Afgelopen vrijdag heb ik weer een lesje gedaan met Henk en de Mooney, het was VMC all the way, lekker hoor. Als extra opdracht heb ik zelf de boel voorbereid, dus vliegplannen (mag van Henk geen vluchtplan zeggen, 'we zitten niet in de gevangenis!') maken en filen. Dat luistert wat nauwer dan VFR vliegplannen maken, mag ik wel zeggen. Een VFR vliegplan wordt eigenlijk altijd wel geaccepteerd. Er is niemand die daar echt naar kijkt, totdat je vermist wordt. Je IFR vliegplan moet in het Eurocontrol systeem passen en dat wordt dus netjes gecontroleerd en verworpen als je ergens iets onjuist indient. Het is op zich wel leuk werk en nuttig, want ik moet Flight Planning nog steeds doen. Uiteindelijk had ik twee VFR vliegplannen en drie IFR vliegplannen klaar staan, geaccepteerd en wel. Een tip als je gaat lessen voor je IR, doe het zo snel mogelijk zelf, die vliegplannen. Het vergroot je inzicht in de vlucht enorm, en dat helpt met uitvoeren ervan. Nóg een tip:
autorouter Deze site plant een hele IFR vlucht voor je en doet dat voor niks. De beheerder van
dit forum heeft een IT knobbel en dat heeft geresulteerd in autorouter, probeer het eens.
De vliegdag begon een beetje matig toen we met de kist naar de baan taxiede op Teuge, toen bleek dat de geheugenkaart van de GPS niet aanwezig was. We konden weer terug naar het platform en m'n pa is het kaartje even gaan halen thuis, gelukkig was hij na een half uurtje weer terug en ik kon in de tussentijd m'n vliegplannen allemaal 'delayen'. Met wat vertraging kon het uiteindelijk richting Stadtlohn. Met Henk briefte ik de vlucht, het werd een 'localiser only' op Eelde, da's dus een ILS zonder glideslope. We vlogen uiteraard niet zoals ik gefiled had, van Rekken VOR konden we rechtstreeks naar Eelde en onze IAF (initial approach fix, daar begint onze approach dus al), erg fijn. In de buurt van Eelde kregen we keurig vectors naar de ILS 23 en die nadering ging soepel, eigenlijk.
Dat is 'em RWY 23 van Eelde...
Het moeilijkste van elke vlucht vind ik altijd de switch van approach naar departure. In de praktijk doe je dat nooit, maar met lessen alleen maar en je moet je hoofd resetten en je nav systems eigenlijk ook. Van de controller konden we ook een touch and go maken, da's dus echt landen op de 23 en weer doorstarten. Nu moet de approach eruit en de departure moet er in, hoe fijn was het ook toen ik tegen m'n piekje aanzat de controller vroeg of we een direct wilden, nou kom maar op! Richting Bremen, aldaar aangekomen kreeg ik ook vectors voor de ILS 27, lekker hoor! Langs de scheepswerven van de Elbe gingen we richting het veld met een mooie low approach als gevolg.
Onze tweede bestemming, Bremen!
Daarna was het weer racen om de departure netjes te vliegen, maar ook nu kregen we al snel directs richting ons thuisbasis. Aangekomen stond de wind met 14 knopen 90 graden cross op de baan. Ik kan met niet heugen dat ik de Mooney ooit met zoveel voeten tegen heb geland, maar het was een prachtige crosswind landing en mooier kun je zo'n geweldige vlucht niet afsluiten. 2:20 uur gevlogen en aardig wat van Noord-Nederland en Noordwest Duitsland gezien. Henk was dik tevreden na de debriefing en ik heb weer genoten. M'n pa vloog de Mooner weer terug naar de stal op Teuge.
