And CUT...

Mijn laptop rookt er nog van, maar de film van mijn low approach op Niederrhein is klaar. Kijk maar eens! Ik vind het leuk om wat aan te klooien met Adobe Premiere Pro, en ik heb alweer een hoop geleerd van deze eerste film. Ik ben van plan om wat meer films te maken, het vloggen is overigens niet helemaal uit de verf gekomen, omdat de 'vlogcamera' nauwelijks geluid op nam. Zijn er bepaalde items waar je vragen over hebt, of die je leuk vindt om te weten, laat maar weten.

Ik wordt beroemd, kan niet anders...

Ik vind het leuk om te horen wat je er van vindt!

Retour Niederrhein (EDLV)

Pfff, de lente barst los met het mooiste vliegweer dat je je maar kan wensen en toch boeit dat allemaal niet. Het coronavirus houdt de gemoederen behoorlijk bezig en terecht, wat een ellende komt onze kant op, we zijn pas net begonnen en het gaat nog wel even duren...

Zonder enige persoonlijke interactie toch nog een rondje gevlogen, de Mooney moet regelmatig even goed worden warm gestookt. De kleine luchtvaart is bovendien wel de meest sociaal arme manier om je te vervoeren. Geen kans op besmetting, in je eentje op 5.000 voet.
Ik wilde naar De Kooy, maar kreeg geen toestemming. Alle niet relevante vluchten worden geweigerd omwille van het virus, ook al is het maar een low approach. Duitsland wil me (nog) wel hebben en een retourtje Niederrhein werd het, mét draaiende camera's. Ik ben doende daar een leuk filmpje van te maken. Is er iets wat jullie specifiek willen zien, dan kan je het laten weten! Ik houd er dan rekening mee.

Vliegen én filmen

Voor diegenen die eens wat meer hebben zitten lezen of kijken over het vliegen met zuigermotoren kunnen niet anders dan de term 'lean of peak' hebben opgevangen. Volgens het boek van de Mooney vlieg ik met de heetst mogelijke uitlaatgassen bij elke powersetting. Maximaal 1650 graden fahrenheit, trouwens, ander worden de turbine bladen van de turbo vloeibaar, met alle gevolgen van dien. Daar levert de motor zijn beste vermogen. Dus manifoldpressure instellen (meestal 25 inch), motortoeren instellen (vaak 2500 rpm) en dan met de rode hendel steeds minder brandstof naar de injectors sturen (leanen, heet dat) en kijken hoe de temperatuur van de uitlaatgassen bij de turbo steeds hoger worden, tot het niet heter kan. Daar stoppen. Peak TIT (Turbine Inlet Temperature) noemt men dat. Als je verder leant, zakt de temperatuur weer. Het mengsel wordt dan Lean of Peak (of LOP). Nieuwe inzichten in motortechniek hebben opgeleverd dat dit dé manier van motormanagement is. Motoren lopen schoner, koeler en ook nog zuiniger. Charles Lindbergh heeft hier trouwens mee gepionierd bij de P38 tijdens de tweede wereldoorlog met super resultaten voor vliegbereik, dus helemaal nieuw is het ook weer niet.
Er zijn op YouTube prachtige films over het hoe en waarom gemaakt Google maar eens (let op, énorm hoge nerd factor). Lezen is er ook genoeg, kijk maar eens hier.

Nu heb ik dit eens geprobeerd terug vliegend naar Teuge en de motor loopt zo lean niet helemaal 'lekker'. Daar had ik al eens over gemaild met een andere M20K eigenaar, die had dezelfde ervaringen. De cilinderkoppen blijven wel heerlijk koel en dat komt de levensduur van de motor ten goede, bovendien verbrand je schoner en minder brandstof. De Continental van de Mooney speelt nog niet helemaal mee.

Blijf gezond allemaal!

Een hommage

Toen ik mijn oude videobestanden aan het bekijken was, kwam ik nog een leuke montage tegen uit 2013 een bezoek aan Siegerland. Wat is er toch een hoop gebeurd sindsdien! Eigenlijk tot zeer kort voor het overlijden van mijn vader in 2018 hebben we veel leuke vluchten zoals deze gemaakt. Ik presenteer het nu ook als een soort hommage aan hem. Ik mis hem nog steeds, elke dag.

Onderweg naar Siegerland!
 

Zoals gezegd, ik probeer wat meer video´s te maken, maar dan in een soort vlogstijl, bloggen blijf ik doen, natuurlijk. Het is een soort openbaar logboek.

Filmvlucht Leer-Papenburg (EDWF) en Juist (EDWJ)

Om wat te wennen aan de GoPro's moet er natuurlijk wel wat gevlogen en gefilmd worden. De Waddeneilanden zijn altijd bijzonder fotogeniek en een tankstop in Leer-Papenburg matigt de AVGAS rekening iets, het ligt tenslotte op de route! De Pilotshop van Peter Mundy heeft me een handige audiokabel verkocht, zodat ik nu ook audio kan opnemen, dus intercom en RT.
De vlucht naar Leer was redelijk soepel. Het circuit van Leer was behoorlijk druk, bovendien maakte een twin op final nog even een 360 voor me, ik kon m'n circuit opnieuw doen. Hoef je op Teuge niet te proberen, maar hier is alles 'Kein Problem'. Die twin was hun 'beste Kunde', twee flinke motoren zorgen immers voor een flink verbruik. Teuge was trouwens ook lekker druk, iedereen heeft er weer zin in na zo'n druilerige winter!

De Mooney is aan de beurt, hun 'beste Kunde' kijkt toe

Mijn schoonvader was mee, zonde om zo'n leuke bestemming alleen aan te doen. Ik had ook nog even naar Meschede als bestemming gekeken, dat heeft een prachtige nadering door de heuvels van het Sauerland, maar het weer was daar niet zo mooi. Geen boswandeling, maar een strandwandeling. We maakte er een uitje van! Op Leer even van de gutbürgerliche Küche genoten en een enorme teil gulash besteld voor een prijsje even concurrerend als de brandstofprijzen hier.

Siegessäule? Nein Man: Küchesäule…

Na de Mooney en de crew getankt te hebben zijn we doorgevlogen naar Juist, dat als een grote 'Duinensigaar' in zee op ons lag te wachten. We konden straight in op baan 26, met z'n 700 meter overigens niet de langste, maar ruimschoots voldoende.

Privéstrand iemand?

We hebben en mooie wandeling door de Duinen en over het strand gemaakt, voor de complete filmbeleving had ik mijn drone meegenomen, maar die wilde natuurlijk niet vliegen zo dicht bij de luchthaven. Toch een hoop geleerd over de GoPro's, kabels, montagemogelijkheden en settings. Weet niet of de vergaarde beelden zich meteen lenen voor een boeiende film, maar ik kan er wel even mee werken denk ik!

UPDATE 30/03/2020 Dit is alvast een eerste bewerking

Bloggen én vloggen?

Blog wordt vlog?

Een avond kan ik vullen met het kijken van YouTube vloggers, je hebt een aantal bijzonder goede kanalen die echt inspireren.

Ik kijk bijvoorbeeld graag naar Aviation 101 maar ook naar Steveo1kinevo of Matt Guthmiller en recent heb ik me geabonneerd op Malibu Flyer , die met z'n prachige Piper Malibu regelmatig met z'n beide dochters onderweg is. Welke vloggers volg jij?

In het verleden heb ik wel eens een poging gedaan om wat van mijn vliegerij op camera vast te leggen, met wisselend succes, maar wel met veel plezier, totdat mijn video editor in de soep liep en eigenlijk niet meer tot leven wilde komen.
Sindsdien heeft de techniek niet stil gestaan en de Gopro Hero4 die destijds nog niet eens verkrijgbaar was, is nu op marktplaats verkrijgbaar voor € 75,00 per stuk. Daar heb ik er nu een paar van aangeschaft om te zien of ik komend seizoen eens wat gaaf beeldmateriaal kan opslaan. Net als dit blog eigenlijk vooral als naslagwerk voor mij zelf, maar toch ook wel ter promotie van de kleine luchtvaart.

Vanmiddag nog even op pad geweest met de Mooney en op Groningen wat approaches geoefend. Het startte als een lokaal vluchtje, maar werd uiteindelijk toch nog een IFR sessie met wat actual IMC, want zo mooi als het allemaal was op en rond Teuge was het niet in het noorden, waar ik werd begroet met regen en lagere bewolking. Niks écht spannends overigens, maar wel leuk om even op de hand in de wolken te vliegen. Blijft wat onwennig de eerste minuten. Na een ILS en een RNAV met circle to land keerde ik huiswaarts, maar niet zonder de buitengewoon flexibele approach en towercontrollers op Eelde even te bedanken. Terug op Teuge is door Martijn van AIS de O2 tank van de Mooney afgetopt, hun tank was leeg afgelopen winter. Terug taxiënd naar de carrousel in het prachtige strijklicht dat dit jaargetijde zo kenmerkt kon ik het niet laten om toch nog even een rondje te vliegen. Wat een zalige middag!

Arnhem in het voorjaarslicht



IFR retour Niederrhein (EDLV)

Gisteren nog even gevlogen. Net over de grens met Duitsland treffen we een keur aan gecontroleerde velden, niet zelden zijn dit ex-militaire velden die men - net als kerncentrales - op de grens met een ander land bouwde. Scheelt weer de helft aan bezwaarschriftprocedures, denk ik?

Een mooi voorbeeld van zo'n veld is Niederrhein, Weeze of als we Ryanair mogen geloven Düsseldorf. Ik kom er wel vaker en het is ideaal gelegen op misschien 20 minuutjes vliegen van Teuge. Een low-approach kost niets. Als je er meerdere wil maken moet je dat van te voren telefonisch afstemmen met de approach controller. Dat deed ik tijdens m'n training met Henk (Air Stadtlohn) regelmatig, maar nu is één approach genoeg om er weer even in te komen. Niet bellen van te voren, gewoon filen en gáán.

Lekker man, binnen vijf minuutjes na de start: zon!

Binnen zo'n vijftig minuten zuivere vliegtijd vlieg je een VFR departure, praat je met Teuge, Dutch Mil, Langen Radar, vlieg je een stuk gefilde route, VMC en ook een stuk IMC, krijg je vectors, vlieg je een ILS approach, praat je met Niederrhein Tower, vlieg je een low approach en vervolgens een SID, praat je weer met Langen Radar, Dutch Mil en Teuge voor een VFR approach. Een lekker druk stukje sturen dus!

Op de bestemming stralende zon, op de localiser voor de ILS

Op een ongecontroleerd veld als Teuge kun je alleen VFR vertrekken, de havenmeester belt dan even met Dutch Mil om je aan te melden. Dutch Mil verwacht je dan en direct na de start kun je contact met hen opnemen voor 'IFR opening', tot die tijd vlieg je dus volgens VFR. Kort na de take-off, zet je dus de radio om en roep je op, Dutch Mil geeft je dan een transpondercode en zodra ze je op de radar hebben krijg je de IFR clearance. Dit gaat meestal heel snel, maar het kan ook even duren dus je moet er wel op bedacht zijn dat je een stuk VFR moet kunnen blijven vliegen. Het weer mag dus niet zo beroerd zijn dat VFR vliegen niet mogelijk is. Je wil dat ook eigenlijk niet, zeker niet met maar één motor. Op het moment dat je je IFR clearence krijgt, of kort daarna wordt je ook geklaard naar je kruishoogte en meestal krijg je al een direct naar de grens met Duitsland of België (afhankelijk waar de reis heen gaat). Ik kreeg vorig jaar al vanaf Teuge een direct naar de Initial Approach Fix in Billund (DK). In een rechte streep naar je bestemming 500 kilometer verderop. Het navigeren werkt zo mooi onder IFR. Voor het naderen van de grens met Duitsland werd ik op 5.000 voet gezet, waar ik in Nederland nog op FL050 vloog. In Duitsland beginnen de flightlevels hoger, vandaar moest ik  nog een stukje klimmen. Daarna werd ik door Langen Radar gevectord voor de ILS27 op Niederrhein, ze gaven me nog m'n climb-out instructions voor na de low approach. Ik had geen SID op m'n vliegplan gezet maar gewoon een puntje op de grens met Nederland. Ik moest nog even kiezen welke departure het moest worden. Dit allemaal tijdens het aanvliegen van de ILS, echt even druk dus. Zodra je op de hartlijn van de landingsbaan vliegt (established on the localiser) wordt je overgezet naar de toren die verder weinig anders doet dan nog even de wind doorgeven en je een klaring geven.

Mooi man, zo'n iPad!

Na de low approach maakte ik dankbaar gebruik van de vliegplanfunctie van de GNS530W en selecteerde ik de SID die ik toegewezen had gekregen van Langen Radar. Een Standard Instrument Departure (of SID) is de vertrekroute van de luchthaven naar de snelweg als het ware. Dit ging heel soepel, waar het tijdens mijn profcheck even stokte ging dat nu echt lekker. Langen Radar klaarde me al snel direct naar Teuge, na het passeren van de grens met Nederland nam Dutch Mil de taken waar en al snel kwam Teuge weer in zicht waar inmiddels al een lekker crosswindje stond van 12 knopen. Mooie afsluiter dus.

Dit zijn heerlijke vluchtjes, maar nu de dagen weer wat langer worden, wordt het tijd om weer eens een leuke bestemming aan te doen om ook daadwerkelijk even te bezoeken. 

IFR in de zon met een dynamisch gebalanceerde prop opweg naar voordelige brandstof

Oké, de titel verklapt het eigenlijk allemaal, maar afgelopen donderdagmiddag had ik even tijd voor een middagje vliegen. Daar wil ik dan ook het maximale uit trekken! In ieder geval wat IFR vliegen, want dat mag ik tenslotte weer. Ik maakte een Z vliegplan naar Münster-Osnabruck (EDDG) voor een ILS en een low approach om vervolgens door te vliegen naar Leer-Papenburg (EDWF), de vriendelijke en voordelige tankstop voor de kleine luchtvaart vlak over de grens in Duitsland. Dat veld is enkel VFR, dus heb ik vanaf Münster een Y vliegplan gemaakt.
Martijn van International Aviation Support (IAS) heeft de nieuwe prop van de Mooney dynamisch gebalanceerd en hij heeft er - naar zijn zeggen - aardig wat onbalans uit weten te halen. Ik was benieuwd of dat merkbaar zou zijn in de lucht. Ook heeft hij de remmen ontlucht en dat verschil merkte ik meteen, erg geruststellend.

Ik wilde op Leer even tanken, dat scheelt behoorlijk met de brandstofprijzen in Nederland, even daar gelaten dat de vlucht heen en terug dat voordeel ruimschoots teniet doet. Met zo'n 100 liter brandstof aan boord moest ik dat ruimschoots halen, maar voor de zekerheid heb ik er op Teuge alvast een beetje bij gedaan. Gezien het bewolkte weer wilde ik niet boven Leer moeten uitwijken naar Groningen met lege tanks. Het ziet er bovendien ook dreigend uit, van die rode LED's op de brandstofmeters.

Op pad naar Münster ging ik dwars door een laag stratus en ik pikte daar een heel klein beetje ijs op. Het freezinglevel zou rond de FL070 liggen, maar in de februarikou had deze wolk er lager blijkbaar ook al zin in. Gelukkig was de laag bewolking niet zo dik en al snel klom ik er bovenuit. Dit is altijd een van de favoriete momenten van zo'n vlucht. Het grauwe weer op de grond en vervolgens de stralende zon boven de wolken.

5.000 ft, boven de wolken in de zon

Al heel snel werd ik door Dutch Mil doorgezet naar Langen, in Duitsland ligt het transitionlevel hoger dus werd ik nog door Dutch Mil geklaard van FL050 naar 5.000 voet. Langen zette me met vectors op een lang downwind voor de ILS van Munster en ik kon daarna door de wolken op de hand de localiser oppakken. Een erg fijne oefening. De ILS verliep verder goed en had vooraf van Langen al m'n climb-out instructions ontvangen voor na de ILS. De toren van Münster voegde daar enkel een nieuwe squak (transpondercode) aan toe en ik kon na de low approach door met de OSN9X SID naar het Oosten. Ik moest wat omvliegen omdat er een militair gebied actief was waar ik niet doorheen kon. Zoals gewoonlijk vlieg je zo'n SID nooit helemaal af, ook nu kreeg ik al snel vectors en niet veel later de 'direct destination' van Bremen Radar. Bremen liet me zakken tot 3.000 voet, hierna had ik de grond weer in zicht en kon IFR cancelen voor het laatste stukje naar Leer. Voor een doordeweekse dag was Leer best druk met lesverkeer, opletten in het circuit dus. Inmiddels was er al wat tijd verstreken en was het zaak de UDP in de gaten te houden. In het donker vliegen is niet wenselijk.

Tanken, 200 liter. Er zat dus nog 100 liter in!

Vanaf Leer ben ik VFR naar Teuge gevlogen met volle tanks, min of meer een rechte lijn, tot ik de IJssel tegen kwam en ben daarna laag en rustig langs de rivier terug gevlogen tot de A1 om die het laatste stukje naar Sierra te volgen. VFR navigatie kan zo eenvoudig zijn!

Het balanceren van de prop had een merkbaar effect, de zescilinder liep nog 'gladder'. Minder trillingen betekent ook dat de motorsteunen en instrumenten minder op hun lazer krijgen en dat zal hun levensduur alleen maar ten goede komen.

Prachtig toch? Onderweg naar Sierra, Busloo links