Wat een zomer...

Wat vliegen betreft is de zomer wel wat in het water gevallen. M'n laatste vlucht was in juni. Daarna moest ik helaas opnieuw gekeurd worden vanwege hartritme stoornissen, niet iets waar je over nadenkt als je 32 bent. Een drietal onderzoeken en een bezoek aan de cardioloog verder lijkt het allemaal wel weer goed te komen. Ook de Mooney heeft wat gezondheidsklachten, dus zowel piloot als vliegtuig zijn even uitgeschakeld.
Een dezer dagen verwacht ik weer een nieuw medical te krijgen en over drie weken komt als het goed is de nieuwe spanningsregelaar voor de Mooney. Dan kan de pret weer beginnen, maar dan is de zomer ook wel weer voorbij.
Van zweefvliegen is het ook niet gekomen, daar heb je immers ook een medical voor nodig.

Vliegen is dus niet vanzelfsprekend, dus vlieg zoveel je kunt...

Mooney check-out

De afgelopen maanden stonden - wat vliegen betreft - in het teken van de Mooney M20K. Nogal een stapje omhoog na de Warrior van de ACVT, kan je wel zeggen. Ik heb nu zo'n 30 uur op dit toestel en vandaag was het tijd voor de check-out. De check-out is nodig voor de verzekering, anders mag ik niet alleen met de Mooney onderweg. We hadden prachtig weer en omdat we op Teuge geen Touch and Goes mochten oefenen, het is immers zondag, deden we dat op Ameland. Een geweldige setting! Onderweg werden de wat stalls geoefend en eenmaal aangekomen werd gestart met een glide-in, ofwel een landing zonder motorvermogen, een landing zonder flaps en een full-stop landing op een zo kort mogelijke baan. Je kan dit toestel - net als de warrior- met 68 knopen vliegen op final, voor je gevoel erg langzaam, maar ongevaarlijk. De laatste oefening moest ik wel een keer herhalen, want op final liep de snelheid toch weer op, kak. Op Ameland snel een bakkie en daarna weer terug naar Teuge. Deze vluchten konden voor de verzekering worden afgetekend! Ik mag nu zelfstandig met dit scheurijzer op pad, dat was ook het doel toen ik in 2010 met de opleiding begon. Een mijlpaal dus. Goed overigens om eens met een relatief onbekende te vliegen, die filtert er toch weer foutjes uit die door m'n pa on opgemerkt bleven, ook werden wat nieuwe functies van de Garmin 530 uit de doeken gedaan. Ik ben weer een beetje beter gaan vliegen na vandaag. Top dag!

Retour Spa

Gisteren zou een vliegdag worden, maar waarheen was nog niet duidelijk tot gisterochtend. Eigenlijk had ik een vlucht voorbereid naar Deauville om de landingsstranden van Normandië eens van boven te bekijken, maar een naderend warmtefront maakte dat plan wat te riskant. Heen zou wel lukken, maar terug werd wat krap, vooral omdat we niet vroeg konden vertrekken door lage stratusbewolking boven Teuge. Tijd voor een ander plan: Spa (EBSP) wat ten zuiden van Maastricht in de Belgische Ardennen. April wordt dus een beetje een Belgenmaand...

We vetrokken onder een 7/8 cumulus bewolking op 2.000 ft en voorbij Roermond brak deze open en klom de basis naar 4.000 ft en misschien nog wel hoger. Het zich was prachtig. We vlogen langs de Maas door de CTR van Niederrhein richting Maastricht en langs de stad vlogen we België in. De wereld ziet er daar direct wat anders uit! Even wennen, maar al heel snel komt Spa in vizier, baan 23 was in gebuik, en even later stond de Mooney mooi op de blokken en konden we parkeren voor de toren.

Netjes op de gele lijn gebleven, als zeg ik het zelf...

 

 

Spa is een mooi uitgerust veldje waar je niet veel tijd kwijt bent met allerlei formaliteiten. Je loopt het havengebouw in, betaalt en loopt er aan de andere kant weer uit naar het restaurant voor een fijne Croque-Monsieur.

 

Op de terugweg - het mooie weer had inmiddels heel Nederland bereikt - zijn we nog even over het beroemde circuit van Spa-Francorchamps gevlogen om vervolgens via de TMA van Maastricht, de Maas, Nijmegen, de Betuwe en vervolgens langs de IJssel naar Zutphen 

 

Het circuit ligt om de hoek van het vliegveld



Lange avonden en een retourtje Oostende

De afgelopen maand kon ik 's-avonds nog twee vluchtjes maken en gisteren een retourtje Oostende gedaan. 's-Avonds vliegen levert altijd mooie foto's op al is het maar van een oude iPhone.

Plakjes snijden van de ondergaande zon

 

Oostende is een leuke bestemming gebleken. Ik had bij Oostende altijd het beeld van een vliegveld van de post-apocalyps. Dat beeld is niet anders na mijn bezoek, maar de gastvrijheid is typisch Belgisch: goed. De vlucht is mooi over de Veluwe, Biesbosch, Zeeland en de Belgische kust en weer terug. De marshaller tipte ons nog over Oostende Voor Anker in het laatste weekeinde van mei en natuurlijk Brugge, makkelijk aan te reizen met de trein. Iedere trein uit Oostende stopt in Brugge! Op zondag 26 mei is op Duxford de Spring Airshow. Zaterdag op de boulevard tussen de klassieke schepen en zondag op Duxford tussen de klassieke vliegtuigen... Ik kan mij een slechter weekeindje voorstellen.

 

Het platform van EBOS, waar oude airliners komen om te sterven

 

Voorjaars overland

Vandaag eens de tijd genomen voor een leuke binnenlandse overlandvlucht. Van Teuge naar Rotterdam, van Rotterdam langs onze kust naar Texel en vervolgens weer terug naar Teuge. Het weer leek mee te zitten. Gedurende de hele dag een gesloten wolkendek maar altijd op of boven de 2.000 ft.

De vlucht van Teuge naar Rotterdam hadden we al regelmatig gedaan, dus de weg is inmiddels bekend. Via de Veluwe, Barneveld, Amersfoort, Utrecht, Woerden en Gouda werd Rotterdam weer gevonden. Prachtig op 1.000 ft langs de A20 met een spectaculair gezicht op de stad. De grijze stad met een grijs wolkendek was ontzagwekkend. Het was bovendien druk op Rotterdam. Ik moest op tijd de snelheid afbouwen om ruim na de 737 van Transavia te landen, zo'n groot toestel zorgt voor aardig wat turbulentie boven de landingsbaan en die turbulentie moet even de tijd krijgen om weer te bedaren. Een soepele landing op baan 06 volgde. Prachtig!

 

 

We konden de Mooney parkeren bij de VCR, mijn vader is daar lid omdat hij daar z'n Instrument Rating heeft gehaald en nog altijd regelmatig met zijn instructeur daar vliegt om current te blijven.

 

Na een Rotterdams bakkie pleur konden we weer door. Via de "Hotel Departure" naar Hoek van Holland en langs de kust naar het noorden. Wat leven we toch in een prachtig land. Onderweg vlogen we over het Westland, langs Scheveningen, Noordwijk, Zandvoort, de Hoogovens, Schoorl, Den Helder met de havens en als sluitstuk de Waddenzee met daarin: Texel.

 

Circuitpark Zandvoort

 

 

 

Na de havens van Den Helder melden we ons bij Ed de Bruijn, de havenmeester van Texel die ons welkom heette op het prachtige eiland. De baan op Texel is zo glad als een biljartlaken. We konden in het vliegveldrestaurant plaatsnemen voor de lunch. De kwaliteit van het eten én van de bediening is er erg op vooruit gegaan. Super.

 

Vervolgens moesten we het Texelse gras weer verlaten om optijd weer in Teuge te zijn. Een mooie vlucht via Den Oever, Enkhuizen, Lelystad en Nunspeet volgde en na 35 minuten vliegtijd stonden we weer voor de hangaar op Teuge. Wat is dat ding toch snel! Of is Nederland zo klein? 

 

 





 

 

Norderney

Eilanden zijn altijd leuke bestemmingen. Deze zaterdag naar Norderney (D) in de waddenzee gevlogen, de buurman van Juist, waar we eind vorig jaar zijn geweest. Het werd een prachtige vlucht door een onstabiele atmosfeer. Convectie, sneeuw en regen je krijgt het allemaal voor je kiezen. IJs is wel een factor, dus het is zaak om langs de wolken en de neerslag te vliegen, met deze koude vriest het direct vast! De vlucht ging lekker, Dutch-Mill niet opgeroepen, maar voorbij Delfzijl toch even met Bremen contact opgenomen, goed om die radio vaardigheden een beetje op peil te houden.

Langs de Duitse kust

Het zicht was mooi en Norderney kwam al snel in beeld. Achter het vliegveld staat een hele grote vuurtoren, kan dus niet missen!

Welkom op Norderney

De baan is smaller dan op Teuge, maar met 1.000 meter meer dan lang genoeg voor de Mooney. De landingsgelden waren billijk, voor € 18,00 ben je klaar. Nadeel was dat het restaurant, dat erg goed staat aangeschreven, geen Nederlandse passen accepteert en wij geen cash mee hadden. Hongerig maar weer een vluchtplannetje gefiled en terug naar Nederland!

Wat is vliegen magisch. Kijk er erg naar uit om dit seizoen m'n vleugels wat verder uit te slaan, Duitsland biedt bijvoorbeel zoveel mooie bestemmingen.

Eindelijk gevlogen!

Na de geboorte van mijn dochter ben ik aan vliegen niet meer toegekomen, maar afgelopen zaterdag was het dan weer eens zover. De voorspellingen waren voor het weekeinde goed dus er werden een paar uurtjes vrij gepland voor papa. Het was de bedoeling om even heen en weer naar Texel te vliegen, maar helaas was het weer niet zo goed als voorspeld. Na de start zette ik koers naar Flevoland, maar nog voor de randmeren werd de wolkenbasis zó laag dat ik een 180 graden bocht moest maken om te voorkomen dat ik in instrument condities terecht zou komen. Ik heb immers geen intrument rating... Terug bij Teuge dan maar besloten boven de bewolking uit te klimmen - het was maar een dunne laag - en dan via Friesland naar Texel. Ook dit leek eenvoudiger dan het was. Eenmaal voorbij Zwolle sloot het wolkendek zich definitief onder mij en even later besloot ik maar terug te vliegen. Op de frequentie van Dutch Mill hoorde ik wel vliegers aankomen en vertrekken van Texel, maar ik wilde het risico niet nemen. Op de zelfde frequentie hoorde ik vliegers onderweg naar Borkum (D) ook met het weer worstelen. In de buurt van Teuge kwamen er weer wat gaten in de wolken en zakte ik naar 700 voet. M'n eerste landing in 2013 was netjes, maar door wat te veel snelheid had ik wel wat extra baan nodig, maar goed: ze hebben hem niet voor niets verlengd! De kop is er af en ik hoop dit jaar wat meer dagtripjes te kunnen maken. Op mijn lijstje staan: Siegerland, Reims en Biggin Hill. We kijken hoe het gaat en hopelijk kan ik er dit voorjaar een paar van weg strepen!