IFR naar Innsbruck in beeld en geluid!

Ik heb hem af, de heenweg naar Innsbruck (LOWI) met de DA40NG! Het format heb ik iets aangepast, zodat ik het enroute stuk tussen Dortmund en München wat kort heb samengevat, omdat het anders een hele lange film zou worden met weinig spannends. Al met al is het toch een best lange productie geworden, dat komt vooral door de nadering door de Inn vallei en ook de lange descent vanaf FL160. Zelf vind ik het weer een mooi document geworden in inmiddels een aardige serie, hopelijk jullie ook, want met YouTube schiet het op dit moment geen r##t op.

Teuge - Innsbruck, schau dir mal an!

Met behulp van AI heb ik geprobeerd e.e.a. te optimaliseren voor YouTube, ik ben benieuwd of dit mijn grootste hit ooit wordt. Tot nu toe scoort mijn video over de vlucht vanuit Antwerpen het beste overall.

Nog even over de vlucht van Teuge naar Innsbruck: de verschillende apps die je kan gebruiken voor het genereren van IFR vliegplannen komen soms met behoorlijk creatieve routes die welliswaar door Eurocontrol worden geaccepteerd, maar zeker geen snelle reis opleveren. Gebruik je gezond verstand en vraag om een kortere route, wij vliegen immers in luchtlagen die niet zoveel worden gebruikt en daarom is vaak vanalles mogelijk, ook tijdens deze vlucht. Je doet er goed aan hier vooraf over na te denken. 

Vlaklanders doen Innsbruck

Al een paar jaar was het de wens eens naar de Alpen te vliegen om nader kennis te maken met het bergvliegen. Thomas had hiervoor zelfs al contact gelegd met een lokale instructeur, maar het moest toch even duren voordat we hem de hand konden schudden voor de GA terminal in Innsbruck (LOWI). Afgelopen weekeinde was het echter zover: dat magische moment dat beschikbaarheid van het toestel, agenda’s en weersverwachtingen oplijnen voor een geweldig avontuur. We spraken zondagochtend af op Teuge om rond 10:00 lokale tijd af te vliegen naar de hoofdstad van Tirol, maar zoals in de herfst wel vaker verhinderde dichte mist ons vertrek.

Mistig begin van de dag

Gelukkig is op Teuge altijd wel wat te doen dus konden we aanschuiven bij een briefing van John Raaijmakers in zijn mancave die na het optrekken van de mist van plan was te gaan formatievliegen met een pupil (callsign Humble). Mooi om te zien hoe hij alles met militaire precisie briefte onder het genot van een lekker bakkie koffie. Misschien leuk als volgende uitdaging, formatievliegen? Langzaamaan trok de mist op boven Teuge en Thomas en ik besloten de laatste voorbereidingen te treffen voor ons vertrek. Enkel het weer op Teuge was een probleem, de rest van de route naar Oostenrijk was perfect, zelfs met een zuchtje rugwind. We hadden een IFR vliegplan ingediend met een route die vrij ruim ten Oosten van Frankfurt liep, iets anders werd niet geaccepteerd door Eurocontrol. We hoopten dat we in overleg met Langen Radar misschien een wat betere route konden krijgen als we eenmaal vlogen.

Hoog en droog onderweg

Rond 11:30 lokale tijd was de mist voldoende opgetrokken om een VFR vertrek mogelijk te maken. We konden richting baan 26 taxiën. Het hield na de start niet over, maar door een gebroken wolkenlaag waren we vrij snel ‘on top’ toen we door Dutch Mil onze IFR klaring kregen. Onderweg naar FL090 werden we direct richting Winterswijk gestuurd, we vlogen inmiddels in de volle zon.

Eenmaal over de grens en aangemeld bij Langen Radar vroegen we voorzichtig om een kortere route naar het Zuiden, Thomas had al even gekeken naar een mogelijk alternatief en we stelden die voor. ‘Stand by’ was het antwoord van Langen en hoopvol wachtten we af. Even later kwam ze terug met de vraag of we misschien op FL140 over Frankfurt konden? We hadden de O2 installatie klaar staan, dus dat was kein Thema! We kregen even later inderdaad een mooie directe route. Eenmaal voorbij Dortmund, waar het Sauerland begint moesten we gaan klimmen en klimmen doet de DA40 uitstekend met de turbodiesel voorin. Eenmaal op FL140 konden we bovendien profiteren van een bescheiden rugwind die wat hogerop zelfs nog wat sterker was voorspeld, dus vroegen we of we mochten doorklimmen naar FL160, het dienstplafond van de DA40NG. Daar aangekomen gingen we lekker vlot met grondsnelheden van rond de 160 knopen en na een dik uur vliegen keken we over de moderne binnenstad van Frankfurt met daarachter de drukste luchthaven van Europa. We vlogen tegen de arrivals in en onder en boven ons vlogen de airliners voorbij, soms met maar 1.000 voet hoogteverschil. Kan gewoon! Mooi hoor. Voorbij Frankfurt was het de beurt aan München, Grüssgott! We vlogen mooi over de stad en niet veel later tekenden achter de coulissen van cumuli de machtige Alpen zich af tegen de horizon. Daar kwamen we voor! Na een hartelijke Servus werden we richting de Localiser DME approach van baan 26 van Innsbruck gestuurd die ons toch wel over wat intimiderend hoge bergen leidde, maar goed: bergen wilde we zien, bergen kregen we.

De Localiser DME af naar de baandrempel van 26, mooi man.

Eenmaal geland konden we inchecken in het hotel op de luchthaven en konden we gratis met de bus naar het gezellige centrum van de stad, waar een paar koude biertjes op ons wachtten. Een geweldig begin!

Het gouden dakje, toch wel een must-see in Innsbruck

De volgende ochtend ontmoetten we onze instructeur Niki en begonnen we met een theoriesessie waarbij de basis van de meteo in bergen aan bod kwam, welke bronnen hij gebruikt om goede info te krijgen (de Oostenrijkse homebriefing website is een goeie tip). Niki deelde ook zijn kritische kijk op de GAFOR routes en natuurlijk nog een aantal leerzame anekdotes over het vliegen in de bergen. Beter om te leren van de fouten van anderen, dan hoef je ze zelf niet maken. Na een ochtend in het klaslokaal was het tijd om daadwerkelijk te gaan vliegen.

Het weer leek me niet geweldig, der Niki zag er wel brood in.

Thomas beet het spits af met een prachtige vlucht naar de Ötztaler Alpen. Ruwe bergen en de prachtige gletsjers op maar een kwartiertje vliegen van Innsbruck vandaan. Canyonturns werden geoefend en ook het overvliegen van bergkammen. Ronduit spectaculair. Ik mocht de middag afsluiten met een vlucht langs de Brennerpas, de Dolomieten en een hele nabije kennismaking met de Drei Zinnen, de beroemde rotsformatie in de Oostelijke Dolomieten en weer terug via het Gerlosdal, het Zillerdal en strak langs de hellingen van het Inndal. In één woord adembenemend.

Ötztaler Alpen met een enorme Gletsjer

We sloten deze prachtige dag af met een welverdiend biertje. We stonden met z’n drieën nog even stil bij de verschillende lessen. Het weer was interessant, want de dag begon tamelijk bewolkt en leek eigenlijk weinig goeds te bieden, maar daar was de lokale kennis goud waard, want juist wat wolken in de diverse dalen maakte het zo leerzaam. We leerden goed kijken naar de wolken en dalen voorzichtig aan te vliegen en goed door te kijken. En dan blijkt er veel mogelijk, maar een ijzersterke voorbereiding en discipline is wel van levensbelang.

Drie blije eieren.

De dag erop stond in het teken van de terugvlucht naar Teuge, maar niet voordat we nog even de toerist hebben uitgehangen in Innsbruck. Na de lunch (top tip van onze instructeur: Le Murge) gingen we naar het vliegveld waar de MKP al afgetankt op ons stond te wachten. We hadden een IFR vliegplan staan en volgden een SID van LOWI richting het Oosten om vervolgens naar het Noorden de Alpen weer te verlaten, wederom op FL160 aan de O2. Voorbij Frankfurt kozen we ervoor om naar FL140 te zakken, omdat daar de combinatie van de lagere hoogte en de canules net effe lekkerder voelde. Na twee uur en drie kwartier stonden we weer op Teuge, we hadden zowel op de heen als de terugweg een zuchtje wind mee. Wat een enerverende en leerzame vliegdagen zijn dit geweest. Niki deed zijn uiterste best voor ons en doet dat ook graag voor jullie. Vraag Thomas of mij gerust om z’n telefoonnummer, mocht je van plan zijn richting de Alpen af te reizen. Hij heeft ervaring op de Aquila, maar een turbomotor bewijst wel z’n nut in dit deel van Europa.

Alweer bijna thuis, Sauerland vanaf FL140

Met de tour naar Moulins en deze prachtige vluchten krijgt het verder vrij rustig verlopen vliegseizoen nog wel een gouden slot. Ik heb nog heel veel Mb's aan video's om te editen, dus abonneer je vooral op mijn YouTube kanaal, mocht je dat niet hebben gedaan.

Stadtlohn ‘Der Film’

Pak je popcorn er bij voor een kort video verslag van een even zo korte vlucht naar Stadtlohn! De productie van films blijft een beetje achter dit jaar, vooral omdat er ook wat minder is gevlogen.

Short & Sweet

Moulins (LFHY) - Teuge (EHTE)

Deze Frankrijk trip vergde wat meer meteo-planning dan normaal. Ik ben wel een voorstander van IFR vliegen bij mooi weer. Ik heb de rating niet om mee door de wolken te vliegen, maar om het plannen van dit soort trips eenvoudig te maken. Maar nu stond wel vast dat wolken wel een onderdeel van de reis zouden worden. IJs en onweer zijn dan de twee belangrijkste showstoppers voor me en ook een al te lage wolkenbasis, mocht er om welke reden dan ook moeten worden geland, dan wil je niet dat de wolken tot aan de grond hangen. Nu passeerde er einde van de middag een koufront over Noord-Frankrijk en België en zoals wel gebruikelijk is na een koufront ontstonden daar achter ook wel flinke nieuwe buien. Het idee was om westelijk langs de actieve resten van het koufront te vliegen en dat leek na wat wikken en wegen ook de meest praktische weg. Alternatieven waren heel vroeg langs de Oosten (door Duitsland) terug voor de passage van het front, maar vanwege de ochtend mist boven delen van die route en de vaart van het koufront durfde ik dat niet aan. Vroeg vertrekken en stoppen in bijvoorbeeld Reims, Chalons of Lille en wachten op de passage leek me ook niet de meest vlotte en praktische route, maar hield deze optie wel als plan B achter de hand, mocht het weer ons verhinderen door te vliegen naar het Noorden. Het ding met deze trips is altijd een plan B te hebben. Door Vlaanderen gingen we vliegen dus. De TAF's voor Oostende, Antwerpen en Brussel zagen er welliswaar niet geweldig uit (few 800 broken 1200), maar zeker wel bruikbaar in geval van nood. Boven de grote rivieren in Nederland was de verwachting prima, eenmaal daar zou het soepel naar Teuge gaan. Dit leek allemaal redelijk uit te komen. We startten vanaf het geweldige Moulins van baan 26 en kregen onze squak 6767 :-)  van Clermont-Ferrand, die ons klaarde naar FL080 richting Troyes, en eenmaal op kruishoogte kwamen de wolken in het noorden goed in beeld. Hier plande ik wel op.

Boven de stratus was het goed toeven...

De bewolking bestond uit lagen stratus, en ten Oosten van onze route zaten nog wat flinke actieve buien die zeker vermeden moesten worden. De stevige westelijke stroming hielp de buien voor ons weg te drukken, zodat we bij Troyes aangekomen maar wat lichte regen te verduren kregen. We vlogen inmiddels op FL100 ruim onder het freezing level. Clermont wilde ons niet verder naar het Westen sturen, mijn verzoek of dat kon worden gecoordineerd werd resoluut afgewezen met 'non'. Parijs wilde geen GA in zijn sector. Was het noodzakelijk uit te moeten wijken dat had ik daar geen genoegen mee genomen, maar nu ging het eigenlijk precies goed. Ik gebruik een ADL180 en die tekende een prachtig radar plaatje voor ons met geen actieve buien meer en ook geen onweer meer op de route en dat luchtte enorm op. Aanvankelijk geloofde ik het niet direct en heb de informatie regelmatiger dan nodig ververst, maar het bleef kloppen en het klópte ook. Dat gaf wel heel veel comfort. Na Troyes ging het richting de Belgische grens en daarna was het nog maar een half uur naar Nederland. Amsterdam klaarde ons al snel 'direct Teuge', maar daar dachten een aantal towering Cu anders over dus moest er wat gelaveerd worden, Amsterdam was zeer behulpzaam en even later Dutch Mil, al moest die ons toch nog even vectoren voor het verkeer van en naar Eindhoven en inderdaad zagen we de Ryanairs achter ons langs vliegen.

Met deze jongens wil je geen ruzie...

Eenmaal voorbij Nijmegen ging alles heel snel, we zakten door een pakket rustige cumulus wolken en met uiteindelijk Apeldoorn in zicht konden we VFR door naar Teuge waar we de laatste klant waren. We vlogen er iets meer dan 3 uur over, door de wind was dat wat langer dan de heenweg, maar we hebben er wel van genoten. Voor het vliegen was dit ook wel leuk plannen, interessant weer en een nieuwe luchthaven. Ik heb mijzelf wel echt moeten beperken met het checken van de plannen en het weer. Anders ben je de hele dag bezig met het weer en vliegen en dat is natuurlijk niet wenselijk.

Een tevreden klant! Mooi weekeinde geworden zo...

Teuge (EHTE) - Moulins (LFHY)

Eindelijk weer eens een langere tour, een bezoek aan mijn schoonvader en zijn vriendin in Frankrijk. Hij heeft daar een leuk huisje en in de Bourgogne is het nog zomer, dus waarom niet? Samen met Julie ben ik gisteren na werk overgevlogen. Een autorit waar je normaal een hele dag over doet, maar nu klaarden we de klus in nog geen 3 uurtjes. We moesten wel even wachten op betere weerscondities, want dankzij een frontpassage werd het pas rond 17:00 vliegbaar op Teuge. Lage basis van 500 ft en motregen waren bepaald niet uitnodigend. Met een westen wind kwam er wel beter weer aan, de metar van EHRD was goed, maar die van EHLE en EHDL nog niet, toch brak de zon langzaam door en hebben we de DA40 gecheckt en ingepakt. Eenmaal klaar voor taxi was de basis al aanmerkelijk hoger en was een veilige start met eventuele terugkeer naar Teuge gegarandeerd. Gaan dus, want het weer zou alleen maar beter worden en dat klopte. Van Teuge VFR weg en aangemeld bij Dutch Mil voor IFR. We prikten door de opbrekende bewolking heen richting FL100, Amsterdam klaarde ons vervolgens naar Chievres of CIV, de grens tussen Frankrijk en België, eenmaal boven België kregen we wat rugwind en klommen we iets om boven de towering Cu uit te blijven. In Frankrijk ging het via Reims en Troyes over de onmetelijke akkers naar Moulins, waar helemaal niemand meer was. We konden van Clermont gewoon de RNP26 vliegen en daar stonden we dan. Juul had lekker een paar uurtjes geslapen en mijn schoonvader kwam ons al halen toen ik de DA40 bij de pomp parkeerde om te tanken, nog met de Total Card die ik had besteld destijds voor de PH-VTB.

Happy fliers onderweg naar een nieuw avontuur!

Geweldig weer hier, dus vandaag hebben we lekker hier buiten doorgebracht aan het zwembad, ook hebben we nog even een wandeling gemaakt en gezellig samen gegeten. Dit kan zonder GA niet, daarom vind ik dit de leukste trips. Morgen vliegen we weer terug naar Teuge, maar het weer in België geeft nog wel wat kopzorgen. We gaan zien wat het brengt. We hebben een plan B, mochten we toch VMC door de prut moeten. In verband met mogelijk onweer is dat geen optie en zullen we dus moeten landen en betere condities af moeten wachten.

De ruige Morvan onder onze vleugels

Ik ben al een aantal keer deze kant op gevlogen, maar meestal land ik op het gezellige Autun (LFQF), maar dat is nu niet handig, omdat met daar geen JetA1 heeft. Daarom nu naar Moulins (LFHY) en dat is een prima veld! Altijd open, baanverlichting, AVGAS en JetA1 en een RNP approach. Top! Waarom kan dit toch niet in Nederland? Frankrijk is een prima vliegland.

Bij het tankeiland op LFHY. Stemming is top

Niederrhein Fly-In Editie III

Helaas begon de fly-in voor mij met autopech op de oprit van de A50 bij Terlet, dankzij de ANWB werd ik netjes terug thuis gebracht en kon ik met alternatief vervoer alsnog naar Teuge, waar de crew geduldig op me stonden te wachten om alsnog naar Niederrhein te gaan.

The radiator has left the chat...

Als initiatiefnemer had ik een briefing willen verzorgen voor alle clubdeelnemers, maar vanwege het kleine oponthoud moest iemand anders de honneurs waarnemen, zodat de rest van de vliegclub alvast kon vertrekken. Het weer was redelijk, met een wolkenbasis die zowel VFR als IFR prima bruikbaar was, het enige punt was een stevige wind die ook nog eens cross was. Voor een aantal deelnemers van andere vliegvelden reden om niet te gaan. Vanaf Teuge waren de condities goed vliegbaar en vertrokken we met een flinke groep. Enkel de PH-CVT was in onderhoud en kon niet mee. De PH-MNY, de PH-YAK, de D-EGEW en natuurlijk de PH-MKP namen deel, vier privékisten en drie clubkisten de PH-AVB, PH-VTD ook onze nieuwe Aquila, de D-EHID!

Mijn vliegmaat vloog heen, we vlogen IFR en ik deed de radio. Het was inmiddels rond een uur of 16:00 en de grootste drukte op de fly-in was inmiddels wel achter de rug. Sterker nog, toen we aan het warmdraaien waren op Teuge kwamen de eerste kisten alweer terug. Ik miste hier wel het clubgevoel, niemand die wachtte of zelfs maar even informeerde. Toch werd dit weer een leuke vlucht waar alles kort achter elkaar voorbij kwam. VFR vertrekken vanaf Teuge, IFR pick-up door Dutch Mil en vervolgens richting Duitsland waar we door de regen een prachtig final vlogen op de RNAV27 op de gecontroleerde luchthaven van Niederrhein (of Düsseldorf, volgens Ryanair 😊). De D-EHID stond aan de kop van de baan klaar voor vertrek terug naar Teuge. Er was niemand meer van de MVT toen we eenmaal geland waren. Wel werden we hartelijk opgewacht door Nikolas die ons met de paraplu begeleidde naar de tenten alwaar fris, koffie en pizza in overvloed was. Omdat de grootste drukte al was geweest hadden we tijd om even bij te kletsen en heb ik een kort interview op kunnen nemen voor een videoverslag van de Fly-In, deze komt er t.z.t. nog aan. Tim en Nikolas zijn tower controllers op Niederrhein en organiseren deze Fly-In om ‘hun’ luchthaven te promoten als GA vriendelijk vliegveld en dat lijkt ook dit jaar weer geslaagd te zijn! De derde editie alweer.

Mooi man, tussen de wolkjes...

Voor de terugvlucht was ik aan de beurt om te vliegen. We vertrokken in de zelfde richting die we geland waren, vanaf baan 27 en na een klein stukje van de SID te hebben gevlogen, kregen we van Langen al een direct naar Teuge waar we met wind mee tussen twee lagen stratus heen vlogen, práchtig. Soms kan het vliegen zo makkelijk zijn! Dutch Mil heette ons weer welkom en hoefde niet veel meer te doen dan ons de lokale QNH te souffleren en met twintig minuten stonden we weer op onze thuishaven. Als afsluiter zijn met z’n drieën nog even naar De Groot in de Vecht gereden om wat te eten en natuurlijk voor een biertje. Ondanks de valse start was het goed vliegen. Leuk als er wat weer is: een bui, een laag stratus en een regenboog, alleen die pot goud...  

Volgend jaar weer!

Winterswijk International airport: Stadtlohn (EDLS)

Vandaag sinds lange tijd weer eens op Stadtlohn geweest. Het is nogal een vliegluw jaar aan het worden, daarom is het van belang af en toe wel even van je reet af te komen en een rondje te vliegen. Dat was aanvankelijk ook het plan: een lokaal rondje vliegen, misschien een touch & go en weer klaar. Maar mijn dochter Julie wilde wel even met me mee en dan is het toch leuker om ook even ergens te stoppen. Voor een Eisbecher in dit geval. Simpel VFR heen en terug, het was mooi weer en in deze tijd van het jaar dus erg thermisch. Voor de niet zweefvliegers betekent dat dus ook erg turbulent. Juul wordt in de auto snel misselijk maar gek genoeg heeft ze daar met vliegen geen last van. Ze zit lekker naast me een spelletje te doen op de telefoon en geeft geen kik. Stadtlohn was aangenaam druk en binnen een minuut of twintig aangevlogen vanaf Teuge. Op het terras was nog een mooi tafeltje in de schaduw en Julie genoot van haar ijsje. Leuk om weer even op pad te zijn!

Welke Eisbecher gaat het worden...

Alweer een aantal jaar geleden vloog ik erg veel op Stadtlohn vanwege de opleiding voor mijn IR en om de Mooney voordelig te tanken, maar nu kom ik er niet zoveel meer. Dus het was wel weer eens leuk. De service op het terras was trouwens een stuk vlotter en vriendelijker dan toen. Goeie zaak. Heb de vlucht gefilmd dus er komt t.z.t. wel een film aan. Stay tuned!