Welkom

Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.

Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!

zaterdag 12 september 2026

Teuge (EHTE) - Moulins (LFHY)

Eindelijk weer eens een langere tour, een bezoek aan mijn schoonvader en zijn vriendin in Frankrijk. Hij heeft daar een leuk huisje en in de Bourgogne is het nog zomer, dus waarom niet? Samen met Julie ben ik gisteren na werk overgevlogen. Een autorit waar je normaal een hele dag over doet, maar nu klaarden we de klus in nog geen 3 uurtjes. We moesten wel even wachten op betere weerscondities, want dankzij een frontpassage werd het pas rond 17:00 vliegbaar op Teuge. Lage basis van 500 ft en motregen waren bepaald niet uitnodigend. Met een westen wind kwam er wel beter weer aan, de metar van EHRD was goed, maar die van EHLE en EHDL nog niet, toch brak de zon langzaam door en hebben we de DA40 gecheckt en ingepakt. Eenmaal klaar voor taxi was de basis al aanmerkelijk hoger en was een veilige start met eventuele terugkeer naar Teuge gegarandeerd. Gaan dus, want het weer zou alleen maar beter worden en dat klopte. Van Teuge VFR weg en aangemeld bij Dutch Mil voor IFR. We prikten door de opbrekende bewolking heen richting FL100, Amsterdam klaarde ons vervolgens naar Chievres of CIV, de grens tussen Frankrijk en België, eenmaal boven België kregen we wat rugwind en klommen we iets om boven de towering Cu uit te blijven. In Frankrijk ging het via Reims en Troyes over de onmetelijke akkers naar Moulins, waar helemaal niemand meer was. We konden van Clermont gewoon de RNP26 vliegen en daar stonden we dan. Juul had lekker een paar uurtjes geslapen en mijn schoonvader kwam ons al halen toen ik de DA40 bij de pomp parkeerde om te tanken, nog met de Total Card die ik had besteld destijds voor de PH-VTB.

Happy fliers onderweg naar een nieuw avontuur!

Geweldig weer hier, dus vandaag hebben we lekker hier buiten doorgebracht aan het zwembad, ook hebben we nog even een wandeling gemaakt en gezellig samen gegeten. Dit kan zonder GA niet, daarom vind ik dit de leukste trips. Morgen vliegen we weer terug naar Teuge, maar het weer in België geeft nog wel wat kopzorgen. We gaan zien wat het brengt. We hebben een plan B, mochten we toch VMC door de prut moeten. In verband met mogelijk onweer is dat geen optie en zullen we dus moeten landen en betere condities af moeten wachten.

De ruige Morvan onder onze vleugels

Ik ben al een aantal keer deze kant op gevlogen, maar meestal land ik op het gezellige Autun (LFQF), maar dat is nu niet handig, omdat met daar geen JetA1 heeft. Daarom nu naar Moulins (LFHY) en dat is een prima veld! Altijd open, baanverlichting, AVGAS en JetA1 en een RNP approach. Top! Waarom kan dit toch niet in Nederland? Frankrijk is een prima vliegland.

Bij het tankeiland op LFHY. Stemming is top

zaterdag 29 augustus 2026

Niederrhein Fly-In Editie III

Helaas begon de fly-in voor mij met autopech op de oprit van de A50 bij Terlet, dankzij de ANWB werd ik netjes terug thuis gebracht en kon ik met alternatief vervoer alsnog naar Teuge, waar de crew geduldig op me stonden te wachten om alsnog naar Niederrhein te gaan.

The radiator has left the chat...

Als initiatiefnemer had ik een briefing willen verzorgen voor alle clubdeelnemers, maar vanwege het kleine oponthoud moest iemand anders de honneurs waarnemen, zodat de rest van de vliegclub alvast kon vertrekken. Het weer was redelijk, met een wolkenbasis die zowel VFR als IFR prima bruikbaar was, het enige punt was een stevige wind die ook nog eens cross was. Voor een aantal deelnemers van andere vliegvelden reden om niet te gaan. Vanaf Teuge waren de condities goed vliegbaar en vertrokken we met een flinke groep. Enkel de PH-CVT was in onderhoud en kon niet mee. De PH-MNY, de PH-YAK, de D-EGEW en natuurlijk de PH-MKP namen deel, vier privékisten en drie clubkisten de PH-AVB, PH-VTD ook onze nieuwe Aquila, de D-EHID!

Mijn vliegmaat vloog heen, we vlogen IFR en ik deed de radio. Het was inmiddels rond een uur of 16:00 en de grootste drukte op de fly-in was inmiddels wel achter de rug. Sterker nog, toen we aan het warmdraaien waren op Teuge kwamen de eerste kisten alweer terug. Ik miste hier wel het clubgevoel, niemand die wachtte of zelfs maar even informeerde. Toch werd dit weer een leuke vlucht waar alles kort achter elkaar voorbij kwam. VFR vertrekken vanaf Teuge, IFR pick-up door Dutch Mil en vervolgens richting Duitsland waar we door de regen een prachtig final vlogen op de RNAV27 op de gecontroleerde luchthaven van Niederrhein (of Düsseldorf, volgens Ryanair 😊). De D-EHID stond aan de kop van de baan klaar voor vertrek terug naar Teuge. Er was niemand meer van de MVT toen we eenmaal geland waren. Wel werden we hartelijk opgewacht door Nikolas die ons met de paraplu begeleidde naar de tenten alwaar fris, koffie en pizza in overvloed was. Omdat de grootste drukte al was geweest hadden we tijd om even bij te kletsen en heb ik een kort interview op kunnen nemen voor een videoverslag van de Fly-In, deze komt er t.z.t. nog aan. Tim en Nikolas zijn tower controllers op Niederrhein en organiseren deze Fly-In om ‘hun’ luchthaven te promoten als GA vriendelijk vliegveld en dat lijkt ook dit jaar weer geslaagd te zijn! De derde editie alweer.

Mooi man, tussen de wolkjes...

Voor de terugvlucht was ik aan de beurt om te vliegen. We vertrokken in de zelfde richting die we geland waren, vanaf baan 27 en na een klein stukje van de SID te hebben gevlogen, kregen we van Langen al een direct naar Teuge waar we met wind mee tussen twee lagen stratus heen vlogen, práchtig. Soms kan het vliegen zo makkelijk zijn! Dutch Mil heette ons weer welkom en hoefde niet veel meer te doen dan ons de lokale QNH te souffleren en met twintig minuten stonden we weer op onze thuishaven. Als afsluiter zijn met z’n drieën nog even naar De Groot in de Vecht gereden om wat te eten en natuurlijk voor een biertje. Ondanks de valse start was het goed vliegen. Leuk als er wat weer is: een bui, een laag stratus en een regenboog, alleen die pot goud...  

Volgend jaar weer!

zondag 12 juli 2026

Winterswijk International airport: Stadtlohn (EDLS)

Vandaag sinds lange tijd weer eens op Stadtlohn geweest. Het is nogal een vliegluw jaar aan het worden, daarom is het van belang af en toe wel even van je reet af te komen en een rondje te vliegen. Dat was aanvankelijk ook het plan: een lokaal rondje vliegen, misschien een touch & go en weer klaar. Maar mijn dochter Julie wilde wel even met me mee en dan is het toch leuker om ook even ergens te stoppen. Voor een Eisbecher in dit geval. Simpel VFR heen en terug, het was mooi weer en in deze tijd van het jaar dus erg thermisch. Voor de niet zweefvliegers betekent dat dus ook erg turbulent. Juul wordt in de auto snel misselijk maar gek genoeg heeft ze daar met vliegen geen last van. Ze zit lekker naast me een spelletje te doen op de telefoon en geeft geen kik. Stadtlohn was aangenaam druk en binnen een minuut of twintig aangevlogen vanaf Teuge. Op het terras was nog een mooi tafeltje in de schaduw en Julie genoot van haar ijsje. Leuk om weer even op pad te zijn!

Welke Eisbecher gaat het worden...

Alweer een aantal jaar geleden vloog ik erg veel op Stadtlohn vanwege de opleiding voor mijn IR en om de Mooney voordelig te tanken, maar nu kom ik er niet zoveel meer. Dus het was wel weer eens leuk. De service op het terras was trouwens een stuk vlotter en vriendelijker dan toen. Goeie zaak. Heb de vlucht gefilmd dus er komt t.z.t. wel een film aan. Stay tuned!


dinsdag 9 juni 2026

DA40NG nach Münster: Der Film

Het werd wel weer eens tijd. Je merkte vast al aan de relatieve rust op deze anders zoemende blogpagina dat het met het vliegen dit jaar een beetje tegenvalt en dat klopt, maar dan nu toch wat audiovisueel vliegen op YouTube. Geniesst es!

Münster (EDDG) is net als Niederrhein (EDLV) een zeer prettige luchthaven voor oefenvluchten als deze, IFR approaches, touch & go's en een VFR circuitje, het is allemaal prima als je het even vraagt.


Schau dir das an, mann!



zondag 24 mei 2026

Münster

Serieus artistieke foto dit...

Voor de currency effe tijd gemaakt voor een retourtje naar Münster-Osnabrück (EDDG), een fijne luchthaven even over de grens bij Enschede. Vanaf Teuge pal West, kan niet missen. Ik wilde op Münster even een Full Stop doen, gewoon om twee volledige vluchten af te werken op een Zulu & Yankee vliegplan. Liep gesmeerd in de volle zon en op Münster heb ik nog even een extra circuitje gedraaid voor de 3 landingen in 3 maanden, twee op Münster en één op Teuge. Fijn veld dat Münster, twee keer een ILS en een RNP, VFR & IFR is allemaal prima en ze zijn ook nog eens zeer betaalbaar.

Ontmoeting met een wolk, type Cumulus Foetus


 

donderdag 30 april 2026

Slow going

Na de verlenging van mijn brevet is het tot vliegen niet echt gekomen, druk met andere dingen en dan zijn trips ineens wat lastig te plannen. En trips zijn nu net het leukst! Daar moeten we dit seizoen wel even wat aan doen, want tot nu toe is het niet veel.

Veel te melden heb ik dus niet, maar wel kwam deze video over Teuge uit. Leuk om te zien, Teuge is veel meer dan parachutisten en rondvluchten.

Gloednieuw, maar toch wat oubollig: Teuge


woensdag 18 maart 2026

Winterslaap

Eindelijk is de lente weer hier! Ik vond het wel even lekker om deze winter met andere dingen dan vliegen bezig te zijn. Maar onverbiddelijk kwam maart er weer aan en dat is de maand voor mijn traditionele verlenging van mijn IR bevoegdheid en dit jaar kwam daar ook mijn tweejaarlijkse SEP verlenging bij. Werk aan de winkel dus! Met enige zorgen reed ik naar Teuge want de laatste vlucht was die met mijn ontmoeting met Friedrich Merz in januari. Vliegen is een 'perishable skill' en echt lekker current was ik niet. Het lukte door een verscheidenheid aan factoren ook niet om tevoren even een approach te schieten op Niederrhein of elders. Het enige wat goed meewerkte was het weer! Serieus CAVOK!

Aan het weer mag het niet liggen...

Gerard melde zich stipt op tijd bij de hangaar van de DA40 en na een korte briefing was het vliegen geblazen. Weg vanaf Teuge ging het naar Niederrhein en Dutch Mill klaarde ons al voor een punt op de RNP approach op Niederrhein. We moesten nog even een rare klim van 3.000 ft naar 4000 ft maken, om vervolgens weer te zakken naar 3.000 ft. De automatisering werkte niet altijd even lekker mee, typisch van die dingen die je hebt als je (te) lang niet gevlogen hebt. Dan ben je effe wat minder snel met het fiksen van die dingen. Gelukkig zat ik er bovenop en dat houdt je ook nog eens lekker scherp. Op Niederrhein een mooie landing op 09 en vervolgens een SID in voor de ILS27. Langen meldde dat we een delay moesten verwachten van 15 minuten. Gerard stelde voor een approach op Teuge te schieten. Hij vond het niet zinvol om een kwartier lang rond gevectord te worden. Typisch een fijne eigenschap van Gerard dit, menig ander examinator had hier natuurlijk van gesmuld.

De DA40 weer lekker ingestopt...

We cancelden IFR en via 's-Heerenberg gingen we de grens over richting Teuge. Omdat het ook een SEP renewal was werden ook wat basic 'stick en rudder skills' getoetst. Vliegt toch wel mooi, zo'n DA40, echt net een ASK21 met een motor. Toch een beetje net als fietsen, ging lekker vlot allemaal. Het circuit op Teuge was kneiter druk en per abuis vergat ik in het geheel de opdracht een flapless landing te maken, ik was lekker met flaps m'n speed aan het reducen omdat er een Cubje in het circuit hing, Gerard wees me op short final fijntjes op dat de flaps eigenlijk U/S waren. Kak... voor Gerard was het genoeg, de DA40 mocht weer op stal. Ik mag weer een jaar! En volgende keer moet ik met een ander m'n profcheck doen, want voor Gerard wordt dit zijn laatste jaar. Heel erg jammer, maar ben Gerard vooral dankbaar voor de begeleiding de afgelopen jaren.