Welkom

Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...

Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.

Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.

Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.

Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.

Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.

Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!

zaterdag 29 augustus 2026

Niederrhein Fly-In Editie III

Helaas begon de fly-in voor mij met autopech op de oprit van de A50 bij Terlet, dankzij de ANWB werd ik netjes terug thuis gebracht en kon ik met alternatief vervoer alsnog naar Teuge, waar de crew geduldig op me stonden te wachten om alsnog naar Niederrhein te gaan.

The radiator has left the chat...

Als initiatiefnemer had ik een briefing willen verzorgen voor alle clubdeelnemers, maar vanwege het kleine oponthoud moest iemand anders de honneurs waarnemen, zodat de rest van de vliegclub alvast kon vertrekken. Het weer was redelijk, met een wolkenbasis die zowel VFR als IFR prima bruikbaar was, het enige punt was een stevige wind die ook nog eens cross was. Voor een aantal deelnemers van andere vliegvelden reden om niet te gaan. Vanaf Teuge waren de condities goed vliegbaar en vertrokken we met een flinke groep. Enkel de PH-CVT was in onderhoud en kon niet mee. De PH-MNY, de PH-YAK, de D-EGEW en natuurlijk de PH-MKP namen deel, vier privékisten en drie clubkisten de PH-AVB, PH-VTD ook onze nieuwe Aquila, de D-EHID!

Mijn vliegmaat vloog heen, we vlogen IFR en ik deed de radio. Het was inmiddels rond een uur of 16:00 en de grootste drukte op de fly-in was inmiddels wel achter de rug. Sterker nog, toen we aan het warmdraaien waren op Teuge kwamen de eerste kisten alweer terug. Ik miste hier wel het clubgevoel, niemand die wachtte of zelfs maar even informeerde. Toch werd dit weer een leuke vlucht waar alles kort achter elkaar voorbij kwam. VFR vertrekken vanaf Teuge, IFR pick-up door Dutch Mil en vervolgens richting Duitsland waar we door de regen een prachtig final vlogen op de RNAV27 op de gecontroleerde luchthaven van Niederrhein (of Düsseldorf, volgens Ryanair 😊). De D-EHID stond aan de kop van de baan klaar voor vertrek terug naar Teuge. Er was niemand meer van de MVT toen we eenmaal geland waren. Wel werden we hartelijk opgewacht door Nikolas die ons met de paraplu begeleidde naar de tenten alwaar fris, koffie en pizza in overvloed was. Omdat de grootste drukte al was geweest hadden we tijd om even bij te kletsen en heb ik een kort interview op kunnen nemen voor een videoverslag van de Fly-In, deze komt er t.z.t. nog aan. Tim en Nikolas zijn tower controllers op Niederrhein en organiseren deze Fly-In om ‘hun’ luchthaven te promoten als GA vriendelijk vliegveld en dat lijkt ook dit jaar weer geslaagd te zijn! De derde editie alweer.

Mooi man, tussen de wolkjes...

Voor de terugvlucht was ik aan de beurt om te vliegen. We vertrokken in de zelfde richting die we geland waren, vanaf baan 27 en na een klein stukje van de SID te hebben gevlogen, kregen we van Langen al een direct naar Teuge waar we met wind mee tussen twee lagen stratus heen vlogen, práchtig. Soms kan het vliegen zo makkelijk zijn! Dutch Mil heette ons weer welkom en hoefde niet veel meer te doen dan ons de lokale QNH te souffleren en met twintig minuten stonden we weer op onze thuishaven. Als afsluiter zijn met z’n drieën nog even naar De Groot in de Vecht gereden om wat te eten en natuurlijk voor een biertje. Ondanks de valse start was het goed vliegen. Leuk als er wat weer is: een bui, een laag stratus en een regenboog, alleen die pot goud...  

Volgend jaar weer!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je reageert!