Rotterdam (EHRD)

Vandaag van het mooie weer gebruik gemaakt om met Mark naar Rotterdam te vliegen, we hadden naar verschillende velden kunnen vliegen, maar we hadden beiden wel trek in Rotterdam en gelukkig had Rotterdam ook trek in ons! Gistermiddag net voor het sluiten van de receptie van de VCR kon ik nog mijn PPR verzoek inschieten en we kregen die akkoord! Nu enkel nog een vliegplan filen, het weer checken en binnen 15 minuten was het gepiept, van idee naar geaccepteerd vliegplan. Leve het internet!

Mooi tussen de wolken op FL040

De vlucht ging super, vanwege de handige locatie van de PH-MKP in de hangaar kun je na aankomst op Teuge met een minuut of 15 richting de baan taxiën, scheelt wel als je niet eerst de hangaar helemaal moet uitpakken, de kist moet tanken om vervolgens tussen de SAS vliegtuigen door te moeten worstelen op het platform. Heen vlogen we IFR, lekker makkelijk en ook wel nuttig, want direct na vertrek van Teuge moesten we de wolken in en sloeg de regen om de kap om even later tussen twee lagen wolken uit te komen. Richting het westen werd het alleen maar mooier en op Rotterdam was het prachtig weer. Ondanks wat gehannes met de automatisering liep de vlucht soepel en binnen een minuut of 40 landden we keurig volgens planning op baan 24. De laatste keer hier, ook met de DA40, was met een flinke cross wind, op de terugweg vanuit Norwich. Leuke herinneringen!

Op het platform bij de VCR

De de VCR is een hartelijke gastclub, maar ook Rotterdam Approach, Tower en Delivery toonde zich van hun beste kant als professionele dienstverleners met gevoel voor General Aviation. Echt een leuk veld met een geweldig zicht op de prachtige skyline van Rotterdam. Landing en handling kostte samen zo'n € 60,00, niet persé goedkoop, maar ook niet onredelijk voor Nederlandse begrippen. Teuge is niet heel veel goedkoper op een zondag.

De Romeo departure geeft een geweldige uitkijk op Rotterdam

Mark vloog terug via de Romeo departure en daarna in een redelijk rechte streep naar Teuge, lekker laverend tussen de cumuli door. De natuur is nu op z'n mooist: prachtig licht en de Veluwe in een mooie herfsttooi. Geen slechte besteding van een zondagochtend!

Vaarwel PH-VTB

Zoooo jammer! De vliegclub neemt afscheid van onze PH-VTB. Het onderhoud was al bewerkelijk (lees: duur) en nu de motor een paar weken terug bij het uittaxiën na een lange vlucht vastliep (!!!) (voorste krukas lager) was de koek op.

Een van de eerste VTB filmpjes.

Toen ik weer lid werd van de vliegclub in 2020 was dat om deze kist. Fijn toestel, turbocharged, G1000, KAP140 autopilot voor een redelijke uurprijs. Helaas was het niet meant to be. Vorig jaar ging de KAP140 al met pensioen en vloog ik er daarom al niet zoveel meer mee, nu is dus ook de motor defect. Ongelofelijk eigenlijk, maar van alle momenten dat je een catastrofale motorstoring kan krijgen is op de taxibaan van Teuge na een mooie reis wel het beste moment. Had de motor vijf minuten eerder de geest gegeven, dan was het een heel ander verhaal geweest, eigenlijk fantastisch dat dit zo is afgelopen. Maar goed, nu heeft de vliegclub eigenlijk geen fatsoenlijke IFR toerkist meer en het is even de vraag of, en zoja wanneer, er iets voor in de plek komt. Het gebruik van diesels staat behoorlijk ter discussie binnen de vliegclub en dit ernstige incident verstoort een redelijke discussie. Dat is jammer, want deze turbodiesels maken van een C172 toch wel een hele goeie performer. 130 knopen, FL180 tegen een brandstofverbruik dat 2/3 van een vergelijkbare AVGAS motor, dat is toch wel mooi hoor. Daar staan natuurlijk een matige payload (vanwege het zware motorblok) en onderhoudszorgen tegenover. De Vliegclub Rotterdam vliegt op een uitzondering na uitsluitend met diesels en zijn daar juist zeer blij mee. De turbodiesel begint te shinen boven FL100 en daar komen de meeste VFR vliegers niet, dus is voor 'normale' operaties de traditionele lycoming uit 1950 met carburateur (!) een aantrekkelijk alternatief. Je gelooft het niet. Op de club vloog ik met de VTB, die is nu verkocht en met de VTD die nu door een noodlottige landing buiten gebruik is gesteld voor onderhoud en reparatie, maar daarvoor eigenlijk al niet beschikbaar was vanwege de enorme populariteit van het toestel.

Trekken aan een dood paard dus...

Ik heb mooie avonturen beleefd met de VTB na de verkoop van mijn Mooney: Salzburg; Speyer; Autun; Ærø; Duxford; Cambridge; Oxford en natuurlijk Lübeck. Ik heb een playlist gemaakt van de video's met de C172. Gelukkig hebben we de beelden nog...!

Een playlist van al mijn VTB vluchten de afgelopen 4 jaar.

In de DA40NG heb ik natuurlijk een fantastisch alternatief voor de PH-VTB, maar ik vind het ook leuk om bij de vliegclub te blijven vliegen en op dit moment moet ik even kijken hoe ik dat ga doen, misschien toch wat meer VFR gaan vliegen?

We gaan voor een BAFTA: Erfurt de Film

 Mijn videoverslag van een leuke vlucht naar een leuke stad in goed gezelschap! Een dag wel besteed... 

Bei sein ist Mitmachen...

Erfurt (EDDE), de stad van Luther

Vandaag hebben we de PH-MKP aangezwengeld voor een bezoek aan de prachtige stad Erfurt, in Thüringen. We hadden deze afspraak al een tijdje terug gemaakt en zelfs het weer hield zich eraan! We gingen IFR heen en VFR weer terug. IFR wind mee op FL090, VFR wind tegen én toch was VFR sneller. Go figure...

Onderweg! Blue skies, da's wat je wil

We vetrokken zonder vertraging vanaf Teuge, sterker nog we waren nu eens vroeger dan gepland! Een novum. We kregen onze IFR klaring direct na de start op Teuge. Door Dutch Mil werden we naar FL090 gestuurd, ook kregen we - zoals gebruikelijk - een direct naar de FIR Boundry met Duitsland. We klommen mooi boven de zich vormende Cu bewolking uit en eenmaal boven Duitsland vlogen we over een haast gesloten wolkendek, een mix van cumulus en stratus met een ambitieuze cumulus die soms net tot onze vlieghoogte was opgekomen. Ik vind dit dus heerlijk, ontspannen vliegen. Na een uurtje vliegen loste de bewolking op en hadden we prachtig zicht op het Thüringerwald dat onder onze vleugels doorschoof. Met een dikke 140 KTAS en wat hulp van de rugwind ging het met 150 knopen over de grond lekker vlot. Van Langen Radar kregen we al vrij snel een direct in de CTR van Erfurt, München Radar (Grüssgott!) gaf op het laatst nog een vector om de localiser op te pakken en zo eenvoudig was dat. Eenmaal op final hadden we fantastisch zicht op Erfurt, we vlogen recht over de oude stad.

De altstadt glijdt onder ons door

Eenmaal op de grond werden we konden we achter de 'Follow Me' auto aan en die bracht ons meteen naar de terminal. Aldaar kregen we instructies voor de tram die rechtstreeks van de luchthaven het centrum in ging. Een tochtje van zo'n 20 minuten. Het liep allemaal heel gesmeerd. In de oude stad aangekomen natuurlijk de Krämerbrücke bezocht, de Fischmarkt en de lokatie van de Latrinenstürz op de Domplatz, met de prachtige Citadel. Voor de lunch gingen we voor überauthentisch in Wirtshaus Christoffel.

De Krämerbrücke

Voor je het weet moet je weer terug, dus in lijn 4 weer richting Flughafen. We moesten even zoeken naar de juiste deur, maar eenmaal gevonden konden we door de beveiliging, € 50,00 betaald voor de landing en het parkeren. Een sympathieke prijs voor de verleende service. Ze hebben het heel goed voor elkaar daar.

Final!

De terugvlucht deden we VFR, start-up bij apron control en over naar de toren voor de klaring. We vertrokken van baan 27, dus een bocht naar rechts en via 'November' de CTR uit, daarna kon het vrij direct op koers op 4.500 voet onder de cu door. Bij Paderborn moesten we door de TMZ heen en dat was eigenlijk de enige moeilijkheid, voorzover je daar van kan spreken. De TAF of Lelystad waarschuwde voor een kans op buien en onweer tegen het einde van de middag, daarom planden we onze aankomst op Teuge daarvoor. Achteraf bleken we te voorzichtig te zijn geweest.

Happy flyers

Een hele mooie vlucht naar een hele mooie bestemming. Dit is het leuke van vliegen! Erfurt als bestemming scoort een dikke 10. 

Veel zonuren, weinig vlieguren.

De laatste jaren is de zomer altijd wel een vlieg luwe tijd gebleken en dat is nu niet anders. Vakantie en drukte op het werk, het gaat allemaal ten koste van de hobby. Hopelijk vlieg ik nog een leuke trip of twee dit jaar en dan ben ik eigenlijk dik tevreden. Ik heb de afgelopen weken nog wel wat gevlogen met de PH-VTB van de vliegclub, wat engine failures geoefend en ook nog een IFR vluchtje naar Niederrhein voor de IFR currency. Zo leuk werk, ik kan dat de hele dag wel doen. Ik bemerkte wel dat de KAP140 van de VTB inmiddels wel heel storingsgevoelig is geworden. Voor een prettige vluchtuitvoering is het een last geworden in plaats van een hulp. Onderweg hield de kist een aantal keer geen koers en net als bij mijn profcheck, draaide de VTB in plaats van naar rechts de localiser op, naar links. Nu moet je natuurlijk altijd de kist op de hand kunnen vliegen, maar dit is in mijn ogen zeer ongewenst, we vlogen bovendien IMC. De vliegclub heeft wel aardig geïnvesteerd om de KAP140 weer up and running te krijgen, maar het is er eigenlijk alleen maar beroerder van geworden en dat betekent wel wat voor IFR operaties en het type vliegen dat ik het leukste vind om te doen. Zonder betrouwbare autopilot wil ik de VTB niet meer boeken voor langere trips en dat vind ik heel erg jammer, omdat de VTB met z'n fijne turbodiesel en G1000 gewoon een erg fijn kistje is, maar single pilot IFR vliegen vraagt bij vlagen echt veel, zeker als dat ook nog eens in IMC moet. 

Een van de leukste video's... toen de automatische piloot nog van de partij was.

Nieuwe video! EDLV én EDKA in één

Dit voorjaar met Thomas een schnitzel gaan eten op het gezellige Aachen-Merzbruck. Hier het videoverslag. Meer eentje voor de liefhebbers/simmers deze. Hij is wat langer dan normaal, omdat we ook even een touch and go hebben gedaan op EDLV, dat handig op de weg ligt, neem vooral notie van de perfectie begeleiding door met name Langen Radar en de toren van Niederrhein, maar ook ons eigen Dutch Mil mag er wezen.

Mooi gevlogen door Thomas

Fly in Niederrhein

Vandaag was de fly in op Niederrhein, de tweede editie alweer! Het werd een geslaagde middag. Vanaf de aankondiging was al het plan gemaakt om er een club vlucht van te maken met de Motor Vliegclub Teuge en we gingen met de hele vloot en de PH-MKP, we hadden ook een donateur mee én nog een extra passagiere. Een gezellige, gemêleerde groep. Mark en ik vlogen IFR heen met de MKP en VFR terug. We verzamelden om 13:30 voor een koffie en de briefing in clubsalon, zodat we rond 14:00 off blocks konden en dat lukte vrij aardig! Het enige punt was het weer, een uitdovend warmtefront dat langzaam over Nederland sleepte en wellicht voor wat lokale motregen en lagere bewolking kon zorgen. In zo'n situatie maak ik zelf een analyse van het weer en als het iets kritischer lijkt te zijn, bel ik altijd even met de luchtvaart meteo van de KNMI om met hen even te checken of alles ook inderdaad zo passeert.

Waar ooit de Harriers en Tornado's taxieden...

Eenmaal vliegend is het leuk om alle bekende stemmen en registraties te horen op Dutch Mil. Niederrhein is maar een korte hop, dus vrij snel na de cruise checklist is het alweer tijd om de nadering en landing te briefen. Dat maakt Niederrhein voor mij ook een uitstekende bestemming om te trainen, dicht bij en toch alle faciliteiten en naderingen, een landingstarief van € 5,00 is ook mooi meegenomen. Van Dutch Mil kregen we al een vector van 180 graden, haaks op de localizer van baan 27 op Niederrhein, zodat Langen ons alleen nog maar een rechter bocht hoefde te laten maken en te klaren voor de ILS. Eenmaal op de torenfrequentie was wel helder dat de Tim en Nikolas (de controllers) hun handen vol hadden met VFR en IFR verkeer. Het was erg druk in de CTR. We waren nummer #3 voor de landing en in de CTR hoorden we de PH-AVB nog een paar extra orbits moest draaien en een bezoeker mocht echt even de CTR niet in vanwege de inbound peak. Eenmaal geland konden we naar de GAT2 waar de fly in werd gehouden en ook daar was het al een drukte van belang. Leuk om te zien, vorig jaar was het aanmerkelijk rustiger. Er stonden allerlei kisten, uiteraard de gebruikelijke Cessnae, Pipers en Cirri, maar ook een Harvard, een Ruschmayer, en twee gloed nieuwe Extra's, overgevlogen door de eigenaar van de fabriek en zijn zoon. Leuk om even met hen te spreken over deze prachtige aerobatic toestellen. De brandweer stond er ook met een crashtender, leuk om daar even naar te kijken én uiteraard even achter het stuur plaats te nemen. Twee jongensdromen op één dag: piloot en brandweerman!

Indrukwekkende unit...

De organisatie had verder gezorgd voor wat lekkers te eten en te drinken en de sfeer was prima. We genoten van de ambiance en de in en uit-taxiënde vliegtuigen. De Harvard deed tussen twee vertrekkende Ryanair 737's nog een prachtige low pass en het was alweer tijd om terug naar Teuge te gaan. We werden door de toren geklaard voor een VFR departure via November, dus via het Noorden de CTR uit en daarna eigenlijk in één streep naar Teuge met een kleine de-tour via fort Pannerden. Mark moest op final nog even aan de bak om de DA40 netjes op het asfalt te krijgen, maar dat lukte prima. Uiteraard werd er afgesloten met een klein biertje en begeleidend bruin fruit. 

Er mocht ongeremd over vliegen worden gesproken