Winterslaap

Eindelijk is de lente weer hier! Ik vond het wel even lekker om deze winter met andere dingen dan vliegen bezig te zijn. Maar onverbiddelijk kwam maart er weer aan en dat is de maand voor mijn traditionele verlenging van mijn IR bevoegdheid en dit jaar kwam daar ook mijn tweejaarlijkse SEP verlenging bij. Werk aan de winkel dus! Met enige zorgen reed ik naar Teuge want de laatste vlucht was die met mijn ontmoeting met Friedrich Merz in januari. Vliegen is een 'perishable skill', echt lekker current was ik niet. Het lukte door een verscheidenheid aan factoren ook niet om tevoren even een approach te schieten op Niederrhein of elders. Het enige wat goed meewerkte was het weer! Serieus CAVOK!

Aan het weer mag het niet liggen...

Gerard melde zich stipt op tijd bij de hangaar van de DA40 en na een korte briefing was het vliegen geblazen. Weg vanaf Teuge ging het naar Niederrhein en Dutch Mill klaarde ons al voor een punt op de RNP approach op Niederrhein. We moesten nog even een rare klim van 3.000 ft naar 4000 ft maken, om vervolgens weer te zakken naar 3.000 ft. De automatisering werkte niet altijd even lekker mee, typisch van die dingen die je hebt als je (te) lang niet gevlogen hebt. Dan ben je effe wat minder snel met het fiksen van die dingen. Gelukkig zat ik er bovenop en dat houdt je ook nog eens lekker scherp. Op Niederrhein een mooie landing op 09 en vervolgens een SID in voor de ILS27. Langen meldde dat we een delay moesten verwachten van 15 minuten. Gerard stelde voor een approach op Teuge te schieten. Hij vond het niet zinvol om een kwartier lang rond gevectord te worden. Typisch een fijne eigenschap van Gerard dit, menig ander examinator had hier natuurlijk van gesmuld.

De DA40 weer lekker ingestopt...

We cancelden IFR en via 's-Heerenberg gingen we de grens over richting Teuge. Omdat het ook een SEP renewal was werden ook wat basic 'stick en rudder skills' getoetst. Vliegt toch wel mooi, zo'n DA40, echt net een ASK21 met een motor. Toch een beetje net als fietsen, ging lekker vlot allemaal. Het circuit op Teuge was kneiter druk en per abuis vergat ik in het geheel de opdracht een flapless landing te maken, ik was lekker met flaps m'n speed aan het reducen omdat er een Cubje in het circuit hing, Gerard wees me op short final fijntjes op dat de flaps eigenlijk U/S waren. Kak... voor Gerard was het genoeg, de DA40 mocht weer op stal. Ik mag weer een jaar! En volgende keer moet ik met een ander m'n profcheck doen, want voor Gerard wordt dit zijn laatste jaar. Heel erg jammer, maar ben Gerard vooral dankbaar voor de begeleiding de afgelopen jaren.  

Dortmund & Sauerland

Vandaag eindelijk weer eens gevlogen, samen met Mark. Het weer liet het net toe, boven de 1.000 voet het mooiste weer dat je je kon wensen, maar daar onder een melee van wolken en mist. We moesten ons vertrek dan ook een uurtje uitstellen, zodat de mist door de zwakke januari zon toch wat kon worden opgelost.

Kaffee und Kuchen! 

Het plan was te vliegen naar Dortmund (EDLW) voor een low approach en dan een taartje eten op Arnsberg (EDLA), ik was daar nog niet eerder, dus dat leek me wel leuk. Mark zou dan weer terug vliegen naar Teuge. De heenweg verliep vrij aardig met de gebruikelijke directs en vectors naar een final op Dortmund, er lag een vrij scherpe rand van lage bewolking over een deel van Nederland en Duitsland, daar boven was het prachtig en omdat Dortmund en het achterland wat hoger liggen bleef dat ook vrij van wolken. Na 40 minuten hingen we op de ILS van Dortmund, het laatste stukkie voor de low approach op de hand gevlogen en ook het VFR gedeelte naar Arnsberg wat daar maar vijf minuten vliegen van vandaan ligt. Direct na Dortmund begint het Sauerland en merk je goed dat de aarde naar je toe komt. Het vliegveld van Arnsberg ligt ook op zo'n 250 meter boven zeeniveau en dat is best bijzonder voor ons vlaklanders. Het duurde dus ook even voordat we het veld in zicht hadden, het lag bovenop een heuvel en dichterbij dan ik verwachtte. Arnsberg heeft geen voorgeschreven circuit, dus kon ik nog even een bochtje maken om op te lijnen voor de baan. Een steady approach betekent vaak een goede landing, dat geldt voor het zweefvliegen en zeker ook voor alles wat daarna komt. Eenmaal aan de grond was het op Arnsberg een drukte van belang, veel motorzwevers, maar ook de gebruikelijke 172's en pipers. Erg leuk en het voelde meteen aan alsof je ver weg was, zo tussen de heuvels. 

VIP vervoer…

Op Arnsberg is een leuk restaurant en volgens goed Duits gebruik zat het aardig vol met locals in hun zondagse kleding die met de familie aan het lunchen waren. Erg leuk hoe dat zo samen met de vliegers een gezellige cocktail vormt. Na Kaffee und Kuchen gingen we weer door en toen bleek een bijzondere gast te zijn aangekomen: Friedrich Merz! Met alle geblindeerde limo's, security en politie die daarbij hoort. Merz blijkt te wonen in Arnsberg.

In rij, stralende zon!

Mark vloog ons weer terug over een gesloten wolkendek dat pas weer opentrok boven Nederland, de havendienst heette ons weer welkom maar wel met een voorzichtige waarschuwing dat er toch weer wat lage bewolking binnen rolde en net op tijd zette Mark zijn DA40 zachtjes neer op het Teugse asfalt, voordat de bewolking Teuge weer opslokte. Soms moet het even mee zitten!

Na zo'n tijdje niet vliegen moet ik echt weer even uit m'n winterslaap komen, goed weer even in de lucht te zijn! Dit is alweer de 16e (!) jaargang van mijn blog. Vroeger was dit best hip en schreven veel vliegers een blog, inmiddels is dat (al lang) niet meer, maar ik vind het toch leuk om bij te houden. Het is inmiddels een rijke verzameling van dierbare herinneringen! Leuk dat je nog steeds mee leest.