-Oostpolder weer terug richting Teuge. We konden een straight-in maken, dus dat scheelde weer een paar tacho tikken en onnodige overlast voor de Teugse buren. Na het wassen en het invullen van het journaal hebben we even gegeten bij The Hangar op Teuge en dat was een prima slot van een heerlijk middagje eropuit.

 

Avondvliegen

Ik doe dit dus eigenlijk te weinig: gewoon even vliegen voor de lol van het vliegen! Een collega vroeg me al een paar keer of hij eens mee kon, dus vanavond na het werk maar eens naar Teuge gereden en genoten van een prachtige vlucht over de Veluwe naar zijn woonplaats Wageningen. Hij had al de nodige FlightSim ervaring en stuurde de 172 zelf langs de Rijn en de IJssel terug naar Teuge. Het weer was mooi, het licht was prachtig en de lucht zo glad als een biljartlaken. De kist nog even gewassen en afgesloten met een hapje eten bij The Hangar. Heb slechtere avonden gehad! 

Rustig langs de IJssel richting Teuge

IFR naar Niederrhein, de film

Missed Approach Mark

Een tijdje terug heb ik op YouTube een poll gedaan en daaruit bleek dat een meerderheid van de respondenten een meer technische video wel zag zitten. Het aantal respondenten was overigens te beperkt om daar nu echt conclusies aan te verbinden, maar ik ga er vanuit dat de mensen die daadwerkelijk reageerden toch wel enthousiaste volgers zijn en vandaar deze wat meer technische video. Helemaal happy ben ik nog niet met de G1000 beelden, ze zijn net wat onder- of overbelicht en je mist het detail daardoor wel. Ik denk dat door de locatie iets aan te passen en de resolutie van de GoPro te verhogen hier nog wel wat te winnen is. Ook de thumbnail is nog niet helemaal naar mijn zin, maar die pas ik misschien nog wel aan in de nabije toekomst.

De techniek van een overland Teuge - Niederrhein

Ik benieuwd hoe de YouTube algoritmes werken als ik wat meer video's en shorts upload op wat regelmatiger tijden. Zelf vond ik de voorlaatste video naar Ærø heel erg geslaagd, maar die trekt eigenlijk niet zoveel views. Het laten groeien van een YouTube kanaal is best wel lastig gebleken, kan ik nu na een aantal jaar wel zeggen. Nou is dat overigens nooit het doel geweest van de video's die ik maak. De films vliegend met de kinderen zijn een hele waardevolle herinnering en ik heb zelfs nog een film met mijn pa, da's toch wel bijzonder om af en toe nog eens terug te zien. Maarrr, nu ik er mee bezig ben vind ik het ook wel leuk als het groeit! Mijn concept is vooral om van nieuwe bestemmingen een 'mee-vlieg video' te maken, waarin ik niet echt met de kijker praat, maar je volgt me terwijl ik m'n 'ding' doe. Mocht jij nou tips of ideeën hebben, stuur me gerust een mailtje.

Medical verlengd!

Deze week heb ik mijn medical voor twee jaar verlengd bij KLM Health Services op Schiphol Oost, inmiddels ben ik de 40 gepasseerd en moet nu elke twee jaar worden gekeurd. Als ik naar het Westen moet stap ik meestal op de motor vanwege de files en dat was nu ook wel een verstandige keuze, maar ik werd ook getrakteerd op hagel en onweer. Geen ideaal begin, zeker omdat ik geen oordoppen droeg onder mijn helm en meteen met het audiogram moest beginnen. Misschien denk je, waarom helemaal naar Schiphol voor een keuring? Daar heb je wel een punt, maar ze hebben me zo fijn geholpen de laatste keer dat ik nog eens ging. Ook nu weer prima, maar eerlijk is eerlijk ze zijn wel duur. Misschien in de toekomst wat dichterbij? Mocht je tips hebben voor de omgeving Arnhem, dan hoor ik het graag! 

Avionics upgrade VFR wordt IFR voor de PH-CVT

Het mooiste was het natuurlijk als er een Beech Bonanza in de club hangaar stond, 6 cylinder. de-iced met glass panel en automatische piloot, voor € 200,00 per uur, nat. To good to be true natuurlijk. De PH-VTB voldoet in de meeste gevallen prima, maar in de schaarse gevallen dat je met meer dan twee volwassenen IFR op pad wil gaat dat niet met de VTB. De payload is simpelweg te laag als je ook nog brandstof wilt meenemen. De club beschikt nog over de PH-CVT, een C172 met haar meer traditionele Lycoming motor die een wat betere payload heeft, maar die is niet IFR toegelaten. Tot deze winter! Dan wordt ze (net) naar IFR standaard opgeplust met een nieuwe nav/com set (Garmin GNC 255) en een Garmin G5 HSI. Samen met de ooit revolutionaire, maar nu 'old-school' GNS430 is 'ie dan voor IFR vliegen toegelaten. Maar nèt. Geen automatische piloot en verder geen extra's, dus ideaal is het niet. Maar zeker een handige optie als ik op een mooie dag met vrouw en kinders op pad wil. Ik heb getracht op Lelystad me te laten uitchecken op verschillende DA40NG's, maar dat loopt allemaal een beetje moeilijk. Lelystad is ook geen handig veld, ik heb daar al eerder over geschreven. 

De PH-CVT krijgt een milde avionics upgrade

Hopelijk doe ik deze herfst nog een buitenlandtripje met Carsten en dan mag ik eigenlijk niet klagen voor dit seizoen! Ik ben trouwens nog een video aan het editen van een retour naar Niederrhein, voor de liefhebbers. Zal nog wel even duren voor 'ie klaar is.

Nieuwe VLOG! Ærø Filmen

Het was weer een werk, maar ook wel even nagenieten hoor! Wat een leuke afsluiting van de zomervakantie. Vlieg mee, het was onderweg betrekkelijk rustig met navigeren en de radio, alles ging redelijk soepel.

Is het Oscarmateriaal? Check het: Ærø

Ik moet nog een keer terug trouwens, want ze hebben daar een whiskydistilleerderij, die ik niet heb bezocht! Eerst tijd voor serieuze zaken, want komende maand moet mijn medical worden verlengd.

Low and slow. VFR Ærø (EKAE) naar Teuge (EHTE)

Eigenlijk wilde ik gisteren rond een uur of vijf al terugvliegen naar Teuge, maar een buienlijn met onweer van een aardige omvang sleepte over de route, met hier en daar flinke onweersbuien. Deze buienlijn was al te zien in de weergaloze app 'Windy' dagen voor vertrek, maar ik vroeg me af of het echt zo bont zou worden. Anders kon ik er toch zeker wel omheen vliegen? Toch een plan B bedacht en voor vanochtend ruimte aangehouden. De VTB was pas geboekt door een andere vlieger vanaf 12:00 uur. De buienlijn ontwikkelde zich eigenlijk wel zoals voorspeld met een staart tot ver ten Zuiden van Hamburg. Omvliegen was niet zo zinvol, omdat er toch wel een heel eind extra moest worden gevlogen en dat is zonde van de tijd, vliegen is niet gratis he? 

Een screenshot voor de situatie op zaterdagmiddag

Vanochtend was het weer wel goed, maar met een flinke wind tegen. Dat maakt IFR vliegen onhandig, omdat dat in Duitsland eigenlijk niet onder de 4.000 ft kan. De wind was onder de 1.500 voet al fors, maar trok verder aan op hoogte. Dus VFR en laag gepland. Duitsland is erg overzichtelijk om VFR te doorkruisen. Ik heb nu ForeFlight, maar voor VFR vliegen ben ik voor de planning toch beter thuis op SkyDemon. Echt ingewikkeld hoefde ik de route niet te maken, als het maar laag bleef. Zo gezegd zo gedaan. Om 08:30 lokale tijd hebben we de kist in orde gemaakt, de havenmeester kwam een uurtje eerder om ons te laten vertrekken om 09:00. Iets later hingen we, tussen de flarden cumulus door laverend naar een spetterende 1.500 voet. Daar was de tegenwind al 18 knopen. Hier en daar moest ik klimmen naar 2.000 voet voor natuurgebieden en werd daar begroet door 26 knopen tegenwind. Veel lager dan ik prettig vond vlogen we toch maar terug naar huis. Mijn dochter vond het wel mooi, want eenmaal boven de Duitse kust brak de bewolking steeds verder open en kon ze de grond eens in aardig detail bestuderen. de automatische piloot kon er weer op. Ik had een VFR vliegplan met airway intersecties gefiled, die had ik ook zo in de G1000 gezet en in de NAV mode kwam ik er niet meer aan te pas. Het kistje vloog keurig de geprogrammeerde route. Ik gaf mijzelf af en toe een direct, omdat in het vliegplan voor elk half uur vliegen een waypoint moet staan, maar die hoeven natuurlijk niet precies gevlogen te worden onder VFR. Wel moest ik met de headingbug nog om een kerncentrale heen vliegen. Goed uitkijken verder want een hoop kisten kruisten onze route van Zuid naar Noord om een bezoek te brengen aan de Waddeneilanden. Langen Information werd helemaal gek en getergd herinnerde de controller 'all stations' om eerst goed te luisteren, dan na te denken en daarna pas te zenden. Het was werkelijk non-stop radio verkeer. Mijn dochter was een film aan het kijken en die heb ik maar geïsoleerd van de intercom. Toch waarschuwde Langen Info mij heel verdienstelijk voor verschillende andere luchtvarenden. De heenweg duurde een half uurtje korter dan de terugweg. We stonden na 2:20 uur weer op Teuge. Waar een vriendelijke medewerker van de luchtvaartpolitie speciaal op ons wachtte voor een check. Hij legde uit dat ze de kleine luchtvaart wat strakker controleren de laatste tijd, zeker als het internationaal verkeer betreft. Voor mij geen punt, de betreffende diender deed z'n werk uiterst sympathiek.

Kistje stond te wachten, schoon gedoucht 

Aeroe is trouwens weer een top bestemming. We konden met de huurauto het hele eiland ontdekken, we hadden een super leuke B&B, we genoten enorm van de gezellige stadjes Marstal en Aeroskobing. Het strand was nooit ver weg, echt een andere feel dan onze eigen wadden, smallere strandjes met van die leuke strandhuisjes erop. Mijn dochter is nog gaan paardrijden en bij de manege namen de vrijwilligers uitgebreid de tijd voor haar en ze genoot daar met volle 'teugels' van. Alle eilanders die we troffen waren trouwens bijzonder sympathiek en behulpzaam, van de havenmeester die op ons wachtte na de officiële openingstijd bij aankomst en die ons hielp voor de officiële openingstijd bij vertrek, tot de uitbater van de ijssalon die net de luiken van haar zaak had gesloten, maar toch nog even een ijsje maakte voor mijn dochter. Een parel van een eiland op zo'n twee uurtjes vliegen bij ons vandaan. Hier doe ik het voor.

Ærø, wij komen nog eens terug!

Direct Destination: Ærø (EKAE) IFR

Vandaag ben ik met Julie naar het Deense eiland Ærø (EKAE) gevlogen. Al sinds ik m’n PPL haalde leek het me leuk hier eens naar toe te gaan, nu is het 12 jaar later en daar zijn we! Prima vlucht onder IFR van nog geen twee uur op FL090. Nog boven Salland kreeg ik van Dutch Mil al een direct naar onze eindbestemming, we konden dus in één rechte lijn de 200 nautische mijlen naar Ærø. Het weer was prima, we hadden snacks en Juul keek een film. We zaten lekker boven de thermiek en de lucht was helemaal steady. Door een laagje stratus moesten we zekken om Ærø in beeld te krijgen, het vliegveld hadden we zo gespot. Een circuit hebben ze niet, dus maar aangestuurd op een baseleg voor baan 15, met wat crosswind. M’n eerste graslanding met de VTB. Het is wel een knollenveld, een reden om er niet eerder met de Mooney heen te vliegen.

We zijn er!

Onze huurauto stond klaar, dus op naar de Bed & Breakfast. Een oude boerderij vlakbij, typisch Deens. Na een hartelijk ontvangst en verkenning van het prachtige oude erf, zijn we een eindje verderop in Marstal gaan eten en genoten we nog even aan het strand. Veel strandhuisjes hier direct aan zee en in allerlei kleuren.

Kleurige huisjes, helder water, wel koud…

Zaterdag 19 augustus

De dag is mistig begonnen. Voor het ontbijt bekeek ik nog even het weer voor de geplande terugvlucht van vanmiddag, maar het lek erop dat we plan B van stal moesten gaan halen. Er kwam een aardig buienfront aan dat in de loop van de dag alleen maar in kracht zou gaan toenemen, met onweer. Na het front zou de wind behoorlijk aantrekken. Plan B was een dagje later gaan, zondagochtend dus. De planning van de VTB liet dat toe. De eerste boeking voor zondag was om 12:00 uur en de huurder had al laten weten het niet erg te vinden om een uurtje later te vliegen mocht dat nodig zijn. Meteen de knoop maar doorgehakt en aan het ontbijt plannen gemaakt voor vandaag. Eerst zouden we even het dorp Marstal bezoeken en Julie wilde gaan paardrijden. Gelukkig was de plaatselijke ruitervereniging meer dan bereid om haar te ontvangen en dat hebben we geweten! Drie uur later vertrokken we weer, Julie heeft spelletjes gedaan te paard, een buitenrit gemaakt en natuurlijk uitgebreid geborsteld en manen gevlochten. Ze was helemaal verkocht. We hebben de dag samen afgesloten op het strand en een afhaal pizza in de B&B. De regen striemde langs de ruiten, gepaard met onweer. Ik was blij dat we niet zijn gaan vliegen! Het was een uitstékende dag. Zondag vroeg uit de veren, want om 09:00 moeten we VFR terug naar Teuge. 

Dit is trouwens alweer mijn 300ste blogpost, zie ik net. Hoop dat het nog steeds boeit...

Aero de Movie komt nog...