In 2012 heb ik mijn PPL gehaald. Van het praktijkgedeelte van de opleiding deed ik hier verslag, samen met mijn zweefvliegervaringen. Nu kun je ook over mijn theorie en praktijk vervolgopleiding voor de Competence Based Instrumentrating (CB-IR) lezen. Deze opleiding begon ik in januari van 2015 en sloot ik in november 2018 af met het praktijkexamen CB-IR mét PBN. In 2022 heb ik ook de 'night-rating' gehaald, zodat er 24/7 kan worden gevlogen.
Welkom
Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...
Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.
Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.
Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.
Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.
Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.
Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!
vrijdag 1 juli 2022
DA40 check-out!
zaterdag 18 juni 2022
Nieuwe VLOG! Destination Duxford
De camera’s liepen niet zo best en niet synchroon, dus het was wat werk om het te maken en je mist bijvoorbeeld de handover naar Amsterdam Radar, maar verder best de moeite waard!
Wat mij betreft heb ik ook al een volgende bestemming op de korrel, Thomas wees me op deze stek bij Poitiers in Frankrijk, Château Bournizeaux. M'n jongste dochter was al hélemaal enthousiast. Maar goed, we willen ook nog naar Kopenhagen en die check-out op de DA40 hoop ik ook binnenkort te doen.
zondag 12 juni 2022
Destination Duxford (EGSU) IFR
Afgelopen woensdag heb ik de PH-VTB geboekt voor vandaag, want ik wilde graag voor de zomervakantie nog een mooie vlucht maken (spoiler alert, het werd een mooie vlucht!). Ondanks de goede voorspellingen voor dit weekeinde was nog geen enkele clubkist geboekt. Het mag gezegd worden, met de beschikbaarheid van de vloot zit het in de regel wel prima en er wordt toch wel behoorlijk gevlogen. Via Autorouter heb ik een IFR vliegplan gegenereerd, door de voorkeur om lekker hoog te vliegen (FL100 of hoger) kreeg ik een route dwars over Schiphol. Aanvankelijk had ik zelfs hoger gefiled, maar vanwege de voorspelde tegenwind ben ik weer gezakt naar FL100, waar ook geen zuurstof nodig is.
M'n schoonvader vliegt graag mee en de bestemming werd: Duxford. Cultureel en industrieel erfgoed waar de Engelsen met recht trots op zijn. Ik was daar vier jaar geleden ook al eens met de Mooney, maar nu IFR met de VTB en het is een memorabele reis geworden. Prachtig weer, maar met een flinke tegenwind op de heenweg. Ik gebruik graag de app van windy, wellicht al bekend maar voor meteo een geweldige bron. Een vlucht buiten het Schengengebied vraagt om wat extra voorbereiding, maar via de website gendec.eu is dat eigenlijk kinderspel en is de enige beperking dat je je wel strak aan je planning moet houden. Op Teuge werden we opgewacht door twee Marechaussees voor de paspoortcontroles. Super vlot en vriendelijk en een hele fijne service, omdat in- en uitklaren anders via - bijvoorbeeld - Rotterdam moet met alle verlies van tijd tot gevolg. Gewoon weg van ons eigen Teuge International Airport! We konden redelijk strak na 10:00 lokaal weg en we werden opgewacht door de voorspelde tegenwind, maar Amsterdam was er blij mee want daardoor hadden we een mooie angle of climb zodat we ruim voor PAM VOR op FL100 zaten 'Papa Tango Bravo I NEED you at FL100' lager was geen optie. Anders had hij me verder om Schiphol moeten vectoren en dat was nu gelukkig niet nodig. De VTB klimt trouwens best prima met zo'n 700 ft per minuut. Na PAM VOR door naar SPL VOR. Op hoogte konden we door naar Amsterdam Approach en was de drukte duidelijk te horen op de radio, ik begrijp dat de controllers maximaal twee uur achtereen werken en ik snap wel waarom: gekkenhuis.
De inbound peak op Schiphol was in volle gang en we vlogen recht over het circuit van baan 27. Genieten van het uitzicht met een grondsnelheid van 95 knopen terwijl de luchtsnelheid 128 knopen was. Voorbij SPL konden we van Hoek van Holland naar Texel kijken en zie je hoe klein Nederland eigenlijk is. Ten Zuiden van Zandvoort gingen we 'feet wet' zoals ze in de films zeggen. Toen was het een stuk zee. Nederland bleef altijd in zicht en pas ruim over de helft van de crossing konden we onder een mooie laag cumulus de contouren van de Engelse kust zien. Londen Control gaf ons een fijne route ten noorden van Clacton VOR het land op - zelfs nog een stuk IMC - en door naar ABBOT, vlakbij Duxford. Ik had dit puntje niet in mijn vliegplan staan dus de controller spelde het voor me (ABOTT) om er drie tellen later op terug te komen: 'sorry sir I'm getting well laughed at here, it's spelled ABBOT''. Boven zee vlogen we op FL100. Dat is niet te hoog van wege de wind en niet te laag vanwege de zee. In geval van een motorstoring had ik dan nog genoeg tijd gehad om de ditching te briefen en het vlot in gereedheid te brengen. Na ABBOT konden we ons bij 'Haverhill' melden bij Duxford en konden we een straight in maken op baan 24 na ongeveer 2,5 uur vliegen. Een drukte van belang met alles door elkaar, van Spitfires, Tiger Moths, een klassieke Cessna 170 en alles in prachtstaat en we waren nog niet eens uitgestapt.
Veel vliegers hikken een beetje aan tegen een vlucht naar het Verenigd Koninkrijk, ik eerlijk gezegd ook. Gedoe met GAR en GenDec, een zee crossing, een van de drukste bevlogen gebieden ter wereld en ook wel een hoop lariekoek en bangmakerij erbij. Engeland is een uniek leuke bestemming bij uitstek geschikt voor de kleine luchtvaart, na een zorgvuldige afweging van de risico's en passende voorbereiding hoeft het niet anders te zijn dan een vlucht naar Stadtlohn. Ze vliegen niet aan de verkeerde kant van de weg ofzo.
Mijn schoonvader noemde het een 'life event', iets om nooit meer te vergeten en dat geldt voor mij ook.
donderdag 2 juni 2022
Nieuwe VLOG! Speyer
maandag 23 mei 2022
Wie de DA40 past...
...trekke hem aan. Met Thomas vlieg ik al sinds de middelbare school en hij heeft toch zijn hart wel verpand aan de producten van het Oostenrijkse Diamond Aircraft. Het leek ons leuk om samen eens een trip te maken met een DA40 die ze verhuren op het mij inmiddels zeer bekende Lelystad Airport bij Nimbus Air, de DA40 heeft ongeveer dezelfde dieselmotor als de VTB en beschikt ook over de G1000, de useful load is ietsjes beter en hij kruist wat sneller dan de C172 bij een zelfde brandstofverbruik. Daar staat wel tegenover dat de huurprijs wat hoger is, iets wat zeker bij korte vluchten een rol speelt, omdat je bloktijd betaalt en geen zuivere vliegtijd. Op Lelystad is het vaak wat langer taxiën dan op Teuge en dan kan het best aantikken.
Voor zweefvliegers is een DA40 wel een prettig ding, constructie is kunststof, je zit redelijk achterover in een kuipstoeltje, en de entree is via een heuse cockpit kap en niet via een deur, de pedalen kan je verstellen en als piece de la resistance: een stick (en dus geen yoke). Een vierzits zweefvliegtuig met motor! Een klein puntje van aandacht is dat deze bakkies niet zo ruim bemeten zijn en ik met m'n 2 meter er wel in moet passen. En dat gaat... net. Dit was de reden om vandaag even langs te gaan op Lelystad voordat we definitieve plannen maken.
zondag 15 mei 2022
Niederrhein (EDLV) - Münster (EDDG) -Teuge (EHTE)
Vandaag met Carsten op pad geweest met de PH-VTB, hij is net lid geworden van de vliegclub Teuge en vliegt voor z'n werk op de Boeing 777 en 787. We spraken af om samen approaches te vliegen, zodat hij wat kon werken met de G1000 en de automatische piloot en ik kan leren van zijn ervaring. Een superleuke wisselwerking en bovendien nog gezellig ook.
We vertrokken vanaf Teuge onder CAVOK condities naar Niederrhein (EDLV). Onderweg werden we snel geklaard naar TEBRO door Dutch Mil en vervolgens kregen van Langen Radar vectors voor een RNAV nadering. Carsten vloog en ik deed de radio, leuk samenwerken en redelijk 'uneventful' naar Niederrhein. De approach controller had het merkbaar druk, maar voorzag ons van de outbound clearance naar Münster, daarna vectorde ze ons naar downwind voor de baan 09 van Niederrhein. Eenmaal voor de baan werden we doorgezet naar de tower controller die het aanmerkelijk rustiger had en ons op een lang final al klaarde voor de touch and go.
Daarna konden we door naar Münster voor een full stop landing. Dit rondje heb ik vanaf Stadtlohn nog wel eens gemaakt met Henk Ooink, leuke lessen waren dat voor mijn CB-IR. Helaas is hij inmiddels gestopt met instructie. De inversie klom en wij kregen onderweg aardig wat klappen thermiek te verduren, de niet zweefvliegende medemensch zou dit turbulentie kunnen noemen. Door de approach controller werden we naar HMM VOR waarna we de localiser van de ILS op werden gevectord. Op Münster werd de ILS afgevlogen en betaalden we voor de landing en namen een Tasse Kaffee in de lounge en bespraken onze terugvlucht.
Ik vloog de VTB terug naar Teuge, maar een paar keer per jaar start ik van een gecontroleerde luchthaven, dus dat is goede oefening. Onderweg kozen we FL100 om ruim boven de thermiek in de koele lucht te zitten. Mooie landing op Teuge en weer ervaringen rijker! Ik ga zeker nog eens met Carsten op pad. Dat zijn toch de leuke dingen aan een vliegclub.













