Welkom

Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van tien en twaalf jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL gehaald voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 met plezier vlieg op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB, sinds 2024 vlieg ik bovendien op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.

Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!

dinsdag 1 april 2025

UK Trip 2025 Norwich (EGSH) - Rotterdam (EHRD) - Teuge (EHTE)


Vanwege het tijdsverschil waren we mooi op tijd wakker om even in de stad te ontbijten. Veel plekken waar dat kon, maar een bijzondere was wel the refectory, een modern café gebouwd tegen de oude muren van de kathedraal. Hier hadden ze brood en fruit, veel andere plekken deden de 'full english' en andere fry-ups waar we niet zo'n trek in hadden.

Norwich Cathedral, filmlocatie Harry Potter

Bij het ontbijt plotten we de route door de stad op een touristische kaart, we begonnen in de kathedraal en vervolgden langs de river Wensum onze route tot de oude middeleeuwse brug over de rivier.

Een leuke route langs de Wensum

Van alles te zien in de stad en langs het water, zoals Pulls Ferry, Cow tower en vele andere monumenten. We liepen een uurtje of twee rond en namen het allemaal op. Tot Sooph zei: 'pap, ik heb genoeg oude dingen gezien', daarom zijn we even gaan zitten in een gezellig café voor een bakkie. Sooph had op TikTok een leuk park gezien en daar wilden we wel even gaan kijken. Het was The Plantation Garden, een super charmante siertuin!

Pulls Ferry, met de zwanen van Zijne Majesteit. Pure idylle.

Het was zondag, maar toch gingen veel winkels open. Leuke boekenwinkels, cadeauwinkels en antiekzaakjes. Winkelen dus! Inmiddels werd het ook wel tijd om wat beter naar het weer te kijken, het waaide behoorlijk en de METAR van Rotterdam was af en toe buiten de crosswindlimieten van de DA40 en dat maakte dat we aan een plan B moesten gaan denken. Even overlegd met Thomas in Nederland en besloten het vliegplan een uur op te schuiven en als alternate Niederrhein (EDLV) te filen. Daar was ook douane voor de noodzakelijke inklaring en de wind in het binnenland was gunstiger dan in Nederland. Hier voelde ik me comfortabel bij, zodat nog even extra kon worden genoten van alles wat Norwich had te bieden, zoals St. Gregorys Antiques, een bijzondere brocante markt in een kerk.

Een kerk vol brocante, goed voor uren kijk plezier

Om vier uur Nederlandse tijd bracht de taxi ons weer naar de luchthaven, waar het een drukte van jewelste was met survey vliegers, heli's en wat vakantiecharters. Mooi dat we gisteren al hadden getankt.

Alleen de zwemvesten nog aan! Platform Norwich.

Kistje klaar gemaakt voor vertrek en vrij spoedig opgestart en getaxied naar de baan 27 waar inmiddels toch een lekker crosswindje stond. Een helivlieger meldde op de torenfrequentie dat hij bang was hydraulische vloeistof te hebben verloren dus moest er eerst een runway inspection worden uitgevoerd waar op moest worden gewacht. Dit waren letterlijk zeer kostbare minuten, zoals later zou blijken.

Een laatste blik op het prachtige Norwich! De kathedraal is goed zichtbaar.

Norwich heeft geen gepubliceerde standaard departures, dus klaarde de toren ons voor een hoogte van 5.000 ft en een left turn naar ons eerste navigatiepuntje op het vliegplan. Easy Peasy Lemon Squeezy. Vrij soepel ging een en ander, we mochten zelfs door naar FL090 en toen we daar net zo'n beetje waren liet Norwich Approach ons weten dat London Radar ons niet kon hebben in Class A en of we maar weer wilde zakken. Dat moest dan maar, terug naar FL070. Inmiddels hadden we wel lekkere rugwind en ging het vlotjes richting Rotterdam, wel wat lager dan ik had gewild. London Info deed verleende ons 'basic service' boven de Noordzee en waarschuwde ons voor Class A van Amsterdam. London Info organiseerde de klaring en eenmaal voorbij 'REDFA' weer in Nederland was de wereld weer een beetje normaal en na een korte tijd bij Amsterdam Radar konden we over naar Rotterdam Approach. Onderweg een paar keer de ATIS uitgeluisterd voor een goed beeld van de wind, maar er was weinig zinnigs van te maken. Het ene moment 310/16G30 en het andere moment gusts van 'maar' 23 knopen. Met Rotterdam Approach stemde ik alvast af dat ik één poging wilde wagen op Rotterdam en als we 'Missed' zouden moeten, dat we dan door wilden naar Niederrhein als uitwijk. Geen probleem. Fijn voor in het achterhoofd, want inmiddels zaten we op een downwind voor de baan 24 en we mochten een visual doen. Dat deden we en ik kreeg er toch een mooie steady nadering uit, wel met een flinke opstuurhoek naar rechts. Ook wel weer mooi vliegen zo. Op short final nog een paar flinke tikken van de wind, maar daarna boven de baan weer mooi steady, dus met flink wat voeten erin de kist behoorlijk op de baan gezet. Helaas net een paar minuten te laat, zodat we niet meer terecht mochten bij de vliegclub VCR. Die waren al naar huis, begrijpelijk, maar wel erg zuur voor die luttele minuten. De landingsgelden gingen nu met een factor 10 omhoog, omdat we naar een nóg commeriëler afhandelaar moesten: Jet Aviation. Jawel, een krappe € 500,00 voor een landing en een passport check. Sooph en ik hebben zoveel mogelijk chocolaatjes opgevreten en flesjes Spa achterover geslagen om toch nog wat lol van de centen te hebben, maar binnen drie kwartier waren alle formaliteiten weer afgerond en konden we naar Teuge, waar inmiddels ook een gemene wind stond. De dienstdoend havenmeester schetste een somber plaatje, dus toch maar weer Niederrhein als alternate gefiled. De METAR's van Deelen gaven ook weer een gemengd beeld, maar de trend was toch wel in ons voordeel. Het vertrek op Rotterdam ging weer soepel, mijn dochter voelt zich inmiddels lekker thuis in de cockpit, begrijpt wat er over de radio gezegd wordt en helpt mee met checklists en dingen in de gaten houden, zoals de transition level en ook leest nog wel eens een radiofrequentie aan me terug. Je snapt dat ik dan wel erg trots op haar ben.

Piloot & co piloot in The Plantation Garden. We hebben genoten!

Los op Rotterdam stuurde we een klein stukje van de departure toen Approach ons al een vector gaf richting Teuge, niet veel later zaten we bij Amsterdam Radar die ons een direct Teuge gaf, zodat Dutch Mil ons alleen nog maar liet zakken met Teuge in het zicht. Ook met Dutch Mil had ik afgesproken dat als de situatie op Teuge me niet aanstond ik ze kon oproepen voor een IFR plan naar Niederrhein, waar de wind prima binnen de limieten was. Ook weer fijn ontzorgd 'Papa Kilo Papa, IFR Cancelled switch to Teuge approved en we wachten wel of je ons nodig hebt'. Hoe fijn is dat, een prima plan B achter de hand. Een redelijk turbulent circuit en hier en daar een dikke gust wind, maar de landing op Teuge was de mooiste van alle vier.

Een weekeinde dat alles heeft wat vliegen zo leuk maakt: avontuur; nieuwe plekken ontdekken: tijd samen doorbrengen; uitdagingen en nieuwe mensen ontmoeten. Wat een geweldige trip weer!