Course Completed!

Fully ninja rated! Vanavond mijn vijf solo's in het donker gedaan met de C172 onder Sylvains wakend oog en hij was tevreden. Toen ik m'n laatste landing maakte vroeg ik me nog af wanneer ik de volgende landing in het donker ga maken en ik denk dat dat nog wel even kan duren. Het plan B bij motorstoringen in het donker vind ik nog niet zo geweldig, bovendien is Teuge ondanks de baanverlichting niet in het donker aan te vliegen, helaas.

Een woordje erbij en een hoop geld eraf….

Ik kijk terug op een leuke opleiding en een prettige en vlotte samenwerking met Sylvain die me wegwijs maakte in het donker. Je vliegt echt in een compleet andere wereld. Is het moeilijker? Nee, dat niet, maar misschien helpt wat instrumenttijd wel.

De baanverlichting op Teuge

2022 is nu al redelijk geslaagd als vliegjaar en we zijn pas net begonnen! Een mooie buitenlandtrip in de boeken en de laatste rating die ik nog 'nodig' had, kan ik bijschrijven op m'n papiertje. Wat voor de toekomst? Misschien toch een CPL of een MEP rating? De kosten houden me wel een beetje tegen, eigenlijk.

Night Rating, part deux

Inmiddels heb ik ruim vier uur in het donker in drie sessies achter de rug, helaas door opkomende bewolking liep de planning wat uit en kon ik nog niet de verplichte vijf solo's doen. Hopelijk is daar deze week nog gelegenheid voor, want dan heb ik deze opleiding helemaal afgerond met mijn instructeur Sylvain. Het vliegen in het donker van een relatief onbekend veld met een onbekende instructeur met een nieuwe kist vraagt toch even wat gewenning, maar het loopt allemaal goed. We hebben een mooie navigatievlucht gemaakt over Nederland in het donker en dat is heel bijzonder. Het is 's-nachts een compleet andere wereld, de lucht is zo glad als een biljartlaken, licht van de steden en de wegen onder je en de sterren boven. Het vliegt erg comfortabel, maar de vrees voor een motorstoring maakt dat het nooit compleet ontspannen is. Ook het vliegen met en nieuwe instructeur is altijd even aftasten. Inmiddels heb ik er toch met een aantal gevlogen en elke keer denk ik 'val ik bij deze instructeur volledig door de mand en blijk ik voor geen reet te kunnen vliegen?!', maar Sylvain is ook een plezier om mee te vliegen, zoals eigenlijk de meesten dat zijn.

Rara, welke metropool is dit?

Night Rating!

In de regen en in de wolken wel, maar in het donker mag ik nog niet vliegen. Daar komt dit weekeinde een einde aan! Vandaag ben ik bij de SAS begonnen met mijn night rating zodat mijn vliegdag ineens niet meer van zonsop- tot ondergang duurt, maar 24 uur lang. Teuge is vooralsnog 's avonds dicht, dus het praktische nut is beperkt. Toch kan het handig zijn mocht een vlucht langer duren dan gedacht, dan kan er altijd veilig worden geland op Lelystad of Rotterdam bijvoorbeeld, zonder dat er regels worden overtreden.

De PH-IRO, een 'legacy' C172 wacht op het donker

's-Nachts vliegen valt reuze mee, maar de oriëntatie is wel meer inspannend. Waar begint je circuit, wanneer draai je in op base? Vragen die 's-nachts wat meer van je vragen. Vanavond vloog ik een kleine twee uur en morgen vliegen we naar Groningen en zondag wellicht de verplichte solo's voordat het tot 22:00 uur licht is en er niet meer gevlogen kan worden vanaf EHLE. Leuk om eens vanaf EHLE te vliegen, dat is alweer even geleden en nu is het bovendien een gecontroleerde luchthaven met zo haar eigen regels en procedures.

IR en SEP verlengd

Een jaarlijks terugkerend ritueel. De profcheck voor de Instrument Rating en dit jaar kwam daar ook de twee-jaarlijkse verlenging van de classrating (Single Engine Piston, SEP) bij. Samen met Gerard vanochtend afgesproken voor een retour EDLV. Het weer was mooi en steady en na een korte briefing vooraf konden we gaan. De kist had ik al vol gegooid met diesel en ook de preflight was klaar. Onderweg naar Niederrhein kregen we te horen dat de RNP approach op baan 09 in gebruik was en laten we die nu net niet nodig hebben, maar na wat overleg met Langen Radar en coordinatie tussen de toren van Niederrhein konden we toch de gewenste ILS op 27 doen. Top service. We moesten dan wel IFR cancellen en VFR terug, maar dat was geen probleem, omdat ik voor de classrating ook nog wat airwork moest laten zien. Steile bochten, overtrek en een drietal landingen. Alles opgeteld was het in orde en Gerard klaarde me weer voor een jaar onbeperkt vliegplezier! Niet dat ik me hier nou zorgen over maakte maar helemaal vrij van spanning is het natuurlijk ook niet. 

Een grillige track, maar niet zonder succes!

In april heb ik de VTB nog een paar daagjes en ik beraad me nog over een leuke bestemming, St. Mary op de Isles of Scilly lijkt me erg leuk, maar ook Aeroe in Denemarken, de meiden gaan met me mee. Wordt leuk, hopelijk zit het weer een beetje mee. Mocht je tips hebben, dan hoor ik het graag!

Voor het eerst sinds het bestaan van dit blog trouwens een back-up gemaakt, het begint toch wel een aardige chronologie van mijn vliegercarrière te worden. Zonde als het ineens weg zou zijn... 

VFR uit Frankrijk, de movie!

Hij is af, een tochtje van drie uur gecondenseerd naar 20 minuten. Hopelijk vind je er wat aan, anders heb je pech. Inmiddels heb ik 100 abonnees. Mijn leven heeft weer zin!

Wat avondjes werk, maar dan heb je ook wat!

Van Autun (LFQF) naar Teuge (EHTE) VFR

Geduldig wachtend met een vorstlaagje...

Na twee heerlijke dagen van vuur stoken en andere buitenpret samen met opa was het tijd om weer terug te vliegen, het kistje was verhuurd vanaf 13:00 uur, maar wat later zou geen probleem zijn. Toch optijd aan het ontbijt in een poging om toch rond 10:00 te hangen voor de vlucht van ongeveer drie uur. De extra speling konden we mooi gebruiken voor een tankstop in Duitsland, mocht dat nodig zijn.

De HANOS pas kwam weer van pas: krabben.

Aangekomen op Autun wachtte de VTB al op ons in de zon, maar door de kou in de nacht moesten we wel even krabben en ook de vleugels en de kielvlakken ontdoen van de rijp die zich had gevormd. Door het kistje even in de zon te draaien ging dit allemaal vrij vlot. Wel een nieuwe ervaring! Na een grondige preflight kon alles aanboord en startte we snel de diesel, want het duurt even voordat alle LED's in het groen staan na een echt koude start en dat was nu niet anders. Eenmaal warm starten we vlot richting het noorden, de kunst nu was om wat lager te vliegen om zo min mogelijk hinder te ondervinden van de tegenwind op de eerste helft van de vlucht. Voorbij Luxemburg werd wind mee voorspeld, maar ook dan niet hoger dan zo'n 5.000 ft, dan kregen we hem weer tegen. Al vlieg ik graag wat hoger, koos ik er nu voor lager op pad te gaan. Tegenwind met Cessna snelheden dient voorkomen te worden. Het klopte allemaal best goed, dus het loont hier even naar te kijken.

Voor de TMA van Luxemburg, de vaste tankstop voor autoverkeer

Door de weeks vliegen in Frankrijk is wat anders dan in het weekeinde. Veel actieve militaire gebieden en wat minder eenvoudig crossings van een TMA of CTR krijgen. De route terug ging in spiegelbeeld van de heenweg, maar nu was er dus wat meer werk aan de winkel. Direct na de start moest er een laagvlieggebied worden overgevlogen, dit was actief en vervolgens mocht ik de TMA van Nancy-Ochey niet in vanwege drukte daar, de controller verzocht me 25 mijl pal Noord te vliegen om zo buiten de TMA te blijven. De controller van het nabije Etain wilde me ook niet hebben en gaf me zelfs een standje dat ik toch echt moest begrijpen dat ze druk waren. Merci et aurevoir dan maar, Lorraine approach was echter zeer accomoderend en opende zelfs nog even mijn VFR vliegplan, dat was nog niet gebeurd! Door de omweg naar het noorden kwam ik bij de grens met Luxemburg aan en zij klaarde me direct om met de huidige koers de TMA van Luxemburg te kruisen. Het vliegveld met de énorme baan kon ik goed zien liggen. Bij Bitburg nam Langen Info het weer over en kon het nu richting noorden met wat rugwind. De brandstofsituatie was voor een uurtje vliegen acceptabel en ik besloot in een keer door te vliegen naar Teuge. Voorbij Dahlemer-Binz volgde Aken, Venlo en Niederrhein. Bij Emmerich kon ik de grens over en was Teuge alweer in zicht. We landen met iets minder dan een uur brandstof in de tanks, door het klotsen van de brandstof in het circuit kreeg ik wel waarschuwingen op de G1000. Volgende keer stoppen, dit was toch wat krap en er was geen reden om niet even te tanken. Wat verder opviel is dat de brandstof in de tanks snel afkoelt op hoogte. Lessen geleerd. Toch was het een mooie trip samen en met dit weer VFR onderweg zijn is gewoon genieten.

Die kleine minion is nooit te beroerd even te helpen

Ben bezig een video te editen van de terugvlucht, wat anders dan het gebruikelijke IFR gebeuren, maar ook leuk! Stay tuned...

Teuge (EHTE) - Autun (LFQF) VFR

VFR?! Yup VFR, de PH-VTB had ik een week of twee geleden geboekt voor dit weekeinde. Ik wilde met mijn jongste dochter graag naar mijn schoonvader in Frankrijk vliegen, met de Mooney deed ik dat ieder jaar wel één of twee keer, maar met de VTB van de vliegclub Teuge nog niet (COVID enzo...). Een tocht van zo'n 650 kilometer of 350 mijl, non-stop. Helaas kwam deze week het bericht dat een van de navigatiecomputers van de G1000 was overleden en derhalve was de VTB voor IFR vliegen niet meer geschikt en omdat nou net deze computer ook de automatische piloot (A/P) van info voorziet deed die het ook niet meer.

Com2 en Nav2 helaas afgekruist

Enkel VFR en zonder A/P dus. Dit soort stukken vlieg ik het liefste IFR vanwege de eenvoud van het plannen, maar VFR gaat natuurlijk ook. Zeker met het ongelofelijk mooie weer dat ons beloofd is dit weekeinde (in Februari!). Naar Salzburg vlogen we vorig jaar ook zonder A/P. Dat is niet ideaal, maar geen showstopper. Ik besloot om het ingewikkelde België te mijden en via Duitsland richting het Saarland te vliegen en dan via Metz en Nancy richting Dijon te gaan. Ik deed dat al eerder op deze manier en dat is toch de meest eenvoudig te plannen route. Op Autun (LFQF) hebben ze helaas geen diesel en op Moulins (LFHY) hebben ze enkel diesel voor de houders van een Total tankpas. Deze had ik wel aangevraagd, maar helaas niet op tijd binnen gekregen. Daarom toch maar naar Autun en dan op de terugweg maar kijken of op Trier of Moenchengladbach nog een tankstop nodig was.

Lekker VFR met de leukste co-pilote

Voordat we op Teuge weg konden moest eerst wat mist opklaren, door de heldere nacht, vochtige lucht en lage temperaturen was de mist allom en dik. Rond een uurtje of 11:00 vertrokken we naar het Zuiden, VFR! We hadden voldoende snacks mee en de tanks waren vol tot de rand met diesel. Beetje rugwind en het ging vlot over Niederrhein en Aken waar nog wel een dikke laag mist over lag. Met wat rugwind ging het heel lekker met grondsnelheden tussen de 130 en 140 knopen.

Bij Geilenkirchen, ter hoogte van Zuid-Limburg brak de bewolking

In het weekeinde is er verder weinig te doen voor de militairen en ook de escalerende - en vreselijk treurige - toestand in Oekraïne leverde geen extra restricties op, zodat veel militaire gebieden niet actief waren. Om België heen en door de TMA van Luxemburg ging het daarna min of meer in een streep richting de eindbestemming. Als je de Franse FIR binnenvliegt ben je pas op de helft. Op FL095 hobbelden we lekker door, met af en toe een waarschuwing voor ander verkeer van de vriendelijke Franse FIO's. Na twee uur en drie kwartier landden we op onze bestemming na een topvlucht. We zagen voor de eindbestemming de Alpen met het Mont Blanc massief in de verte met de Jura en de Morvan in één panorama. Kraakheldere condities en ook nog eens een leuke bestemming. Vliegen is zo mooi.

Eindeloos uitzicht