Het was weer een werk, maar ook wel even nagenieten hoor! Wat een leuke afsluiting van de zomervakantie. Vlieg mee, het was onderweg betrekkelijk rustig met navigeren en de radio, alles ging redelijk soepel.
In 2012 heb ik mijn PPL gehaald. Van het praktijkgedeelte van de opleiding deed ik hier verslag, samen met mijn zweefvliegervaringen. Nu kun je ook over mijn theorie en praktijk vervolgopleiding voor de Competence Based Instrumentrating (CB-IR) lezen. Deze opleiding begon ik in januari van 2015 en sloot ik in november 2018 af met het praktijkexamen CB-IR mét PBN. In 2022 heb ik ook de 'night-rating' gehaald, zodat er 24/7 kan worden gevlogen.
Welkom
Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...
Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.
Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.
Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.
Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.
Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.
Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!
maandag 28 augustus 2023
Nieuwe VLOG! Ærø Filmen
zondag 20 augustus 2023
Low and slow. VFR Ærø (EKAE) naar Teuge (EHTE)
Eigenlijk wilde ik gisteren rond een uur of vijf al terugvliegen naar Teuge, maar een buienlijn met onweer van een aardige omvang sleepte over de route, met hier en daar flinke onweersbuien. Deze buienlijn was al te zien in de weergaloze app 'Windy' dagen voor vertrek, maar ik vroeg me af of het echt zo bont zou worden. Anders kon ik er toch zeker wel omheen vliegen? Toch een plan B bedacht en voor vanochtend ruimte aangehouden. De VTB was pas geboekt door een andere vlieger vanaf 12:00 uur. De buienlijn ontwikkelde zich eigenlijk wel zoals voorspeld met een staart tot ver ten Zuiden van Hamburg. Omvliegen was niet zo zinvol, omdat er toch wel een heel eind extra moest worden gevlogen en dat is zonde van de tijd, vliegen is niet gratis he?
Vanochtend was het weer wel goed, maar met een flinke wind tegen. Dat maakt IFR vliegen onhandig, omdat dat in Duitsland eigenlijk niet onder de 4.000 ft kan. De wind was onder de 1.500 voet al fors, maar trok verder aan op hoogte. Dus VFR en laag gepland. Duitsland is erg overzichtelijk om VFR te doorkruisen. Ik heb nu ForeFlight, maar voor VFR vliegen ben ik voor de planning toch beter thuis op SkyDemon. Echt ingewikkeld hoefde ik de route niet te maken, als het maar laag bleef. Zo gezegd zo gedaan. Om 08:30 lokale tijd hebben we de kist in orde gemaakt, de havenmeester kwam een uurtje eerder om ons te laten vertrekken om 09:00. Iets later hingen we, tussen de flarden cumulus door laverend naar een spetterende 1.500 voet. Daar was de tegenwind al 18 knopen. Hier en daar moest ik klimmen naar 2.000 voet voor natuurgebieden en werd daar begroet door 26 knopen tegenwind. Veel lager dan ik prettig vond vlogen we toch maar terug naar huis. Mijn dochter vond het wel mooi, want eenmaal boven de Duitse kust brak de bewolking steeds verder open en kon ze de grond eens in aardig detail bestuderen. de automatische piloot kon er weer op. Ik had een VFR vliegplan met airway intersecties gefiled, die had ik ook zo in de G1000 gezet en in de NAV mode kwam ik er niet meer aan te pas. Het kistje vloog keurig de geprogrammeerde route. Ik gaf mijzelf af en toe een direct, omdat in het vliegplan voor elk half uur vliegen een waypoint moet staan, maar die hoeven natuurlijk niet precies gevlogen te worden onder VFR. Wel moest ik met de headingbug nog om een kerncentrale heen vliegen. Goed uitkijken verder want een hoop kisten kruisten onze route van Zuid naar Noord om een bezoek te brengen aan de Waddeneilanden. Langen Information werd helemaal gek en getergd herinnerde de controller 'all stations' om eerst goed te luisteren, dan na te denken en daarna pas te zenden. Het was werkelijk non-stop radio verkeer. Mijn dochter was een film aan het kijken en die heb ik maar geïsoleerd van de intercom. Toch waarschuwde Langen Info mij heel verdienstelijk voor verschillende andere luchtvarenden. De heenweg duurde een half uurtje korter dan de terugweg. We stonden na 2:20 uur weer op Teuge. Waar een vriendelijke medewerker van de luchtvaartpolitie speciaal op ons wachtte voor een check. Hij legde uit dat ze de kleine luchtvaart wat strakker controleren de laatste tijd, zeker als het internationaal verkeer betreft. Voor mij geen punt, de betreffende diender deed z'n werk uiterst sympathiek.
Aeroe is trouwens weer een top bestemming. We konden met de huurauto het hele eiland ontdekken, we hadden een super leuke B&B, we genoten enorm van de gezellige stadjes Marstal en Aeroskobing. Het strand was nooit ver weg, echt een andere feel dan onze eigen wadden, smallere strandjes met van die leuke strandhuisjes erop. Mijn dochter is nog gaan paardrijden en bij de manege namen de vrijwilligers uitgebreid de tijd voor haar en ze genoot daar met volle 'teugels' van. Alle eilanders die we troffen waren trouwens bijzonder sympathiek en behulpzaam, van de havenmeester die op ons wachtte na de officiële openingstijd bij aankomst en die ons hielp voor de officiële openingstijd bij vertrek, tot de uitbater van de ijssalon die net de luiken van haar zaak had gesloten, maar toch nog even een ijsje maakte voor mijn dochter. Een parel van een eiland op zo'n twee uurtjes vliegen bij ons vandaan. Hier doe ik het voor.
vrijdag 18 augustus 2023
Direct Destination: Ærø (EKAE) IFR
Vandaag ben ik met Julie naar het Deense eiland Ærø (EKAE) gevlogen. Al sinds ik m’n PPL haalde leek het me leuk hier eens naar toe te gaan, nu is het 12 jaar later en daar zijn we! Prima vlucht onder IFR van nog geen twee uur op FL090. Nog boven Salland kreeg ik van Dutch Mil al een direct naar onze eindbestemming, we konden dus in één rechte lijn de 200 nautische mijlen naar Ærø. Het weer was prima, we hadden snacks en Juul keek een film. We zaten lekker boven de thermiek en de lucht was helemaal steady. Door een laagje stratus moesten we zekken om Ærø in beeld te krijgen, het vliegveld hadden we zo gespot. Een circuit hebben ze niet, dus maar aangestuurd op een baseleg voor baan 15, met wat crosswind. M’n eerste graslanding met de VTB. Het is wel een knollenveld, een reden om er niet eerder met de Mooney heen te vliegen.
Onze huurauto stond klaar, dus op naar de Bed & Breakfast. Een oude boerderij vlakbij, typisch Deens. Na een hartelijk ontvangst en verkenning van het prachtige oude erf, zijn we een eindje verderop in Marstal gaan eten en genoten we nog even aan het strand. Veel strandhuisjes hier direct aan zee en in allerlei kleuren.
zondag 9 juli 2023
3 landingen en een approach
De laatste vlucht uit Cambridge was alweer even geleden, Julie en ik kijken er nog regelmatig met heel veel plezier op terug en een gepland weekeinde naar Oostenrijk viel wegens ongepland onderhoud in het water - al had het weer ook niet echt mee gezeten - dus dan is een rondje vliegen voor de currency wel weer eens aan de orde. Ook omdat de komende weken ook niet van vliegen komt wegens de zomervakantie. Mijn vaste route naar de meest nabije gecontroleerde luchthaven werd het weer: EDLV Niederrhein, of Düsseldorf volgens Ryanair. Vanmiddag had ik andere plannen, maar vanochtend kon het mooi effe. Meteen maar eens aan de slag gegaan met ForeFlight en ook een nieuwe camerapositie uitgeprobeerd voor mijn YouTube kanaal. Ik heb nu ook een GoPro op de G1000 staan. Moet het allemaal nog even bekijken, maar geeft weer een nieuw perspectief op deze toch wat meer technische vlucht.
maandag 19 juni 2023
Adieu JeppFD, bonjour ForeFlight
Na jaren lang met tevredenheid de app van Jeppesen te hebben gebruikt: JeppFD, ben ik daar deze maand mee gestopt. Jeppesen levert vliegkaarten die zeker voor IFR vliegen zo'n beetje de standaard zijn. Zonder actuele kaartjes kun je niet veilig vliegen. Jeppesen bood haar kaarten aan via een eigen app: JeppFD. De app wordt door Jepp niet langer ondersteund en Jeppesen biedt dezelfde kaarten nu enkel aan via ForeFlight, een zusterbedrijf van Jeppesen. Jeppesen en ForeFlight hebben het zelfde moederbedrijf: Boeing. Foreflight is een wat meer geïntegreerde App, met functies als weer, traffic, planning en navigatie gecombineerd. Het is ontwikkeld voor de Amerikaanse markt en is de afgelopen jaren ook geschikt gemaakt voor Europa, waar de concurrent SkyDemon het grootste marktaandeel heeft. SkyDemon is een zeer fijne app, alleen meer geënt op de VFR vlieger. Foreflight is zo'n beetje de liefdesbaby van JeppFD en SkyDemon. JeppFD was lekker overzichtelijk voor IFR vliegen en dat heb ik altijd wel gewaardeerd, ForeFlight is dat - voor mij - nog niet zo. JeppFD heeft lang niet de mogelijkheden van ForeFlight of SkyDemon, maar zeker met IFR vliegen heb ik dat nooit gemist. Sterker nog, ik vond het wel prima in al haar eenvoud. JeppFD was wel een erg dure App (rond de € 900,00 per jaar...) en dat is ForeFlight ook, alleen gebruik ik ForeFlight nu samen met een aantal andere vliegers en dat scheelt aanzienlijk in de kosten.
zaterdag 3 juni 2023
DA40NG Redux
Na de deconfiture bij Nimbus Air ben ik vandaag langs geweest bij Wings over Holland, voor wederom een check-out op de DA40NG, de PH-HLC ditmaal. Waarom? Mijn vliegmaat wil er graag mee vliegen en het is leuk om dat samen te doen én mijn vrouw gaf na de trip van Juul en mij aan toch ook wel eens mee te willen en dat gaat helaas niet met de PH-VTB, waar ik verder helemaal tevree mee ben. Al startte het bezoek aan Wings over Holland zoveel meer belovend dat eerdere bezoeken aan Nimbus Air was het helaas voor niks. Door een storing van de ECU van de motor bleef het bij taxiën van en naar de pomp. Balen, want Lelystad is een vervelend stuk rijden vanaf mijn woonplaats en je bent toch een middag voor niks op weg. Ondanks de verder keurige indruk weet ik niet of ik wel me daadwerkelijk laat uitchecken, na deze hick-up. Waarom niet? Wel, op dit moment is de kist maar beperkt beschikbaar - getuige de moeite op korte termijn een nieuwe afspraak te maken. Lelystad is en blijft gewoon een onhandig en vervelend veld met alle nadelen van een gecontroleerd veld, zonder de voordelen ervan. Ik zou mijn kids en vrouw er alleen heen slepen voor een langere tocht zoals een nachtje overblijven in een leuke stad en ik vraag me af of dat er in de praktijk wel in zit. Als ik dit toestel twee of drie keer per jaar zou kunnen huren dan is dat best veel, maar hoeveel uur vlieg ik er dan mee? Blijf ik dan wel current? Draagt dat bij aan de veiligheid? De PH-VTB is eigenlijk erg goed beschikbaar, ook op 'ad-hoc' basis en dat is zoveel waard. Daarnaast is de DA40 bepaald niet ruim, valt me op. Ik pas er met m'n 1:98 net in, maar bij m'n knieën houdt het niet over, wel raar voor zo'n modern toestel. Het is een super compleet ding trouwens, met G1000 Nxi, winglets en geïntegreerde automatische piloot. Next level allemaal, wel 20% duurder per uur dan de VTB. Toch een overweging. Ik begrijp na wat internet onderzoek dat de storing van de ECU zoals we die meemaakten niet heel ongewoon is voor een DA40NG, best onhandig. Is die storing eenmaal opgeslagen, dan moet er een techneut aan te pas komen.
vrijdag 2 juni 2023
Nieuwe VLOG: Cambridge (EGSC)
Wat een klusje is het toch weer geworden. Vooral het synchroniseren van de camera's is bewerkelijk en dat moest een aantal keer gebeuren, omdat de accu's tijdens de vlucht wel een paar keer moesten worden gewisseld. Ik hoop dat het vermakelijk is! Laat me vooral weten wat jullie er van vinden.







