In 2012 heb ik mijn PPL gehaald. Van het praktijkgedeelte van de opleiding deed ik hier verslag, samen met mijn zweefvliegervaringen. Nu kun je ook over mijn theorie en praktijk vervolgopleiding voor de Competence Based Instrumentrating (CB-IR) lezen. Deze opleiding begon ik in januari van 2015 en sloot ik in november 2018 af met het praktijkexamen CB-IR mét PBN. In 2022 heb ik ook de 'night-rating' gehaald, zodat er 24/7 kan worden gevlogen.
Welkom
Met veel plezier las ik andere blogs over ervaringen van vliegers in opleiding voor hun vliegbrevet ofwel Private Pilots License (PPL), waarom dan zelf ook niet mijn ervaringen delen? Bovendien is het voor mijzelf ook een naslagwerk, regelmatig lees ik oude berichten terug. Ze geven meer inzicht dan mijn logboekje. Behalve jij, ik en wat Russische spambots, leest geen hond dit blog namelijk...
Een korte inleiding is misschien wel nodig. Mijn naam is Mark (geboren '81), getrouwd en vader van twee dochters van elf en dertien jaar oud. Alweer even ben ik bezig met luchtvaart. Vanaf mijn vijftiende zweefvlieg ik, eerst op Terlet, bij Arnhem en vervolgens vanaf mijn zeventiende op Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer), bij de Vliegclub Teuge. Aanvankelijk heel intensief, maar nu vanwege andere/extra prioriteiten wat minder. Sterker nog, ik ben er in 2017 helemaal mee gestopt, een lastige beslissing. Hoofdzakelijk gaf ik les in het weekeinde, al kwam daar de laatste tijd niet zoveel meer van. Sinds 2012 heb ik ook mijn PPL voor eenmotorige vliegtuigen (single engine piston, of SEP). Tot September 2020 vloog ik op een Mooney M20K uit 1987 en dat was best wel luxe, want de Mooney was aanmerkelijk sneller en beter uitgerust dan de gebruikelijke Pipers en Cessnae waarop meestal wordt gevlogen.
Motorvliegen bood ook een mooie aanvulling op zweefvliegen, bovendien was het een erg leuke hobby om samen met mijn vader te delen. Zweefvliegen is niet te overtreffen wanneer het om vliegen zelf gaat, zelfs een rondje van een uur over de Veluwe geeft erg veel voldoening. Motorvliegen is anders, gevoel met het vliegtuig en de omgeving heb je toch wat minder, maar de charme is het vliegen van afstanden en het bezoeken van plekken, waar je normaal gesproken niet zo makkelijk komt. Het reizen met een vliegtuig: echte vrijheid.
Vliegend met mijn vader, die mij naast veter strikken ook de liefde voor het vliegen heeft bijgebracht, en een goede vriend heb ik de afgelopen jaren een groot deel van Europa bezocht van Kopenhagen tot de Canarische Eilanden en een heleboel daar tussenin. Een voorrecht om op die manier wat van ons deel van de wereld te zien. Op die tochten heb ik altijd wel gevlogen, maar nooit als gebrevetteerde en daar moest maar eens verandering in komen! Omdat een eerdere poging jaren geleden om mijn brevet te verkrijgen strandde op de theorie ben ik mijzelf die eerst eigen gaan maken samen met de noodzakelijke Radio Telefonie bevoegdheid. In maart 2009 ben ik met een cursus begonnen en in het voorjaar van 2010 had ik al de noodzakelijke zeven vakken behaald. Er kon met de praktijk worden gestart. Daarover ben ik dit blog gestart en inmiddels heb ik in het voorjaar van 2012 mijn brevet gehaald.
Ik was nog niet uitgeleerd, want ik wilde ook graag mijn instrument bevoegdheid halen. Tot dat moment mocht ik alleen overdag en 'op zicht' vliegen. Dat beperkte de bruikbaarheid van het brevet nog wel in enige mate. Voor de wat langere reizen betreft is de instrument bevoegdheid een must, bovendien kan ik dan ook alle mogelijkheden die de Mooney bood volledig uitnutten. Mijn laatste vak theorie heb ik in juni van 2017 gehaald. De nazomer van 2016 ben ik met de praktijk gestart op Stadtlohn (EDLS) bij Henk Ooink van Air Stadtlohn. Mijn praktijk radiotelefonie (RT) deed ik online, zelfs het examen! Ik heb na ongeveer 55 uur 'instrument tijd' het praktijkgedeelte in november van 2018 succesvol afgerond met een examen. In 2022 heb ik bovendien nog mijn night rating gehaald. Je leest in dit blog over mijn lessen, over IFR en VFR vluchten, mijn ervaringen met de Mooney en bij de Vliegclub Teuge waar ik vanaf 2021 tot 2026 met plezier vloog op de C172 met Garmin G1000 en dieselmotor: de PH-VTB. Sinds 2024 vlieg ik op een prachtige Diamond DA40NG G1000Nxi.
Ik probeer dit blog na iedere vlucht bij te werken, meestal zal dat wat rommelig zijn met hier en daar een spelfout, de dagen daarna werk ik een en ander bij en vul aan. Voel je vrij om te reageren op mijn blogposts, ik kijk uit naar je reactie.
Vergeet trouwens niet je te abonneren op mijn YouTube kanaal!
Klinkt goed dat nieuwe examensysteem, maar blijkbaar is dat nog niet operationeel. In overleg met Orbit dan toch maar door op het traditionele systeem. Donderdag 27 oktober doen we IFR Communicatie en Human Performance en Limitations. Toch weer naar Utrecht...
Hier moet het dan maar weer gebeuren...
Aanstaande donderdagmiddag heb ik trouwens mijn derde lesvlucht op Stadtlohn en we gaan een ILS schieten op Münster-Osnabrück, ik kijk er naar uit. Met een beetje goede wil sluit ik dan een uitstekende vliegmaand af, September 2016 is goed voor ruim 12 vlieguren.
Nog een vraagteken, maar op basis van de voorlopige uitslagen heb ik het vak binnen. De definitieve uitslagen laten nog even op zich wachten. Het viel me wat tegen, het was zeker niet een op een uit de database van Aviation Exam, moest dus tóch nog nadenken. Maakt me allemaal ook niet uit, als het maar binnen is. Ik zat nog eens te kijken in de syllabus, maar er staat 12 uur thuisstudie voor dit vak, ik denk dat ik er het dubbele aan kwijt ben geweest.
Niet alleen voor je rijbewijs...
Per oktober gaan de examenprocedures anders bij het CBR, geen centraal examen meer in Utrecht, maar verdeeld over twintig lokaties in Nederland. Je doet dan examen op de CBR computer op een tijdstip dat je zelf kan plannen en je krijgt direct de uitslag. Niet gek! Je leest er hier meer over, mocht je dat interessant vinden.
Alweer m'n 100ste blogpost! Vandaag weer naar Stadtlohn geweest voor een IR detail met Henk. Anderhalf uur met de foggles op m'n neus. De beloofde holdings hebben we geoefend, nog wat steile bochten, dalende bochten en klimmende bochten en nog een procedure turn gedaan en het ging eigenlijk heel goed, zeker voor de drie uur die ik nu IR instructie heb gehad. Dat was overigens niet mijn mening, maar de mening van de instructeur. Ik ben wel blij met de keuze voor Henk en zijn Air Stadtlohn. Alles gaat gewoon in het Nederlands, gemoedelijk en vriendelijk, maar serieus waar nodig. De volgende sessie wordt wederom een leuke! We gaan eerst weer holdings oefenen en daarna een ILS approach vliegen op Münster-Osnabrück, ik kijk er erg naar uit.
De luchthaven van Münster, even mag ik een 'grote jongen' spelen
Ondertussen ben ik ook druk in de weer met de bekende Aviation Exam app en oefen examens en lees waar nodig de theorie nog eens na voor Radio Nav, daar mag ik vrijdag aanstaande voor naar Utrecht om examen te doen. Kost een hoop tijd en geld dus ik wil zeker slagen en op dit moment heb ik daar ook wel vertrouwen in. Die app is het enige dat je nodig hebt om je theorie te halen. In tegenstelling tot de leergang van Orbit, is Aviation Exam op maat gemaakt voor de CB-IR/EIR leerdoelen, je krijgt uitstekende oefenexamens en je ziet in een oogopslag welke gebieden zwak zijn en nog extra studie behoeven. Je doet dit voor een fractie van de prijs van Orbit. Mind you: een abo op die aviation app kost € 12,00 per vak per maand (zeven vakken en een maand per vak is zat om je examen voor te bereiden) en aan Orbit heb ik zo even € 1.900,00 betaald. Ik hoop dat EASA ooit zo ver komt dat je de studie gewoon in eigen beheer mag doen, dit zou zomaar € 1.750,00 van je opleiding afschaven, zonder dat je inlevert op kwaliteit. Geld dat je uitstékend kan gebruiken voor de praktijk, want het is gewoon heel erg duur. De studiedagen bij Orbit zijn welliswaar nuttig, maar je doet feitelijk een examen met toelichting van de instructeur, dat doe je met Aviation Exam ook.
Helaas ga ik stoppen met zweefvliegen, de kogel is door de kerk. Zweefvliegen kost zóveel tijd, dat dat in de praktijk niet (meer) in mijn leven valt in te passen. Dat doet pijn, want het is wel de mooiste manier om je door de lucht voort te bewegen. Als je eenmaal verslingerd bent geraakt aan zweefvliegen kijk je eigenlijk nooit meer normaal naar de lucht. Een aantal hoogtepunten uit twintig jaar zweefvliegen:
mijn eerste solo op Terlet, voor het eerst echt alleen de lucht in. De eerste solo was extra bijzonder omdat mijn pa mij solo liet, uiteraard in overleg met de instructeur waar ik die dag mijn lessen bij deed;
mijn eerste thermische vlucht, voor het eerst alleen op 1.200 meter, dat vond ik toen heel wat en ik herinner me het nog als de dag van gisteren;
lid worden van de Vliegclub Teuge, de vriendschappen en het vliegen in clubverband is geweldig;
het behalen van mijn brevet;
mijn eerste overlandje naar vliegveld Hoogeveen;
mijn eerste buitenlanding in Soest (D);
over de kop in een vliegtuig;
wedstrijdvliegen met als onmiskenbaar hoogte punt de Euroglide in 2004, waar je eerder al over lezen kon;
het behalen van mijn instructiebevoegdheid en natuurlijk die eerste leerling die ik alleen liet vliegen;
de vele overlandvluchten in binnen en buitenland en dat heerlijke gevoel als je weer op je eigen veld staat;
de onvergetelijke zomerkampen in Oeventrop (D) en Strakonice (CZ), maar ook die in Usti nad Orlici (CZ) bij de GSA;
bergvliegen in Gap en Aosta, echt intens van genoten.
Ik zie het ook niet als stoppen, maar meer als een noodzakelijke lange pauze.
Met de LS-3 tijdens de Euroglide, vlak voor mijn langste zweefvlucht ooit
Vandaag op Stadtlohn mijn eerste praktijkles gedaan. Luxe hoor, met de Mooney naar de afspraak en parkeren voor de deur. Ik denk dat ze in de jaren 50 dit voor ogen hadden met de kleine luchtvaart.
Parkeren voor de deur!
Aldaar begonnen met koffie en een briefing. Wát een pret. Na 500 ft ging de bril op en kon ik niet meer naar buiten kijken. We hebben van alles gedaan. Klimmende bochten, dalende bochten (rate 1, dus 360 graden per twee minuten), stalls, approach to stalls, radialen van een VOR baken aanvliegen, van alles wat. Na anderhalf uur stond ik weer op Duitse bodem, met natte oksels. Wel even werken, maar naar tevredenheid van Henk!
De syllabus lag voor me klaar, we konden direct aan de slag!
Voor de volgende sessie staan holdings gepland, een van de eenvoudigste IFR procedures. Leve YouTube om die zaak alvast wat meer inzichtelijk voor me te maken!
Bovendien heb ik de 'VOR Tracker' app gekocht om op m'n iPhone alvast wat routine te krijgen. Zodra je al te veel moet gaan nadenken in de lucht, ontstaan alleen maar problemen. Mijn zweefvlieg instructeur zei altijd: 'vliegen is geen denksport maar een doesport'. Je moet je brein echt programmeren met deze dingen, en je moet ze ook blijven oefenen.
Mijn laatste 10 uur vlieg ik overigens bij de Vliegclub Rotterdam, ik vind hun aanbod aanmerkelijk beter dan dat van Singles & Twins, daar komt nog bij dat het vliegen op Rotterdam als grote gecontroleerde luchthaven buitengewoon waardevol is voor mijn opleiding. De chef instructeur is bovendien een enthousiaste kerel die direct meedacht over mijn te plannen opleiding.
Toch wel een van de meer memorabele vliegtrips uit mijn carrière als privépiloot was de Euroglide in 2004. Toevallig kwam ik laatst mijn oude verslag tegen op de website van de organisatie. Lees het hier.
Ik heb nog eens nagedacht over het aanbod van Singles & Twins. Zij verlangen dat je 20 uur instructie op hun kisten doet en dat stoort me. Wettelijk worden 'slechts' 10 uur verlangd bij een vliegschool. Als het voor mijn opleiding nodig blijkt te zijn: prima, maar als het niet nodig is, is het zonde van de tijd en het geld. Het gaat toch om serieus veel geld. Bovendien stellen ze aanvullende eisen ten aanzien van de kist en de instructeur waarop 'in eigen beheer' wordt gelest. Dat schoot in het verkeerde keelgat bij Henk, mijn instructeur, en ik heb absoluut geen zin om daar tussen te gaan zitten. Al met al reden om nog even te bellen met de Vliegclub Rotterdam (VCR) en dat gesprek beviel me. De VCR heeft inmiddels alle papieren binnen voor het CB-IR/EIR traject. Ze rekenen redelijke prijzen voor instructie en het lessen op de eigen kist wordt geaccepteerd en zelfs aangemoedigd. Als kers op de taart kan de examentraining en het examen ook op de eigen kist worden gedaan, al moet dat nog wel even worden uitgezocht. Het helpt dat Rotterdam als tweede luchthaven van Nederland is uitgerust met ILS en alle faciliteiten. Lijkt me een 'no brainer', maar ik ga er een nachtje over slapen...
