Welkom

Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.

Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!

zaterdag 3 juni 2023

DA40NG Redux

Na de deconfiture bij Nimbus Air ben ik vandaag langs geweest bij Wings over Holland, voor wederom een check-out op de DA40NG, de PH-HLC ditmaal. Waarom? Mijn vliegmaat wil er graag mee vliegen en het is leuk om dat samen te doen én mijn vrouw gaf na de trip van Juul en mij aan toch ook wel eens mee te willen en dat gaat helaas niet met de PH-VTB, waar ik verder helemaal tevree mee ben. Al startte het bezoek aan Wings over Holland zoveel meer belovend dat eerdere bezoeken aan Nimbus Air was het helaas voor niks. Door een storing van de ECU van de motor bleef het bij taxiën van en naar de pomp. Balen, want Lelystad is een vervelend stuk rijden vanaf mijn woonplaats en je bent toch een middag voor niks op weg. Ondanks de verder keurige indruk weet ik niet of ik wel me daadwerkelijk laat uitchecken, na deze hick-up. Waarom niet? Wel, op dit moment is de kist maar beperkt beschikbaar - getuige de moeite op korte termijn een nieuwe afspraak te maken. Lelystad is en blijft gewoon een onhandig en vervelend veld met alle nadelen van een gecontroleerd veld, zonder de voordelen ervan. Ik zou mijn kids en vrouw er alleen heen slepen voor een langere tocht zoals een nachtje overblijven in een leuke stad en ik vraag me af of dat er in de praktijk wel in zit. Als ik dit toestel twee of drie keer per jaar zou kunnen huren dan is dat best veel, maar hoeveel uur vlieg ik er dan mee? Blijf ik dan wel current? Draagt dat bij aan de veiligheid? De PH-VTB is eigenlijk erg goed beschikbaar, ook op 'ad-hoc' basis en dat is zoveel waard. Daarnaast is de DA40 bepaald niet ruim, valt me op. Ik pas er met m'n 1:98 net in, maar bij m'n knieën houdt het niet over, wel raar voor zo'n modern toestel. Het is een super compleet ding trouwens, met G1000 Nxi, winglets en geïntegreerde automatische piloot. Next level allemaal, wel 20% duurder per uur dan de VTB. Toch een overweging. Ik begrijp na wat internet onderzoek dat de storing van de ECU zoals we die meemaakten niet heel ongewoon is voor een DA40NG, best onhandig. Is die storing eenmaal opgeslagen, dan moet er een techneut aan te pas komen.

De HLC

De HLC krijgt er wel een broertje bij, dat zou de beschikbaarheid te zijner tijd ten goede komen, toch heb ik er nog niet zo'n warme gevoelens voor. To be continued or not be continued... Ik ben er nog niet helemaal uit. Ik had gehoopt op een positieve ervaring op Lelystad, maar dat zat er niet in. Shit happens. 


vrijdag 2 juni 2023

Nieuwe VLOG: Cambridge (EGSC)

Wat een klusje is het toch weer geworden. Vooral het synchroniseren van de camera's is bewerkelijk en dat moest een aantal keer gebeuren, omdat de accu's tijdens de vlucht wel een paar keer moesten worden gewisseld. Ik hoop dat het vermakelijk is! Laat me vooral weten wat jullie er van vinden.

Drama, spanning, humor. Het zit er allemaal in!

Bij het maken van deze video zat ik mijn Radio Telefonie (RT) nog eens na te luisteren en hier en daar gingen toch wat dingen mis. Met name de handover van Amsterdam naar London. Ik word daar geklaard door London 'RINIS One Alfa, Cambridge' Ik lees RINIS then Cambridge terug. Dat klopt niet. Ik hoorde dit pas na twee of drie keer. De 1A van de Standard Arrival (STAR) RINIS1A (die zelf heb gefiled NB!) krijg ik niet mee, ook ben ik onbekend met LAPRA, een punt op de STAR. Een beetje onhandig, je hoort de controller ook beginnen met 'well...'. Een zorgvuldiger voorbereiding had hier wel wat verschil kunnen maken. Cambridge Approach kwam daarna met een vrij lange call, die sloot de controller af met een vraag welke approach ik verkoos. De call las ik niet terug en gaf hem meteen antwoord op zijn vraag: doe mij maar de visual. Dat is niet volledig. Bovendien moeten mijn calls korter, bondiger en vooral vlotter. Ik zat nog even de video van de nachtvlucht naar Oostende te bekijken, om te spieken hoe Carsten doet: 'climbing FL120 out of 65' is zo'n voorbeeld.

vrijdag 19 mei 2023

City trip part II Cambridge (EGSC) - Teuge (EHTE) IFR

Vandaag hebben we de stad verder verkend, Juul had haar step mee van de Decathlon. Een zeer handige vouwstep die niet veel weegt en haar jonge benen enorm ontlasten, zodat we toch wat meters kunnen maken. Ze vindt het bovendien nog super leuk ook. Na het ontbijt zijn we de stad in gelopen naar de markt, waar we beiden de verplichte 'Cambridge University Hoodie' hebben gekocht. 

Geslaagd!

Daarna hebben we de 123 treden van de St. Mary's Church beklommen om te genieten van het uitzicht. Het weer was typisch Engels, maar zou in de loop van de middag beter worden. We hadden uitzicht op alle vier de windstreken en konden de omringende colleges goed zien. Op de campus van Kings College bezochten we de indrukwekkende kapel.  

De Grote Zaal van Zwijnstein (King's College Chapel)

We slenterden rustig over de college grounds die we gisteren al vanaf het bootje hadden gezien, alles was tot in de puntjes onderhouden en gewoon prachtig. Cambridge was precies zoals ik me had voorgesteld. We genoten er zeer van met z'n tweetjes. Na het bezoek aan de King's College hebben we nog wat inkopen gedaan en zijn we gaan lunchen bij de Italiaan. We moesten even een goede bodem leggen, want we moesten dadelijk weer terug vliegen. Eerst zijn we nog even gaan uitpuffen in de binnentuin van de pastorie van All Saints Church, geen idee of dat mocht, maar de poort stond open en onze blik viel op een gezellig bankje onder een oude boom. Cambridge heeft zoveel van dit soort leuk plekken en hoekjes. We genoten nog even van de mooie setting terwijl we de planning voor de terugreis nog even doornamen. Er kwam nog een pastoor aan om te vragen of wij misschien de pincode van de poort wisten. Helaas moesten we hem teleurstellen... We gingen terug naar ons hotel om de bagage te halen en een taxi bracht ons naar het veld. Geen borderforce of politie, we konden meteen door naar de kist die na een preflight weer tot leven kwam.

In onze hoodies, klaar voor de start

In de UK gaat dat IFR viegen allemaal net even anders, een start-up clearance kregen we, maar krijgen we nu een IFR klaring? Allemaal wat vaag, wel een soort SID moesten we vliegen, maar ook niet echt. Wel moesten we uit gecontroleerd luchtruim blijven tot nader order. Backtracken op de baan 05 en na een tijdje wachten op de baandrempel kregen we onze start klaring. Stansted Radar benadrukte dat we in ongecontroleerd luchtruim vlogen. We hadden de volgende route gefiled: N0110F070 ADNAM DCT CLN DCT LOGAN/N0123F050 DCT SUMUM/N0120F050 DCT. Vanwege de directs, niet hoger dan FL050, maar ik dacht we vragen wel hoger als we vliegen. Ik hoefde het niet eens te vragen. ATC vroeg of ik het erg vond om wat hoger te vliegen? Tuurlijk niet! We konden doorklimmen naar FL100 en zoals gebruikelijk kon het vliegplan weer in de prullenbak, allemaal nieuwe puntjes, allemaal prima.

Gas erop, automaatje aan en lekker cruisend naar huis!

Via London gingen we nog kort even over naar Brussel Control die ons een direct naar COA gaf, en vervolgens naar Amsterdam Radar die ons halverwege COA toch maar weer de goede richting uit stuurde. Julie was inmiddels lekker een tukkie aan het doen. Via Zeeland ging het richting Teuge en Dutch Mil gaf ons bij Ede een direct naar Teuge, eerder waren we al rustig gaan zakken onder de Cumulus door die om 18:45 gewoon nog thermiek gaven op 2.000 meter! Op Teuge aangekomen hebben we onze paspoorten laten checken door de Koninklijke Marechaussee en waren we thuis! Perfecte trip, TOP, super. Hier doen we het allemaal voor. Genieten dit.

Een kleine videocollage van de trip. Er komt nog een full feature!

Mijn onstuitbare overname van het internet is nog eens benadrukt nu mijn YouTube kanaal de grens van 200 abonnees is gepasseerd. 

donderdag 18 mei 2023

Citytrip! Met Juul naar Cambridge (EGSC) IFR

We zouden eigenlijk pas morgen gaan en dan heen en weer op dezelfde dag, maar de kist was vrij en het weer was goed. Dus waarom geen night stop met de mogelijkheid een pintje te drinken in de pub? Samen met mijn jongste dochter Julie vertrokken we om 14:45 lokaal voor een vluchtje van net geen twee uur. Het veld van bestemming was Cambridge en dat sloot om 17:00 uur Nederlandse tijd. Zou moeten passen, en dat deed het. Net. We vlogen wederom de korte route naar het Westen, dus met wat meer tijd over zee dan de traditionele crossing van Calais naar Dover. Het is een risico afweging, maar met vesten, raft, lekker weer en een goed onderhouden kist een aanvaardbaar risico. Ik had de volgende route gefiled: OMORU/N0128F120 IFR L980 IDRID/N0129F120 M40 RINIS RINIS1A. We vlogen natuurlijk iets compleet anders...

Gelukkig zijn nu vluchten van en naar het Verenigd Koninkrijk nog mogelijk vanaf Teuge. Onze Koninklijke Marechaussee komt dan even langs voor je geplande vertrek om de paspoorten te checken en ook de General Declaration (GenDec). er is sprake van om hiermee te stoppen. Weer een beperking van de kleine luchtvaart waar AOPA en ook het vliegveld Teuge zich niet zomaar bij neer leggen. Ander zou je vanaf Teuge moeten landen op Rotterdam bijvoorbeeld om door de douane te moeten. Een enorme vertraging en extra kostenpost. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken. Vertrokken vanaf Teuge werden we snel geklaard naar FL120 en dat gaat met de VTB prima, die klimt lekker door en op hoogte leverde dat een ware luchtsnelheid op van een 130 knopen. Niet slecht hoor, voor zo'n Cessna. Met een beetje rugwind schoten we lekker op en via een compleet andere route dan gefiled, gingen we over Dordrecht en Rotterdam bij de Maasvlakte de Noordzee op.

Een heleboel water om ons heen...

Goed de instrumenten scannen voordat het land buiten glijbereik kwam. Na een half uur over zee kwam de Engelse kust in beeld en in no time vlogen we weer boven land. Stansted Radar wilde me al laten uitwijken naar een ander veld, omdat Cambridge ging sluiten, maar ik meende dat het toch moest gaan. En het lukte met een minuut of 10 speling! Ze hebben op Cambrigde (EGSC) de vreemde regel dat lokaal verkeer mag vliegen tot sunset, maar kom je van een ander veld dan moet je landen voor 16:00, anders is de toren dicht. Een alternatief zou het naastgelegen Duxford zijn, maar daar was ik al vaker geweest, op Cambridge was ik niet eerder. De tower controller vroeg me welke nadering we wilde, ik vroeg en kreeg de visual lekker makkelijk: op zicht final opdraaien en landen.


Julie is al een aardig doorgewinterde passagiere...

Parkeren kon op het gras, na nog twee Tiger Moth dubbeldekkers voorrang te hebben gegeven. Engeland is geweldig. We hebben direct een taxi gepakt naar het hotel en zijn de stad gaan verkennen. Te voet, maar ook met een punter. Da’s een soort gondel. Alvast lekker door de straten geslenterd, gegeten en nog even gekletst in een heuse pub, niet zo maar een trouwens: The Eagle. Wat een super leuke trip dreigt dit weer te worden. 

Pure idylle

Cambridge is een erg mooie en compacte universiteitsstad met alle sights op loopafstand. Overal ademt het die typische sfeer van de academie. Een ideale bestemming voor de kleine luchtvaart, op twee uur vliegen van Teuge! Morgen de stad verder verkennen...

Een aantal nuttige links voor je trip naar het VK, auf Deutsch, maar daarom wel Gründlich, geen Franse slag ofzo... http://www.fliegen-in-uk.de/ zowel je GAR als GenDec kun je filen via https://www.gendec.eu/ en voor het reizen met een minderjarig kind, denk aan de verklaring van de andere ouder: https://www.rijksoverheid.nl/

vrijdag 14 april 2023

Nieuwe VLOG: Aosta!

De nieuwste VLOG is af, een lokale vlucht in de buurt van het prachtige Aosta! Ik vloog samen met Bert van de Bunte, hij heeft op Teuge zijn eigen bedrijf en is van jongs af aan nauw betrokken geweest bij de vliegclub. Ik had niet eerder gevlogen met de Robin DR40, echt een fijn toestel.

Buckle up!


maandag 3 april 2023

Aosta (LIMW) VFR lokaal

Vandaag een prachtige vlucht in de omgeving van Aosta gemaakt. We vertrokken vanaf baan 27 met de Robin van de Aeroclub, richting de Mont Blanc en na Europa's hoogste berg weer terug door het Aosta dal langs Gran Paradiso, Monte Emilius en een eindje het dal door om weer te landen op baan 27. Ik ben een paar dagen in Aosta op bezoek bij de zweefvliegafdeling van Teuge, in het verleden kwam ik hier elk jaar rond deze tijd om te zweefvliegen, er liggen hier een hoop mooie herinneringen.

Vliegen in de bergen, wat is dit mooi!

Eigenlijk wilde ik vliegend met de PH-VTB vanaf Teuge afgelopen donderdag of vrijdag naar Aosta komen en dan dinsdag weer terug, maar het mooie weer kwam daarvoor te laat, helaas. Op vrijdag heb ik de knoop doorgehakt en er maar de ultieme roadtrip van gemaakt. Autorijden, daar heb ik helemaal geen hekel aan. Het was een leuk weerzien met oude bekenden en ook nog wat nieuwe bekenden, een paar dagen skiën, vliegen en borrelen in de Italiaanse alpen, what's not to like? Ik maak van de korte lokale vlucht ook nog een filmpje op YouTube, wellicht dat ik daar de komende paasdagen wel tijd voor heb, maar de schoonheid van de Alpen laat zich eigenlijk niet goed vangen op camera.

Vliegen in de bergen is van een indrukwekkende schoonheid

Mijn YouTube kanaal is de 100 abonnees inmiddels ruim voorbij en we stomen door naar de 200! Dank voor het abonneren allemaal.

zondag 19 maart 2023

Nieuwe VLOG: Vol de Nuit, Rotterdam, Antwerpen en Oostende

Een lange video ditmaal: suck it up. Het was een hoop werk om alles te editen, maar hij is af! Een mooie herinnering aan een memorabele vlucht. Zo in het slechte licht zie je wel de tekortkomingen van mijn oude marktplaats GoPro 4's, maar je krijgt toch een aardige indruk en donker in 1080 is nog steeds donker in 4k... Gisteren heb ik trouwens met Gerard  mijn IR weer verlengd voor een jaar met een retour Niederrhein (EDLV). Daar ben ik wel blij mee, want naast het weer, beschikbaarheid van het toestel en de eigen agenda moet ook nog eens de agenda van Gerard oplijnen, maar het was snel geregeld.

De Movie, hij is af

Bij geschikte omstandigheden ga ik zeker nog eens op pad in het duister! Het is een super leuke ervaring,  je vliegt in een andere wereld en de combi met een stedentrip is onweerstaanbaar.

  
De 'profcheckzandloper' staat weer op de kaart!

Ik heb overwogen om deze nieuwe video op te splitsen in een serie van drie, voor elke leg van de trip eentje, maar heb besloten er toch één film van te maken. Ik doe wel vaker van dit soort vluchten, met een landing er tussen door, wat vind jij liever drie korte films i.p.v. één lange?